มือของใคร..ตาของใคร..ใจของใคร กับ นพ.สมพนธ์ นวรัตน์

Dr. Ple
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ในโลกนี้เรามีแม่ผู้ให้กำเนิด ได้เพียงท่านเดียวเท่านั้น

เมื่อวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๕๘ ในงานพระราชทานเพลิงศพ "คุณย่า แก้ว นวรัตน์" มารดาของ "นพ. สมพนธ์ นวรัตน์" ในงานพระราชพิธี มีผู้มาร่วมงานมากมาย ทั้งผู้แต่ง ชุดราชการสีขาวและชุดสีดำ ชึ่งผู้เขียนและ นพ.สมพนธ์ ... รู้สึกทราบซึ่งในน้ำใจไมตรีที่ท่านทั้งหลายให้เกียรติ เสียสละเวลาอันมีค่า เสียสละการเดินทาง ...ความยากลำบากในการเดินทาง ... มาช่วยเหลืองานของคุณย่า คุณแม่ของ "นพ.สมพนธ์ นวรัตน์" นะคะ ...ใน "การขอพระราชทานเพลิงศพ" เป็นกรณีพิเศษ ค่ะ



การขอพระราชทานเพลิงศพ มี ๒ กรณี คือ

๑. กรณีปกติ สำหรับข้าราชการพลเรือน ครู ตั้งแต่ระดับ ๓ ขึ้นไป ทหาร ตำรวจ

ยศร้อยตรีขึ้นไป สมาชิกสภาผู้แทนฯ สมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาจังหวัด สมาชิกสภาเทศบาล สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล / จังหวัด กรณีนี้ไม่ได้เขียนไว้ในระเบียบ

๒. กรณีพิเศษ พนักงานรัฐวิสาหกิจระดับสูง (ระดับ ๘) เหรียญกล้าหาญ เหรียญชัยสมรภูมิ (เหรียญราชการชายแดน ) องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกเป็นหน่วยงานออกหนังสือรับรองให้ ศิลปินแห่งชาติ นักกีฬาทีมชาติ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนฯ สมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาจังหวัด สมาชิกสภาเทศบาล ผู้บริจาคเงินให้วัด หรือมูลนิธิไม่น้อยกว่า ห้าแสนบาท ผู้บริจาคร่างกาย อวัยวะ"บิดามารดาของข้าราชการระดับ ๖ ขึ้นไป" (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นระดับชำนาญการ) บิดามารดาของพระครูชั้นสัญญาบัตรขึ้นไป บิดามารดาของข้าราชการทหาร ตำรวจระดับพันโทขึ้นไป


วันงาน นพ.สมพนธ์ ได้แต่งกลอนให้กับ คุณย่าแก้ว นวรัตน์ ฟังแล้วซาบซึ่งใจยิ่งนักค่ะ


"รักอาลัย คุณย่าแก้ว นวรัตน์"


1. มือใคร ไกวเปล เห่กล่อม

เปลี่ยนผ้าอ้อม และคอยเช็ค น้ำตาให้

หิวก็ป้อน ร้อนก็พัด หยาดละมัย

อ้อนก็คอย ประจงไล้ จนหลับตา


2. มือใคร เคยโอบ และเคยอุ้ม

มือใครกร้าน แต่อ่อนนุ่ม เป็นหนักหนา

มือใครสอน เขียนหนังสือ จับมือมา

มือใครที่ กรุณา อยู่ยาวนาน


3. ตาใครเคย อาทร อ่อนโยนนัก

ตาร่ำริน ความรัก สวยสะอ้าน

ตาที่สื่อ ความหมาย แห่งสายธาร

ฉ่ำชีวิต วิญญาณ ทุกช่วงวัย


4. ตาใครที่ แตะต้อง อยู่เต็มตื่น

จะหลับตา หรือตื่น ก็รู้ได้

ตาคู่ที่ ไม่เคยลับ เคยจับใจ

ด้วยห่วงใย แน่นอน ไม่คลอนคลาย


5. แต่หัวใจ เริ่มรู้ จังหวะเต้น

จะรู้เล่น รู้ร่ำ รู้ความหมาย

ตั้งแต่เล็ก เติบใหญ่ ไปจนตาย

รักก็ฉาย อยู่อย่างนั้น ณ กาลเวลา


6. แม่อยู่ใน หัวใจรัก มาตลอด

ไม่ได้กอด ได้แต่กราบ ภาพตรงหน้า

เขียนกวี หนึ่งบท ได้รจนา

ปิดดวงตา ให้แม่หลับ ลับนิรันดร์


--------------


ผู้เขียนขอสรุปว่า ... ท่านใดที่ยังมีคุณแม่ที่มีชีวิตอยู่ ... ท่านอ่าน

บทกลอนนี้แล้ว ... ท่านรีบกลับไปดูแล คุณแม่ นะคะ .... ในโลกนี้เรามีแม่ผู้ให้กำเนิด ได้เพียงท่านเดียวเท่านั้น ...ในวันสำคัญๆๆ อย่าให้ท่านนั้งรอที่บ้านนะคะ


ขอบคุณค่ะ

๒๖ มกราคม ๒๕๕๘

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สมศรี นวรัตน์ ศิษย์ ศ.ดร.จีระ หงส์ลดารมภ์



ความเห็น (8)

-ขอร่วมไว้อาลัย"คุณย่า แก้ว นวรัตน์"ด้วยนะครับ

-รักของแม่ยิ่งใหญ่เสมอครับ...

เขียนเมื่อ 

กลอนไพเราะกินใจมากค่ะ ขอร่วใไว้อาลัยคุณย่าด้วยค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอไว้อาลัยให้คุณย่าด้วยนะครับ

เขียนเมื่อ 

ขอไว้อาลัยคุณย่าด้วยครับ

คุณหมอเขียนกลอนไพเราะมาก

จะรีบกลับไปหาแม่ทันใด

555

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ พี่ๆๆ เพื่อนๆๆ น้องๆๆ นะคะ


  • ขอบคุณ ดร. ขจิต ค่ะ
  • ขอบคุณ น้อง จัตุเศรษฐธรรม ค่ะ
  • ขอบคุณ น้อง เพชรน้ำหนึ่ง ค่ะ
  • ขอบคุณ ท่านอาจารย์ต้น ค่ะ
  • ขอบคุณ ผอ. ชยันต์ เพชรศรีจันทร์ ค่ะ
  • ขอบคุณ ท่าน GD ค่ะ



  • ขอร่วมรำลึกไว้อาลัยคุณย่าแก้วด้วยค่ะ...

    เขียนเมื่อ 

    ขอบคุณ พี่ใหญ่ พี่ นงนาท สนธิสุวรรณ มากๆ ค่ะ

    เขียนเมื่อ 

    ขออนุญาตนำบทกลอนไปปรับแต่งใช้ในงานฌาปนกิจต่อไปนะครับผม