ขอบคุณ...โกทูโนว์ ครบรอบ ๒ ปี รางวัลสุดคะนึง เดือนแห่งความรัก... ความสุขข้างบ้าน... ความสุขข้างกาย และความสุขที่เกิดจากข้างใน

สองปีที่ผ่านมา...ซึ่งผู้เขียนได้รับความเมตตาจากสังคมแห่งนี้

กับรางวัลนักเขียนยอดเยี่ยมประจำเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๖

..

..

สองปีที่ผ่านมา

เป็นสองปีที่.....มีหลายสิ่งหลายอย่างผ่านเข้ามาในชีวิต

เป็นสองปีที่....ได้มีเวลาทบทวนตัวเอง และให้รางวัลชีวิตกับตัวเองในหลาย ๆ สิ่งหลาย ๆ อย่าง

และเป็นสองปีที่...ทำให้รู้ว่า...ความสุขในชีวิตของคนเรา ที่ค้นหามาทั้งชีวิตนั้น...... ตั้งอยู่ตรงไหนกันแน่นะ?

..

..

การนั่งทบทวนบางสิ่งบางอย่างที่เกิดขึ้น และผ่านเข้ามาในชีวิตของคนเรานั้น

ทำให้ผู้เขียนรับรู้ถึงบางสิ่งบางอย่างนั้น บางสิ่งบางอย่างที่ได้สอนใจตัวเองว่า..

..

..

..

ขวบวัยที่ผ่านล่วงเลยมานั้น ...ได้สอนหลายสิ่งหลายอย่างให้เราคิดเสมอ

วันคืนผ่านล่วงเลยไป

แต่ละช่วงวัยนั้น.... เรามองโลกต่างกันจริงๆ

..

..

เห็นลูกในวัยของเค้า....ทำให้คิดถึงวัยของตัวเอง

..

หากเป็นวัยเด็ก

สิ่งที่ผ่านเข้ามา หากยิ้มได้....นั้นแหละสุข!!!

..

..

สุขที่อาจเถียงด้วยเหตุผลมิได้ .....สุขที่เกิดจากอารมณ์เล็ก ๆ.... สุขที่เกิดจากจินตนาการอันบริสุทธิ์ไร้ขอบเขตหรือกฏเกณฑ์ใด ๆ

หากความเศร้าเข้ามาเยี่ยม เหตุผลจึงมิใช่สิ่งสำคัญ

...และวันใดที่น้ำตาอาบแอ้ม.... นั้นแหละคือ..เศร้า!!!

..

ห้วงชีวิตเมื่อเติบโตขึ้น....

ยิ่งได้มองเห็นโลกกว้างขึ้น

สิ่งที่ไม่เคยเห็น....ก็ได้เห็น สิ่งที่ไม่เคยพบ...ก็ได้พบ

สุขและทุกข์....อ่านได้เข้าใจได้จากโลกทัศน์ของตัว จากความรู้สึกนึกคิดที่รับรู้ได้จากใจ

..

..

ฤาว่าใครจะปฏิเสธ!!

โลกหมุนรอบตัวเอง.......

ชีวิตก็เช่นกัน

ชีวิตที่ผ่านร้อนผ่านหนาว และชีวิตก็คิดทบทวนบางสิ่งบางอย่างจากวัฐจักรนี้ด้วยเช่นกัน

..

..

ความสุขข้างบ้าน

นี่อาจแปลได้ว่า...สิ่งนี้คือ ความสุขข้างกายเรา

..

..

ความสุขที่ต่างคนต่างมอง

เมื่อเรามองต่างกัน

เราก็ต่างคิด

..

แต่สุดท้าย

ความสุขข้างกายเหล่านี้

สิ่งที่เราคิดเหมือนกันนั่นคือ...

ความสุขที่เกิดขึ้นจาก...ข้างในต่างหาก

..

..

เมื่อรับรู้ความสุขข้างกายได้

ความสุขจากข้างใน จึงมิใช่เรื่องยาก

..

เรียนรู้โลก จากชีวิต

และสิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาเหล่านี้

ทำให้เราเข้าใจถึง

การรู้จักให้...การรู้จักรับ และการรู้จักปล่อยวาง...

..

ชีวิตหนึ่ง เมื่อเกิดขึ้นมาแล้ว.... แตกดับไป

ก็ไม่เสียดาย

...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Digital KM



ความเห็น (5)

ขอบคุณคุณแสงฯ ที่ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ GotoKnow ครับ

ด้วยกำลังใจจากสมาชิกทำให้ GotoKnow ให้บริการมาถึงสิบกว่าปีแล้ว ปัจจุบันนี้เราพัฒนาโดยเน้นความยั่งยืนของเนื้อหาที่สมาชิกเขียนไว้ที่ GotoKnow ครับ เพื่อให้เนื้อหาเหล่านี้ยังอยู่ต่อไปเป็นประวัติศาสตร์ของไทยแม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตามครับ

เขียนเมื่อ 

มาปรบมือให้กับคุณแสงแห่งความดี..และโกทูโน..วันนี้..ที่มีเราๆ..เจ้าค่ะ

มีดอกไม้มาฝากมี...รัก..มามอบให้..ชาว..โกทูโน..ทุกๆท่าน..โดยเฉพาะ ทีมและ อ.จันทร์ อ. ธวัธชัย..ผู้นำทีมที่สามารถ..ขวัญใจ..เราๆ..ขอบพระคุณ..ค่ะ....

เขียนเมื่อ 

มาชื่นชมคุณแสงครับ

ขอให้มีความสุขมากๆ

ขอบคุณที่เขียนเรื่องดีให้อ่านเสมอๆครับ

เขียนเมื่อ 

มาร่วมชื่นชมคุณแสงฯครับ...ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ ที่มีมาฝากเสมอนะครับ...:)

สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี

กลับมาทักทายกัลยาณมิตรด้วยความระลึกถึงยิ่งค่ะ

ด้วย การเขียน/บันทึก จึงทำให้เราได้เห็น ได้ทบทวน ใคร่ครวญถึงชีวิต...:)