บางครั้งผลพวงของการลงมือทำ
อาจสร้างบาดแผลให้กับชีวิต
และนั่นก็คือกระบวนการเติบใหญ่ของชีวิตอย่างไม่ต้องสงสัย



ไม่มีสิ่งใดที่จะเป็นครูเราไม่ได้
เว้นเสียแต่เราเองต่างหาก
ที่ไม่ยอมที่จะเปิดใจ


ความทรงจำของชีวิต
ไม่จำเป็นต้องมีเพียงสีเดียว
ชีวิตมีหลากทำนอง-หลากสีสัน


ใกล้และไกล
ไม่ใช่ปัจจัยความสำเร็จเลยสักนิด
หัวใจที่ไม่ยอมจำนนต่ออุปสรรคต่างหาก
คือปัจจัยที่ว่านั้น



เมื่อสถานะเปลี่นนแปลงไป
อะไรๆ ก็ย่อมเปลี่ยนตาม
ไม่เว้นกระทั่งแววตาที่เคยคุ้นชิน