เขาตาม่องล่าย มุมพักผ่อน ที่ประจวบ (เหมาะ)

ครั้งหนึ่งช่วงปีก่อน (เมษายน) ในวันหยุดพักผ่อน หลัง (แสน) อ่อนล้าๆๆๆๆๆ ....จากการทำงาน ผมและเพื่อนต่างก็ "หัวใจพองโต" เต้นไปตามจังหวะ เพื่อ "นับถอยหลัง" รอการเดินทางท่องเที่ยวในวันรุ่งขึ้น... สำหรับบทความนี้ ผมนำกลับมารีวิวอีกครั้ง เผื่อเพื่อนๆ กำลังค้นหาที่เที่ยวแห่งไหนสักแห่ง ผมจึงขอแนะนำที่นี่ครับ....



หลังจากทำงานเหน็ดเหนื่อยกันแล้ว สุดสัปดาห์นี้ลองให้รางวัลกับชีวิต หรือหลบไปพักผ่อนชาร์ตแบตก่อนกลับมาทำงานกันอีกครั้ง โดยในช่วงนี้ถือเป็นโอกาสเหมาะที่จะไปสัมผัสลมทะเล ชายหาด และแสงแดด ที่ "ประจวบคีรีขันธ์" ซึ่งถือว่าไม่ไกลจาก กทม. มากนัก แต่รับรองว่าได้เต็มอิ่มสัมผัสธรรมชาติอย่างแน่นอน

--------------------------------------------------

ช่วงวันหยุดพักผ่อนยาวๆ จากเทศกาลสงกรานต์ ผมและเพื่อนร่วมทางอีก 4 คน ตัดสินใจแบบกะทันหัน แพ็คกระเป๋าเดินทาง ตรวจเช็คความพร้อมของรถยนต์ เตรียมตัว ก่อน "สตาร์ท" การเดินทางจากกรุงเทพฯ ในช่วงเช้า เพื่อมุ่งหน้าสู่ "จังหวัดประจวบคีรีขันธ์" เพื่อรับอุ่นไอจากลมทะเล ในวันสบายๆ

เมื่อ "เข็มทิศ" การเดินทางของเราชี้มายังจังหวัดที่เต็มไปด้วยแหล่งท่องเที่ยวแห่งนี้... "ทะเล" จึงเป็นเป้าหมายหลักตาม "ฉันทามติ" ของเพื่อนร่วมทิปส์ โดยโฟกัสจุดท่องเที่ยวใน "อำเภอเมืองประจวบฯ"

เราเหยียบคันเร่งมาแบบเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก ดังนั้น เวลาเล็กๆ น้อยๆ ส่วนหนึ่งจึงใช้ไปกับการแวะจิบกาแฟ หาของกินตามรายทาง บ้างเข้าห้องน้ำตามปั้ม... เข็มนาฬิกาหมุนได้ 4-5 ชั่วโมงกับการเดินทาง จนถึง "ประตูสู่ภาคใต้" ในช่วงเวลาบ่ายๆ มีแผ่นป้ายสีฟ้าเขียนข้อความ "ยินดีต้อนรับสู่ จ.ประจวบคีรีขันธ์" พร้อมคำขวัญ "เมืองทองเนื้อเก้า มะพร้าวสับปะรด สวยสด หาด เขา ถ้ำ งามล้ำน้ำใจ" ให้การต้อนรับ



อ่าวมะนาว คือ จุดแรกที่เราแวะเวียนเข้าไป ซึ่งเป็นเขตของกองทัพอากาศ มีหาดสะอาดน่าเล่นน้ำเพราะทะเลไม่ลึก ตรงข้ามกับหาดเป็น "เขาล้อมหมวก" ยามน้ำลดจะปรากฏสันทรายทอดยาวให้เดินไปเที่ยวชมได้ ที่นี่จึงเป็นจุดที่เราจะมาอาศัยพักแรม แต่ทว่า "บ้านพัก รีสอร์ท" ไม่มีที่ว่างสำหรับเรา เพราะในช่วงเทศกาลต่างถูกจับจองจากนักท่องเที่ยวทั่วสารทิศ

เมื่อเป็นเช่นนี้ เราจึงต้อง "รอนแรม" หา "รังนอน" กันต่อไป !!

--------------------------------------------------

จากนั้นตัดสินใจขับรถยนต์ ไปตามถนน "สวนสน" วิ่งเลียบ "อ่าวประจวบ" เพื่อมองหาบ้านพักริมหาดก่อนพระอาทิตย์จะตกดิน ห่างจากตัวเมืองประจวบฯ มาได้ประมาณ 2 กิโลเมตร ดูเหมือนว่าเราจะมาเกือบสุดทางที่บริเวณหมู่บ้านอ่าวน้อย พบป้ายบอกทางไปยัง "วนอุทยานเขาตาม่องล่าย" จึงลองเลี้ยวเข้าไปทางถนนลาดยาง ผ่านชุมชนเล็กๆ ที่ทำอาชีพประมงขนาดเล็กและใหญ่ บางบ้านกำลังต่อเรือประมง มีค่ายลูกเสือเชิงเขาตาม่องล่าย ในระยะสายตาเริ่มมองเห็น "ที่ทำการวนอุทยาน" จึงทำให้ทุกคน "ใจชื้น" ขึ้นมาทันที



เขาตาม่องล่าย อยู่ในท้องที่ ต.อ่าวน้อย อ.เมืองประจวบฯ มีประกาศตั้งเป็น "วนอุทยาน" เมื่อ 11 กันยายน 2540 หรือ 15 ปีที่แล้ว มีเนื้อที่ประมาณ 860 ไร่ เป็นเทือกเขาสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 300 เมตร มีเขาติดต่อกัน 2 เทือก ลักษณะพื้นที่ส่วนใหญ่ยื่นเข้าไปในทะเลเป็นหน้าผาสูงชัน



ภายในมีบ้านพักที่มีชื่อ บ้านตาม่องล่าย, เจ้าลาย, แม่รำพึง และยมโดย ว่างพอสำหรับให้นักท่องเที่ยวอย่างเราได้เลือกตามความเหมาะสม นับเป็นความประจวบเหมาะสำหรับการพักผ่อน ณ ที่แห่งนี้ และหวังจะใช้เวลาจากตรงนี้หายใจให้เต็มปอด ก่อนเช็คเอ้าท์ก่อนเที่ยงของอีกวัน...

--------------------------------------------------

ยามเช้าตรู่...เมื่อล้างหน้าล้างตากันเรียบร้อย ทุกคนต่างคว้า "กล้อง" ลงไปสัมผัส "วนอุทยานเขาตาม่องล่าย" ให้เต็มตาเต็มใจ ที่ประทับใจก็คือ เจ้าหน้าที่อุทยาน ส่งเสียงเคล้ารอยยิ้มมาจากริมหาดชวนผมดื่มกาแฟ..."กาแฟมีนะ น้ำกำลังร้อนเลย"



ก่อนพวกเราจะขอบคุณในน้ำใจและขอตัวเดินเลาะหาดไปชมทิวทัศน์...ที่แห่งนี้ บอกได้ว่าเงียบสงบเหมาะกับการพักผ่อนหย่อนใจ จุดเด่นทางธรรมชาติ จะมีโขดหินกระจัดกระจายสลับซับซ้อน บริเวณชายฝั่งมีทัศนียภาพที่สวยงาม น้ำทะเลใส พร้อมนกชายเลนให้ดูหลากชนิด ด้านริมทะเลใกล้ชุมชนเป็นป่าชายหาดและป่าชายเลนตามแนวคลองตาม่องล่าย ส่วนพื้นที่เชิงเขาเป็นป่าเบญจพรรณ



เจ้าหน้าที่บอกว่า "เขาตาม่องล่าย มีสัตว์ป่าที่เคยพบอย่าง เลียงผา หมูป่า กระจง อีเห็น เสือปลา และไก่ป่า ทางราชการจึงประกาศเป็นพื้นที่สงวน ที่ฮือฮา คือ การค้นพบซากฟอสซิลกวางโบราณ เมื่อหลายปีก่อน มีอายุประมาณ 2 แสนปี คาดว่าจะเป็นสถานที่ศึกษาธรรมชาติในอนาคต"



เมื่อลองเจาะจงไปถึงของกินของฝาก ได้รับคำแนะนำว่า ให้ลองขับรถไปที่หมู่บ้านอ่าวน้อยได้เลย ช่วงนี้ปูม้าเยอะมาก ราคาเริ่มต้นตั้งแต่ 100 กว่าบาทจนถึง 300 บาท ตามขนาด ส่วนเนื้อปูเกาะอยู่ที่ราคา 300 - 600 บาท ซึ่งวิถีการใช้ชีวิตของคนถิ่นนี้ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพประมงขนาดเล็กและใหญ่ อยู่กันแบบพอเพียง

--------------------------------------------------

ล้อรถของเราเริ่มหมุนออกจาก "วนอุทยานเขาตาม่องล่าย" มาหยุดที่ "หมู่บ้านอ่าวน้อย" เพื่อนร่วมทิปส์ยกปูที่อุดหนุนชาวบ้านคนละ "โลสองโล" มาไว้หลังรถไปเป็นของฝากคนรู้ใจ ก่อนมุ่งหน้าเดินทางต่อไป ขณะที่ในรถต่างพูดถึง "เขาตาม่องล่าย" เพราะการได้มารู้จักในครั้งนี้

เราจะไม่ลืมความงดงามของธรรมชาติอันน่าประทับใจอย่างแน่นอน...

ส่วนเพื่อนๆ คนไหนสนใจ ผมแนบ link ข้อมูลเพิ่มเติมมาตามนี้ครับ

http://www.dnp.go.th/parkreserve/asp/style2/location.asp

https://www.gotoknow.org/posts/500154

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน supadit hsri forum



ความเห็น (0)

หมายเลขบันทึก

587119

เขียน

06 Mar 2015 @ 17:09
()

แก้ไข

06 Mar 2015 @ 17:16
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
อ่าน: คลิก