การแนะนำอย่างหยาบๆในเรื่องการตระหนักรู้ภาษา (Language Awareness) ตอนที่ 6

เหตุผลสำหรับความตระหนักรู้ภาษา (The rational for language awareness)

วิธีการหนึ่งที่จะคิดเกี่ยวกับการตระหนักรู้ภาษาก็คือ ทุกๆคนเป็นผู้เรียน แม้กระทั่งครู กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ เป็นกระบวนการเรียนรู้ตลอดชีวิต หรือไม่มีวันสิ้นสุด (lifelong process) ดังนั้นมันจึงจำเป็นที่จะรู้ 2 เงื่อนไข ในบริบทของการสอนภาษาที่สอง

1. การค้นหาส่วนบุคคล (personal exploration) ที่เกี่ยวกับภาษาที่ 2 จะช่วยให้ผู้เรียนค้นพบวิธีการที่ภาษาทำงาน และจะทำให้ความรู้ภาษาที่ตนเองได้พบเห็นและได้ใช้อยู่นั้นมีความร่ำรวย และกว้างขวางลึกซึ้งยิ่งขึ้น กล่าวในอีกแง่มุมหนึ่งก็คือเงื่อนไขนี้พูดแต่เรื่องภาษาอย่างเดียว ทุกๆคนจะมีความรู้ทางภาษาที่อยู่ภายใต้จิตใต้สำนึก แต่ก็ไม่ใช่ทุกคน ที่สามารถจะนำภาษาที่อยู่ภายในออกมาข้างนอกได้ อย่างไรก็ตามสิ่งนั้นสามารถทำได้โดยการสังเกตภาษาและสะท้อนในข้อมูลเกี่ยวกับภาษาที่อยู่รอบๆตัว

2. เงื่อนไขข้อที่สอง จะเป็นการประยุกต์มากขึ้น ซึ่งพวกครูจะได้ช่วยผู้เรียนได้สังเกต, ซึมซับ, และได้รับความเข้าใจทางภาษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ สมมติฐานพื้นฐานในที่นี้ก็คือ ผู้เรียนทุกคนจะต้องค้นพบลักษณะทางภาษาด้วยความกระตือรือร้น พวกเขาจะได้เรียนเรื่องกฎ แต่จะทำงานกับตัวป้อนที่เป็นโครงสร้าง (structured input) ด้วยวิธีการแบบอุปนัย (inductively) เพื่อการเข้าถึงความเข้าใจที่เป็นของตนเอง การตระหนักรู้ภาษาเป็นวิธีการแบบกระบวนการ (process-oriented approach) ซึ่งได้แก่ การค้นพบ, การสำรวจ, และ ความเข้าใจ โดยแง่นี้ก็แตกต่างเป็นอย่างยิ่งการสอนไวยากรณ์ที่เคยสอนมา เพราะสิ่งนั้นเป็นเพียงวิธีการแบบผลลัพธ์เท่านั้น (product-oriented approach) ซึ่งมีวิธีการสอนแบบครูบอกกฎ และให้ผู้เรียนได้พูดซ้ำๆ (drill) และจดจำทั้งกฎและการพูดซ้ำนั้น

หนังสืออ้างอิง

James M. Bourke. (2014). A Rough Guide to Language Awareness.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การจัดการเรียนการสอน, การวัดผลประเมินผล,การสอนภาษาอังกฤษ, ภาษาอังกฤษ



ความเห็น (0)