จากการเขียนบันทึกของผมในgotoknowมาราว 7 เดือน ผมมีความรู้สึกว่าทุกครั้งที่ปลายนิ้วชี้ของผมกดแป้นบันทึกเพื่อสั่งตีพิมพ์บทความแต่ละบทความ มันแสนจะสร้างความรู้สึกสุขใจสบายใจให้กับผมอย่างบอกไม่ถูกครับ

ผมวิเคราะห์ว่าอะไรกันแน่ที่เป็นสาเหตุทำให้ผมมีความรู้สุขเช่นนั้น ผมว่ามันน่าจะมีสาเหตุมาจากหลายประการรวมกัน แตกต่างๆไปตามพื้นฐานของแต่ละคน อย่างผมนี่ต้องเสียค่าบริการอินเตอร์เน็ตให้กับทีทีแอนด์ทีเดือนละหหกร้อยกว่าบาท มันคือต้นทุนที่ผมจ่ายไป ผมตีพิมพ์ได้หนึ่งบทความมันก็ทำให้ผมมีความรู้สึกคุ้มค่า คุ้มทุน ผมต้องทำงานหลายๆอย่างในแต่ละวันทั้งงานในหน้าที่ราชการเยอะแยะมากมาย งานการส่วนตัวอีกจิปาถะ เมื่อตีพิมพ์ได้ ผมก็มีความรู้สึกภูมิใจว่าเห็นไหมงานเรายุ่งปานไหนเราก็บันทึกได้ เราก็เก่ง ....(นี่หว่า) ระบบเทคนิคต่างๆที่เราจะต้องอาศัย หรือใช้ในการบันทึกแต่ละครั้งเราไม่ชำนาญต้องลองผิดลองถูกต้องอ่านต้องถามคนโน้นคนนี้ ต้องฝึกฝนตนเองเรียนรู้ฟันฝ่ากว่าจะสำเร็จได้สักบันทึก เมื่อจัดแจงได้ผมก็รู้สึกว่าผมก็เอาชนะอุปสรรคนั้นได้ เป็นความสุขอย่างหนึ่งเหมือนกันที่เอาชนะตัวเองได้ ...และจากสาเหตุอื่นๆอีกหลายๆสาเหตุที่ทำให้ผมมีความสุข ...แต่สาเหตุสำคัญที่สุดที่ทำให้ผมมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเมื่อได้สั่งตีพิมพ์หรือบันทึกบทความแต่ละบทความคือการได้ปลดปล่อยความคิดนึกของตนเองออกไป เป็นความรู้ประสบการณ์ภายในตัวของผมเอง จะเป็นประโยชน์กับคนอื่นหรือไม่ผมไม่ทราบ บอกได้แต่ว่าสิ่งที่ได้ให้ไปมันเป็นความตั้งใจของผม เมื่อได้ให้ไปแล้วผมก็มีความสุขใจ

ฉะนั้นเมื่อกดแป้นบันทึก หรือสั่งตีพิมพ์ในหน้าเพิ่มบันทึกแต่ละครั้ง มันทำให้ผมมีความสุข และเมื่อข้อความที่จะขึ้นตามมาในหน้าต่อไปว่าบันทึก....ชื่อบันทึกของเราเสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้ว ยิ่งทำให้ผมมีความรู้มีความสุขยิ่งขึ้นไปอีก....เพราะความสุขที่เกิดขึ้นอย่างนี้นี่เองมันทำให้ผมต้องเรียนรู้ค้นคว้างานการที่ทำอย่างไม่รู้จบ จะเหน็จจะเหนื่อยยากสักปานใดก็ตาม เพื่อทำให้ตนเองได้มีความสุขอีก....อีก ..เรื่อยไป ประมาณว่าอาการติดเกมส์ของเด็กอย่างไงอย่างงั้น.....ช่วงที่ gotoknow มีปัญหาทางเทคนิคบางประการก็ดี หรือช่วงย้ายสำมะโนครัวgotoknow จากสหรัฐมาเมืองไทย บันทึกแล้วขัดข้องทางเทคนิค หรือไม่ได้บันทึก มันมีอาการหงุดหงิดเอานะครับ.....gotoknow ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราไปแล้วหรือเปล่านี่....... ขอบคุณมากๆครับ gotoknow

ท่านละ! ....เมื่อยามที่ท่านกดแป้นบันทึกบทความของท่านไป ท่านมีความรู้สึกอย่างผมหรือเปล่าครับ

บันทึกมาเพื่อการแลกเปลี่ยน สร้างสีสันให้ห้องย่อย gotoknow ในงานมหกรรมจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่ 3 วันที่ 1-2 ธันวาคม 2549 คึกคักครับ