โลกและชีวิต (155) : คิดถึง...

ในทุกๆ ครั้งที่มีโอกาสได้เดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ จะโดยการเดินทางผ่านหน้าที่การงาน หรือกระทั่งการเดินทางผ่านวิถีสัญจรส่วนตัว ผมก็จะมีความรู้สึกที่ไม่ต่างกัน นั่นก็คือ ยิ่งพบเห็นสิ่งแปลกใหม่ หรือสิ่งเดิมๆ ในสถานที่อันแปลกใหม่ ผมยิ่งรู้สึกห่วงหาอาทรต่อสถานที่ หรือบริบทตัวเองเสมอ เห็นดอกไม้ ทุ่งนา ป่าเขา ก็พลอยได้คิดถึงสถานที่เหล่านั้นที่ตนเองเคยใช้ชีวิต คิดถึงห้วงเวลาของการได้ใช้ชีวิตในบริบทเช่นนั้น

แน่นอนครับ ยิ่งเดินทาง ยิ่งคิดถึงบ้าน คิดถึงผู้คนที่พบพาน ทั้งจากจรและคงอยู่..

การคิดถึงเช่นนั้น ผมเรียกมันว่า คิดถึงตัวเอง...





...
หมายเหตุ :
ภาพผ่านผ่านมือถือ ในห้วงของการลงพื้นที่แถวลำพะยัง-เขาวง กาฬสินธุ์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน pandin



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ยิ่งเดินทาง ยิ่งคิดถึงบ้าน .... เป็นคำพูดที่ใช่เลยค่ะ.....

เอาเพลงนี้มาฝากค่ะ ..... กำลังดังมากๆๆ ค่ะ ...และหมอเปิ้นชอบมากๆๆค่ะ .... ฟังเลยเห็นภาพ ที่งดงาม ... ตอนนี้ ค่าย GMM Grammy กำลังออกตัวใหม่อยู่ค่ะ ... ไม่ได้เชียร์อะไรนะคะ แต่ชอบค่ะ


เขียนเมื่อ 

ครับ พี่ Dr. Ple

... เพลงนี้ คือเพลงในดวงใจครับ อยากร้อง (เป็น) ... เป็นเพลงสะท้อนวิถีชีวิต นิเวศชีวิตของอีสานได้อย่างมหัศจรรย์ คิดถึงครูเพลงเทพพร เพชรอุบลครับ...


เขียนเมื่อ 

I am reminded by a song Both Sides, Now...

I've looked at life from both sides now
From up and down, and still somehow
It's life's illusions I recall
I really don't know life at all


by MITCHELL, JONI

เขียนเมื่อ 

ไม่สายเกิน..จะเริ่มต้น...ทำ..มิใช่คิด..หรือเขียน...การพบตัวตนที่สายเกิน..อิอิ...

มีหนอนกับดอกงิ้วที่โรยราล่วงหล่นมาฝาก..เจ้าค่ะ..

หมายเลขบันทึก

586844

เขียน

27 Feb 2015 @ 14:16
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 9, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก