วิถีชีวิตบางช่วงของพ่อเต็ม เอกสะพัง

ยูมิ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


ปู่นั้นหรือชื่อเฒ่าตอย บ้านสะพัง

เล่าให้ฟังชื่อคุณย่าว่าซู้หนา

เมื่อเต็มน้อยอายุได้หนึ่งปีมา

คุณปู่ลาล่วงลับโลกโศกเศร้าใจ

อายุเต็มได้สามปีนี้ย้ายบ้าน

ไปอยู่ย่านบ้านโพนสิมถิ่นฐานไหน

อยู่แดนลาวใกล้แก้งเจ๊กตอนเด็กไง

ทำนาไปอยู่กับญาติใกล้ฝั่งชล

ชื่อนางเคน, นางทอน,เกียง , เข็ม , เฒ่าซุ่ย

ช่วยกันลุยทำนาทามยามหน้าฝน

หวนกลับมาบ้านสะพังประสาจน

ญาติหลายคนชวนบวชเณรวัดโพธิ์ชัย

บวชให้พ่อต่อเติมใจแม่เบิกบาน

พระอาจารย์สมภารวัดจัดบวชให้

ครบสองปีไปโพนทองใกล้หนองไฮ

แล้วไปไกลบ้านนาสิงเขตบึงกาฬ

บวชเล่าเรียนเขียนอ่านใบลานวัด

เฝ้าฝึกหัดเทศน์จดจำนำสื่อสาร

กลับมาอยู่รามราชลาอาจารย์

หวนคืนบ้านลาสิกขาเป็นคนจร

ไปก่อสร้างทางห้วยโมงสายสกล

คราหน้าฝนทนทำนานายเกสอน

อยู่บ้านน้อยจอมศรีที่หลับนอน

กลับบ้านตอนติดทหารเบิกบานใจ

เป็นทหารผ่านศึกนึกมาเล่า

ขึ้นขุนเขาดงข้าวสารผ่านศึกใหญ่

กองกำลังของญี่ปุ่นปะทะไทย

เราได้ชัยออกทหารไปทำนา

แล้วท่องเที่ยวทั่วอีสานผ่านเคยคุ้น

แสนอบอุ่นมิตรไมตรีมีให้หนา

เหล่าสวนกล้วย, ศรีสงคราม, โสกก่อง, มา

กุฎีป่า, หนองบัวเงิน, บ้านดงยาง

บ้านนางัว, บ้านเหมือดแอ่, บ๊ะสำแดง

ยามค่ำแลงเข้านาสิงอิงฟ้าสาง

ข้ามภูทอกออกพบช้างมาขวางทาง

ปล้องไม้บางมาเป่าไล่ช้างหนีไป

ถึงคำภู, บ้านห้วยเชื่อม, บ้านเจียดจัน

อยู่สามวันนั้นซุมสาวเข้าใจไหม

ไปนาแก้ว, บ้านหนองต่อ, เจอโจรภัย

ผ่านต่อไปถึงวานรนิวาสเลย

ครบห้าปีหวนกลับมาหาบ้านแม่

ชอบสาวแน่แม่สู่ขอชื่อคำใส

นายฮ้อยแก่นคือพ่อเขาเราเข้าใจ

ลุงสนไปสู่ขอพร้อมกับบ่าววัน

ตกลงแต่งเจ็ดร้อยบาทควายตัวหนึ่ง

หวนคำนึงถึงเรื่องเก่าเล่าสุขสันต์

ยังมีต่อหลายเรื่องราวคราวพบกัน

ใจผูกพันเพราะเรื่องเล่าพ่อผมเอง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น



ความเห็น (0)