เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอนกล้าตัดสินใจ...

เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอนกล้าตัดสินใจ...

ในช่วงวัยนี้ "ฟ้าคราม" เริ่มพูด คิด วิเคราะห์ได้ด้วยตัวเอง

ในเบื้องต้นบ้างแล้ว...รู้จักมีเหตุผล...ซักถาม...ตอบโดยใช้ไหวพริบ

ของตนเองในการตอบปัญหา หรือสงสัยสิ่งสิ่งต่าง ๆ...

แต่ที่สำคัญ คือ การประจบประแจง เหมือนนิสัยเด็กหญิงทั่ว ๆ ไป

ชอบคลุกคลีกับพ่อเพรียง - แม่อ้อม ย่าบุษ ปู่เร...

ถ้าต้องการสิ่งใดจะใช้คำพูดว่า "ปู่เรจ๋า...ย่าจ๋า...พ่อเพรียงจ๋า...แม่อ้อมจ๋า"

ทำให้คนฟังรู้สึกเอ็นดูและเมตตา...เวลามาอยู่กับย่าที่ห้องทำงาน

นู๋ก็จะเล่นคนเดียว ไม่ร้องงอแง หรือรบกวนเหมือนเด็กทั่ว ๆ ไป

นู๋เป็นเด็กที่กล้าแสดงออกได้ในระดับหนึ่ง แต่ยังไม่ถึงกับกล้าเกินไป

แต่สิ่งใดที่นู๋สนใจและชอบ นู๋จะตัดสินใจได้อย่างเฉียบพลัน เช่น

ย่าพานู๋ไปเที่ยวที่เซ็นทรัล...เขาจัดกิจกรรมสวนสัตว์ให้เด็ก ๆ ได้ดูชม

นู๋สนใจมาก...อาจเป็นเพราะส่วนหนึ่งว่า พื้นฐานของนู๋มีจิตใจเมตตา

ต่อสัตว์เลี้ยง นู๋ดูจะสนุกและสนใจเป็นพิเศษ...นู๋สนใจป้อนนมแพะ

เลี้ยงผักหมู ป้อนผักให้ม้า...ฯลฯ

ในครั้งนี้ ย่าไม่ทราบว่า นู๋นึกอย่างไรขึ้นมา...บอกกับย่าว่า...

"ฟ้า ฯ ขอขึ้นม้าหน่อยนะย่า"...ย่าได้ยินถึงกับอึ้งเลยว่า...

"ทำไมนู๋นึกอะไรขึ้นมา"...อดเป็นห่วงนู๋ไม่ได้ ย่าบอกว่า...จะขึ้นจริง ๆ รึ?

นู๋ตอบว่า..."ใช่"...พร้อมพยักหน้า...

และก็จริง ๆ นู๋กล้าให้พี่เขาอุ้มนู๋ขึ้นไปบนหลังม้า...ท่าทางนู๋ไม่กลัวม้าเลย

"ใจกล้า" เสียจริง ๆ นะคร้าาาา..."ฟ้าคราม"

นี่คือ การตัดสินใจของนู๋เองในการแสดงออกครั้งออก...

"เยี่ยมมากค่ะ"...ย่าขอชม เพราะที่งาน ไม่เห็นมีเด็กหญิงคนไหนเขาจะขึ้นม้ากัน

มีแต่เด็กชายมากกว่า..."ใจกล้า" จริง ๆ ค่ะ...ย่าขอชื่นชมในความกล้าของนู๋นะคะ

...

"Love you so much"...ฟ้าคราม

จาก...ย่าบุษ...

๘ พฤษภาคม ๒๕๕๘































บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม"



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

น่ารัก จุงเบย ค่ะ


เขียนเมื่อ 

มีน้ำใจ...

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณทุก ๆ ท่านค่ะ...และขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจด้วยค่ะ