ตามคุณสิงห์ป่าสักมาค่ะ…ขอโทษที่ไม่ได้ login ลูกกวนให้พาไปนอน แต่ขอแจมบันทึกนี้ก่อนนะลูก….เช่นกันค่ะ…มันเป็นวันละหลายๆ ครั้งของชีวิตดิฉั๊นไปแล้ว…….เมื่อยามที่ดิฉันกดแป้นบันทึกบทความของลงไป ดิฉันมีความรู้อย่างคุณเลยค่ะ…แต่สาเหตุสำคัญที่สุดที่ทำให้ผมมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเมื่อได้สั่งตีพิมพ์หรือบันทึกบทความแต่ละบทความคือการได้ปลดปล่อยความคิดนึกของตนเองออกไป เป็นความรู้ประสบการณ์ภายในตัวของผมเอง จะเป็นประโยชน์กับคนอื่นหรือไม่ผมไม่ทราบ บอกได้แต่ว่าสิ่งที่ได้ให้ไปมันเป็นความตั้งใจของผม เมื่อได้ให้ไปแล้วผมก็มีความสุขใจ   ขอลอกหน่อยนะคะไม่ได้ลอกข้อสอบใครนานแล้ว …..comment นี้ก่อนพาลูกไปนอนก็มีความสุขแล้วค่ะ…