วัตถุประสงค์ที่เหนือโครงการคือ "ยาเสพติด" ที่เราอยากหยุดขบวนการที่เป็นระบบ จากนอกประเทศ

ตอบคำถาม ท่าน ผศ.สุณี

ด้วยคำถามของอาจารย์มีหลายๆท่านที่ถามผม เรื่องเกี่ยวกับกระบวนการศึกษาวิจัย ในประเด็น "ยาเสพติด" ที่แม่ฮ่องสอน  เลยถือโอกาสตอบคำถามอาจารย์ผ่านบันทึกนี้ครับผม

คำถาม

หิ่งห้อย เมื่อ พฤ. 09 พ.ย. 2549 @ 22:29 จาก 203.172.104.78   ลบ
     อาจารย์คะ พี่สนใจกระบวนการในการทำวิจัยเรื่องนี้มาก  อาจารย์ทำมานานหรือยัง  ภาคีที่เกี่ยวข้องมีใครบ้างคะ  และวัถุประสงค์ของงานวิจัย ไม่ทราบว่าแนวทางเสริมสร้างความเข้มแข็งเป็นข้อหนึ่งของการวิจัยหรือเปล่าคะ เป็นวิจัยที่น่าสนใจมากๆค่ะ ถ้าอาจารย์ว่างเล่ารายละเอียดสู่กันฟังเพิ่มเติมหน่อยนะ ขอบคุณมาล่วงหน้าค่ะ

คำตอบ 

เรียน ผศ.สุณี ครับ

ขอบคุณอาจารย์ที่สนใจครับ

ตั้งแต่หลังประกาศสงครามกับยาเสพติด ห้วงแรก และห้วงที่สอง ผมอยู่ที่ในพื้นที่ด้วย

ด้วยงานที่เกี่ยวข้องกับงานพัฒนา และอยู่กับชาวบ้าน เลยรับรู้ความรู้สึกบางอย่างร่วมกันกับชาวบ้าน กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในขณะนั้น ตามที่เขียนในบันทึก "คำเปิดเล่ม..."

เป็นเหมือนการทำงานวิจัยที่เร่งด่วน ด้วยเหตุผล มากมาย เหนือกว่าวัตถุประสงค์งานวิจัยเป็นอย่างมาก

เราคิดกันระหว่างผมกับผู้พัน (พ.ท.ปิยวุฒิ) ถึง "การแก้ไขปัญหาที่ยั่งยืน" และเรานึกถึง ขวัญกำลังใจชาวบ้านที่กระเจิดกระเจิงคราสงครามครั้งนั้น

ด้วยปัจจัยเงื่อนไขให้ทั้ง ๔ มบ. (กลุ่มชาติพันธุ์ จีนยูนนาน และลีซู)  ต้องเข้ามาพัวพัน...

ผมบอกได้เลยว่า....

ไม่มีใครอยากเลว ไม่มีใครอยากทำผิด เลย ทุกคนอยากอยู่สงบ และผาสุกกับครอบครัว

ผมไม่ได้เข้าข้างกับชาวบ้าน แต่ปัจจัยบางอย่างทำให้พวกเขาเข้ามาในเส้นทางยาเสพติด อย่างบังเอิญและออกไปไม่ได้

ภาพของความสูญเสีย จึงเกิดขึ้นหลังเสร็จสิ้นการประกาศสงครามกับยาเสพติด ที่เชียงราย ของนายกทักษิณในขณะนั้น

คราบเลือดและคราบน้ำตาระอุ พร้อมกันในหมู่บ้านเป้าหมายเหล่านี้

เราทำวิจัยอย่างรีบด่วน และทาง สกว.ก็ได้ให้โอกาสเราอย่างมาก เราพัฒนาโจทย์วิจัยใน ๓ หมู่บ้านหลัก ในเวลาไม่นาน(๑ เดือน) เราหาประเด็นงานวิจัยโดยดูจากจุดเเข็งของหมู่บ้าน ไม่ไช่เรื่อง ยาเสพติดแม้แต่เรื่องเดียว (เพราะเป็นประเด็นอ่อนไหว)

แต่วัตถุประสงค์ที่เหนือโครงการคือ "ยาเสพติด" ที่เราอยากหยุดขบวนการที่เป็นระบบ จากนอกประเทศ

การทำหมู่บ้านให้เข้มแข็งด้วยมวลชนที่มีปัญญา เป็นทางออก ทางเลือกของงาน โดยใช้ งานวิจัยเป็นเครื่องมือ

ในครั้งนั้นงานหนักและใช้ใจมากครับ ...

ผมไม่เพียงแต่เป็นผู้ประสานงานวิจัย ที่เป็นนักวิจัยเพียงคนเดียวที่ทำงานกับทหาร ยังทำหน้าที่เป็น หน่วยปฏิบัติการจิตวิทยาในหมู่บ้านแถบแนวชายแดน กลายๆด้วย

ความสำเร็จที่เราทุ่มเทมีให้เห็นใน Blog นี้ทั้งหมดที่ผมกล่าวถึง หมู่บ้านจีน หมู่บ้านลีซู

นั่นคือ ...ก้าวย่างทางไกลของพวกเรา

เนื้อหา เรื่องราวทั้งหมดจะถูกนำมาถ่ายทอดเป็นหนังสือ ซึ่งผมเขียนต้นฉบับเสร็จแล้ว จะตีพิมพ์เร็วๆนี้ครับ

หนังสือ “ทางไกล เส้นทางสีขาวของชุมชนยาเสพติดแม่ฮ่องสอน”

ประสบการณ์วิจัยจากพื้นที่ชุดโครงการวิจัย “เสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชน ในชุมชนที่ได้รับผลกระทบจากปัญหายาเสพติดจังหวัดแม่ฮ่องสอน”ทาง สกว. ให้ทุนในการเขียนครั้งนี้

และผมคิดว่าในช่วงต่อไป จะจัดส่งหนังสือที่พิมพ์แล้วเสร็จให้อาจารย์ต่อไป

"ลำบากเพียงใด ใจยังมั่น"
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมืองปาย,แม่ฮ่องสอน
๑๐ พ.ย. ๔๗