๑๓๓.บทกวีจำเป็น : ไม่เป็นไร

บันทึกที่ ๑๓๓ บทกวีจำเป็น : ไม่เป็นไร


บางเวลา อยู่ท่ามกลาง ของปัญหา

ในอุรา ว้าวุ่น จนสับสน

ลองนึกคิด จิตมืด ให้กังวล

เหมือนอับจน สิ้นคิด นั่งซึมเซา

อยู่เงียบเงียบ คนเดียว ฟังเพลงชอบ

เหมือนยกกรอบ ออกจากตัว ดูว่างเปล่า

จิตสำนึก รู้สึก หนักบางเบา

เคยเปลี่ยวเหงา สดชื่น "ไม่เป็นไร"

เปลี่ยนจากคำ "ไม่เข้าใจ" ให้แง่คิด

มาบอกจิต "ไม่เป็นไร" สร้างสดใส

เพิ่มพลัง แข็งแกร่ง ให้กับใจ

พร้อมก้าวไป สู้ปัญหา กล้าฝ่าฟัน

ทุกปัญหา มีทางออก หากใจพร้อม

มิยินยอม อุปสรรค มากางกั้น

ชัยชนะ มีเกินครึ่ง ถ้ามุ่งมั่น

แม้ทางตัน ผ่านพ้นได้ "ไม่เป็นไร"

(อร วรรณดา ๖ พ.ค.๕๘)


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทกวีจำเป็น



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณวินัย เจริญเฉลิมศักดิ์

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ ผอ.ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณแสงแห่งความดี

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณ KKornnika Kongmee

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณยายธี