ระทม

โหยไห้หทัยหวลเหือดแห้ง สิ้นแรงสิ้นรักสิ้นวาสนา

รักร้างรักจรจากรักลา อกตรมขมอุราบ้าใบ้กิน

จำใจจากใจจรจำใจจบ มิพบมิพรากมิถวิล

กลืนเก็บกินน้ำตาเป็นอาจิณ สุดสิ้นพิศวาสชาตินี้เอย...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กลอน และคำเตือนสติ



ความเห็น (0)