ครูเสริมก็นัดหมายกิจกรรมในวันพรุ่งนี้ คือเดินทางขึ้นไปศึกษา "ลาคนแก่" ลาคือหน้าผา ลาคนแก่คือผาคนแก่ เป็นที่ฝังศพบรรพบุรุษและศึกษาการขุดซากศพอายุหลายพันปี ที่ทางกรมศิลปกร ได้มาทำการขุดค้นเมื่อปี 2535 นำมาเสนอในคืนต่อไป

เมื่อพักเหนื่อยหายเมื่อยทีมชาวค่ายก็เดินทางต่อไปยังหมู่บ้าน ศรีปะเหลียน" ของชนเผ่า

ซาไก ณ.จุดพักแรมจัดค่าย คือจุดส่งเสริมการจัดการศึกษาทางเลือก เงาะป่า

ให้เวลาทุกคนทำกิจกรรมส่วนตัวตามอัธยศัย

ได้เวลานัดหมาย แบ่งงานมอบภาระกิจกติการอยู่ร่วมกัน แบ่งงานกิจกรรมกิจกรรม กลุ่มทำอาหาร

กลุ่มบริการ กลุ่มสันทนาการ ซึ่งแต่ละกลุ่มจะหมุนเวียนเปลี่ยนกิจกรรมกันตลอด ทีมทำอาหารวันนี้ต้องเร่งมือให้ทัน

ก่อนค่ำ การหุงหาอาหาร ต้องใช้ฟืน และปรุงอาหารแบบวิถีธรรมชาติของคนพื้นถิ่น เนื่องด้วยมีข้อจำกัด

ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีตะเกียง มีเพียงเทียนเล่มเล็กที่ครูเสริมเตรียมมาให้

เรียนรู้อยู่อย่างพอเพียง อุปกรณ์การปรุงก็หอบหิ้วกันมา

ผลงานหนูค่ะลุง วอ


เมื่อทานข้าวเสร็จก็เริ่มมืดในป่ามืดเร็วกว่าเวลา

ปกติ ชาวค่ายจุดเทียน นั่งพื้น วิทยาการ ครูเสริม ยืนบอกเล่าที่มาของโครงการ วัตถุประสค์ และกิจกรรมทาง

ภูมิศาสตร์ ที่ต้องศึกษา คนข้างการศรีภรรยาครูเสริม ครูหยิน บล็อกเกอร์โกทูโนว์ มาเติมเต็มตั้งข้อสังเกต กำชับ

กติกา การอยู่ร่วมกัน ที่ต้องแบ่งปันพึ่งพา เอื้ออาทร ในการใช้ชีวิตอยู่ในค่าย หลังจากนั้นก็มอบเวทีให้ ครูพี่เลี้ยง

ครู นอง ครูผิง ครูปัทครูก้อย ครูจอยครูกอเก็ม และนายทหารเรือ ที่อาสาหยุดงานมาช่วย ด้วยสำนึกรักถ่ิ่น

เขาเหล่านี้ล้วนเป็นผลผลิตของค่ายบ้านสวนไอดินกลิ่นป่า หลายคนบอกว่า มีวันนี้เพราะมีค่ายที่บ้านสวน

ทีมครูพี่เลี้ยงอดีตเยาวชนชาวค่ายบ้านสวน


สนุกสนานหลอมละลายรวมเป็นหนึ่งของชาวค่ายทั้งเยาวชนและพี่เลี้ยง

ครูเสริมก็นัดหมายกิจกรรมในวันพรุ่งนี้ คือเดินทางขึ้นไปศึกษา "ลาคนแก่" ลาคือหน้าผา

ลาคนแก่คือผาคนแก่ เป็นที่ฝังศพบรรพบุรุษและศึกษาการขุดซากศพอายุหลายพันปี

ที่ทางกรมศิลปกร ได้มาทำการขุดค้นเมื่อปี 2535 นำมาเสนอในคืนต่อไป

คืนนี้เหนื่อยนักก็พักกันก่อน

บรรยากาศชาวค่าย แบบบ้านๆ

ครูหยิน มาเติมเวที ชันชีข้อตกลงกับชาวค่าย

ค่ำแล้วต้องอาศัยแสงเทียนส่องทาง