เราอยู่กันที่นี่บ้านหลังเดียวกัน 26 : ข้อเรียกร้อง

พ่อครับ...

วันนี้พ่อไม่ยอมนอนบนโซฟา ผมเลยอดที่จะนอนเบียดพ่อ ผมไม่ใช่หมาที่ดื้อและซนอย่างที่พ่อบอกนะ แต่ผมเหงามากกว่าที่พ่อเอาแต่ทำงาน วันที่ข้างบ้านเขาหยุดกัน... อ้อผมรู้ว่าเป็นวันหยุดได้อย่างไรเหรอ ก็พ่อดูสิ เด็กๆในซอยพากันวิ่งเล่นสนุกขนาดนั้น ผมได้แต่มองด้วยความอิจฉา

พ่อครับ...

ข้ออ้างที่พ่อบอกว่าพ่อกินยาแล้วทำให้ง่วงนั้น ผมยิ่งไม่เข้าใจ ว่าพ่อทำไมต้องกินยาด้วย พ่อไม่สบายด้วยเหตุอันใดเหรอ แล้วพ่อก็ไปนอนบนม้าโยกข้างโซฟา ซึ่งผมกระโดดขึ้นไม่ได้ พ่อหลับไปก่อนที่ผมจะพยายามกระโดดเสียอีก

พ่อครับ...

เด็กๆเรียกผมกันใหญ่ที่หน้าบ้านว่า คอฟฟี่ๆ ทั้งๆที่จริงผมชื่อทอฟฟี่ แต่เด็กที่พูดไม่ชัดคนนั้นก็ยังเรียกว่า คอฟฟี่ๆ ...และผมก็ได้แต่ไปชะเง้อเล่นกับเขาภายในรั้วบ้าน...ผมอยากออกไปข้างนอก ไปวิ่งเล่นกับเด็กๆพวกนั้นเหลือเกิน

พ่อครับ...

ผมเอากระดาษที่หล่นจากโต๊ะมาฉีกเล่นเพื่อจะเรียกพ่อให้ตื่นขึ้นมาไล่จับผม ไล่ตีผม และวิ่งไล่แย่งกระดาษชิ้นนั้นกับผม พ่ออาจจะโมโห แต่พ่อรู้ไหม ผมสนุกมากเลยล่ะ

พ่อครับ....

อย่าบอกแม่เชียวนะหากว่า กระดาษแผ่นนั้นมันจะเป็นบิลจ่ายค่าน้ำค่าไฟ เพราะผมกับพ่อเองนั้นแล่ะ จะโดนบ่นเป็นวันสองวัน

พ่อครับ...

ตื่นเถอะ ก่อนที่ความมืดจะมาไล่เด็กๆแสนซนพวกนั้นเข้าบ้านเสียก่อน....

..................

18 มีนาคม 2558

พ.แจ่มจำรัส

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจ เจ้าทอฟฟี่



ความเห็น (8)

ท๊อฟฟี่ตัวนี้เค้ามีบุญมากนะครับ

ที่ได้อยู่กับเจ้าของที่แสนดี

..

ฤาว่า...เคยเกื้อกูลกันมาก่อน

มีความสุขในสายสัมพันธ์เช่นนี้ครับ คุณ พิชัยครับ

เขียนเมื่อ 

น่ารัก นะคะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและให้กำลังใจครับ

เขียนเมื่อ 

กัดพังเลp

ท๊อฟฟี่

555

เขียนเมื่อ 

หน้าตาทอฟฟี่ยังทะเล้นได้อีกนะคะ อิ อิ


เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณพ.

สบายดีนะคะ

เขียนเมื่อ 

อย่าได้เผลอทำสิ่งสำคัญหล่นเลยนะครับ มอฟฟี่คาบไปซ่อน(เพื่อให้แย่ง)

เขียนเมื่อ 

ทะเล้นมากเลยล่ะครับคุณหมอ ธิรัมภา สำหรับเจ้าทอฟฟี่

สบายดีครับคุณยาย มนัสดา