ในช่วงนี้วิธีการสอนแบบการสื่อสารเป็นวิธีการสอนที่ได้รับความนิยมอย่างถึงที่สุด มันมีสมมติฐานว่า การคิดเกี่ยวกับภาษาเป็นบางสิ่ง ที่ไม่ใช่เป็นเชิงวิชาการจะช่วยให้นักเรียนจดจำภาษาได้มากกว่า นอกจากนี้ยังเป็นวิธีการสอนที่เหมาะสมในผู้เรียนภาษายุคใหม่ในโลกโลกาภิวัตน์ ด้วยเหตุผลที่มีอยู่ในใจ จึงเป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องค้นหาว่าวิธีการที่นักเรียนเรียนไวยากรณ์และคำศัพท์ โดยแยกขาดจากลักษณะอื่นในภาษาว่าเป็นอย่างไร อย่างไรก็ตาม จะมีนักเรียนบางคน ที่วิธีการสอนเพื่อการสื่อสารใช้ไม่ค่อยได้ผล และพบว่าการสอนในรูปภาพ (diagrammatic approach) ใช้การได้ดีกว่าวิธีเพื่อการสื่อสารนั้น
นักเรียนหลายคนที่ชอบวิธีการสอนในรูปภาพนี้มาจากการเรียนรู้แบบประเพณี (traditional learning) พวกเขาอาจไม่ชอบทักษะอ่อน (soft skill) หรือพวกเขาอาจไม่ชอบการพูดโพล่ง พวกเขาต้องการข้อเท็จจริง นอกจากนี้ยังมีนักเรียนที่มุ่งเน้นไปที่ข้อสอบ ซึ่งเหมาะกับการเรียนรู้องค์ประกอบทางภาษา (element of the language) อย่างเป็นระบบ
อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นพวกชอบเรียนรู้โดยผ่านทางภาพ (visual) อย่างที่ฉันจะเห็นกระสวน (pattern) และ โครงสร้าง (structure) ถึงแม้ว่า ลักษณะของไวยากรณ์จะมีข้อยกเว้นมากกว่ากฎ (rule) แต่ฉันยังสามารถเรียนรู้ได้จาก chart, ตาราง (table), และ flowcharts ฉันชอบภาพกราฟฟิกที่มีลักษณะชัดเจน
ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงได้พัฒนาสิ่งที่ฉันเรียกว่าการเรียนรู้โดยผ่านทางภาพ (diagrammatic approach) ซึ่งหมายถึง ความพึงพอใจในทางภาพ ในการอธิบายไวยากรณ์และกลุ่มคำ (lexicon)
หนังสืออ้างอิง
Rupert Lezemore. (2013). How seeing a language can help learners retain it. http://goo.gl/TCfsRP
I support learning through our senses -- the more senses (see, hear, touch, taste, smell, and feel) involve the quicker and better we learn. As a corollary of this 'learning by senses theory': audiovisual media is better than reading and writing; actively speaking to people is better than passively watching teachers writing on blackboards; ...
A proof of theory is in every episode of "Sesame Street" TV show for early childhood education.
การได้ดูภาพ .... ได้จดจำมากกว่านะคะ