ไทม์ไลน์ชีวิต

ไทม์ไลน์ชีวิตแต่ละคนไม่เหมือนกัน มุมมองก็ไม่เหมือนกัน หากจะย้อนเวลาเพื่อนึกถึงอะไรบางอย่าง ภาพถ่ายคงเป็นตัวช่วยหนึ่งที่จะทำให้ร่องรอยเหล่านั้นหวนกลับมา...

เริ่มใหม่

ทุกๆเช้าที่ได้ยินเสียงสัญญาณนกหวีดเสียงที่ไม่อยากได้ยินเลย....เป็นสัญญาณที่บอกว่าต้องตื่นมาทำเวรทั้งๆที่ไม่อยากตื่นเลย แต่มีแรงจูงใจอย่างหนึ่งที่ทำให้อยากตื่นคือต้องมองออกไปนอกกหน้าต่างจะพบบกับความสดใสของท้องฟ้า เป็นสัญญาณบอกว่าวันใหม่เริ่มต้นละนะ...

มุ่งหน้าต่อไป

ทุกๆเช้ารถประจำตำแหน่งคันนี้จะมารับไปเรียน....

ด้านสว่าง

ลองเปิดใจให้กับทุกอย่างรอบตัว...

ท้องฟ้าอันสดใสจากโรงเรียนบ้านริมใต้

สัญลักษณืของความสุข

อาชีพที่ทำแล้วได้กำไรเป็นรอยยิ้ม....ครู

นักเรียนห้องแรกในชีวิตป.4/3โรงเรียนบ้านริมใต้

อบอุ่น

ความรัก=กาารดูแลเอาใจใส่

เหมียวสามพี่น้อง

ร่องรอย

ล้านนายังคงความงดงามไว้ให้ชม

โคมล้านนาปประเพณียี่เป็งเชียงใหม่....สะพานนวรัฐ

บริสุทธิ์

ผู้ฝึกตนได้เป็นผู้ประเสริฐสุดในหมู่มนุษย์

ห้องจริยธรรมโรงเรียนวัดพญาชมภู

ความพยายาม

ไม่มีอะไรทีเกินความสามารถของมนุษย์

ตึกปีโตรนาสที่มาเลเซีย

สุขุม

สายน้ำไม่ไหลย้อนกลับ เวลา และคำพูดก็เช่นกัน...

กลางแม่น้ำโขงมุ่งหน้าไปหลวงพระบาง ประเทศลาว

เปิดทาง

ขณะที่กำลังอยู่ท่ามกลางความมืดอาจจะกำลังมีคนเดินมาเปิดประตูก็ได้

บ้านปางควาย อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม๋

แล้วเราพบกันใหม่

ทำใจให้ได้มีเริ่มต้นต้องมีสิ้นสุด...

หอพักบ้านปลายฟ้าอิงดอย


ขณะที่กำลังออกแบบเหตุการณ์ข้างหน้าก็อย่าลืมบันทึกเหตุการณ์ปัจจุบัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกครูเป็นเลิศ...นางสาวศศิธร ฟองจันทร์



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณที่มาแบ่งปันเรื่องราวดี ๆ ค่ะ

ยินดีค่ะ^^

เขียนเมื่อ 

เป็นภาพที่ใช้ "จังหวะ" และ "โอกาส" ได้ดีมาก ;)...

Ongkuleemarn ขอบคุณค่ะ^^