‪#‎ปรัชญาสามก๊ก‬ ‪#‎ตอนที่๖‬
‪#‎จิวยี่‬ ขุนพลผู้ปราดเปรื่อง /ผู้ถ่มน้ำลายรดฟ้า
‪#‎จิวยี่นั้น‬ ถือได้ว่าเป็นขุนพลผู้หน้าตาดี ผิวขาวและมีสติปัญญาเฉียบแหลม ในวัยหนุ่มฝันว่าอยากจะมีความสุขเพียง ‪#‎กลางวันดีดพิณฟังเพลง‬ ‪#‎ค่ำอ่านหนังสือเคียงเมีย‬ ‪#‎แค่นี้ก็พอใจทั้งชาติแล้ว‬
‪#‎จิวยี่แม้จะมีสติปัญญาเฉียบแหลม‬ แต่ทว่าจิตใจหยาบช้า ใจคอคับแคบเพราะคราวที่ให้พี่ชายของขงเบ้งไปเกลี้ยกล่อมขงเบ้งให้มาอยู่ด้วยแล้วข้งเบ้งไม่มาจึงผูกใจเจ็บ และคิดว่าขงเบ้งนั้น มีปัญญามากกว่าตนถึง ๑๐ เท่า ถ้าปล่อยไว้แล้วจะเป็นภัยในภายหลังจึงคิดจะฆ่าขงเบ้งเสีย แต่ก็ไม่สามารถฆ่าได้ เพราะขงเบ้งล่วงรู้แผนการของจิวยี่ทุกครั้งไป
‪#‎ในที่สุด‬ จิวยี่ก็ใช้แผนยืมทางแล้วยึด โดยบอกเล่าปี่ว่าจะไปยึดเสฉวนให้ แต่ทว่าเล่าปี่ต้องออกมาเลี้ยงทหารเ พื่อเป็นขวัญกำลังใจ และคิดจะจับแล้วฆ่าเล่าปี่เสีย แต่ขงเบ้งล่วงรู้ ได้ทำการซ้อนแผนของจิวยี่ จนจิวยี่กระอักเลือดตกจากม้า แล้วกลับไปเสียชีวิตที่ง่อก๊ก
‪#‎จิวยี่ก่อนตายได้มองแม่น้ำถอนใจ‬ แล้วพูดว่า ‪#‎ฟ้าส่งข้ามาเกิด‬ ‪#‎ไยต้องส่งขงเบ้งมาเกิดด้วย‬

Cr:ภาพ http://board.postjung.com/678927.html