สวัสดีค่ะพี่ๆน้องๆทุกท่านช่วงนี้ยังเป็นช่วงควันหลงวันสงกรานต์อยู่นะคะ คุณยายขออนุญาตลงภาพวันสงกรานต์อีกครั้งประเพณีเดียวกันแต่... ต่างที่... ต่างเวลา... ต่างความรู้สึก... ค่ะ


ในช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมาคุณยายมีโอกาสกลับบ้านไปเยี่ยมพี่ๆน้องๆลูกหลานที่บ้านได้รดน้ำขอพรจากพี่สาวซึ่งเปรียบเสมือนแม่คนที่สอง พี่แก่ชราลงตามกาลเวลา ใบหน้ากร้านแดด ร่างกายซูบผอมกับเสื้อผ้าชุดเดิมที่คุ้นตา มาทีไรก็เห็นพี่ใส่ชุดนี้ หมวกใบนี้ รอยยิ้มและแววตาที่ฉายแววดีใจทุกครั้งที่น้องสาวกลับไปเยี่ยม คุณยายอยากจะเก็บภาพเหล่านี้ไว้ที่บ้านหลังนี้เผื่อนานวันเข้าจะได้กลับมาดูกลับมาซึมซับรับความรู้สึกดีดีอย่างนี้ไว้ตลอดไปค่ะ

น้ำจากลำห้วยกับแก้วน้ำดื่มธรรมดา ปราศจากการปรุงแต่ง แต่แฝงไว้ซึ่งความศักดิ์สิทธิ์ค่ะ

ชุดทำงานปกติของพี่ค่ะ

เห็นพี่เดินไปต้อนวัวอยู่ไกลลิบ สงสารมากค่ะ

พี่คนนี้แหละที่ชอบแกล้งคุณยายเมื่อสมัยเด็กๆค่ะ

หลานชายตัวน้อย ขวัญใจของบ้านค่ะ

หมวกประจำตำแหน่งของพี่ ลองใส่ดู เท่ ไหมคะ???

ถึงวันนี้อยากจะบอกพี่ว่า " รักนะ " และจะรักอย่างนี้ตลอดไปค่ะ