All of Me - เกิดอะไรขึ้นในความคิดอันงดงามนั้นนะ...


อากาศตอนตีสีของวันนี้ หนาวเย็นกว่าเมื่อวาน

แม่ของลูกๆ เดินทางไปประชุมที่ภูเรือ จังหวัดเลย

ใช้เวลานานสำหรับการร่ำลากัน...(นานๆ ลูกๆ จะห่างแม่...แต่พ่อกลับคุ้นเคย)

ต่างคนต่างแยกย้ายตามวิถีชีวิต...ลูกๆ นอนต่อ เพราะยังเป็นเช้ามืดวันอาทิตย์...


แม่ของเด็กๆ ไม่อยู่วุ่นวายดูไปหมด...

คำถามของเด็กๆ มากมาย...ผมต้องเอาวิชาตอนที่ "จบตรีมโน จบโทจินตนาการ" มาตอบ

เมื่อทุกคนนิ่งเงียบ....เราทุกคน จึงเริ่มบ่นว่า คิดถึงแม่

แต่แม่ของเด็กๆ จะไม่เปิดมือถือจนกว่าเสร็จธุระ...


บางทีการไม่ได้อยู่ด้วยกันบ้างเป็นสิ่งดี...เพราะทำให้เราทบทวนถึงความรู้สึกในใจที่มีต่อกัน

ตอนนี้ทิมดาบสามารถเล่นเปียโนได้บ้างตามประสาเด็ก...(เล่นเพลงโดราเอมอนไม่ติดขัดผมก็มีความสุขแล้ว...)

พวกเราจึงเลือกเพลงนี้มาร้องให้แม่เด็กๆ...ต้อนรับการกลับมาบ้านของแม่เด็กๆ

เพลงนี้ได้มาจากเพลงประกอบเกมส์ของทิมดาบ...ความหมายดี....ได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วย...


วันอาทิตย์ที่แสนวุ่นวาย และเหงาหงอย

25 มกราคม 2558


(ต้นฉบับคนร้องคือ John Legend แต่ในบันทึกนี้ Cover by BILLbilly01 and King เป็นคนไทยครับ)

หมายเลขบันทึก: 584482เขียนเมื่อ 25 มกราคม 2015 10:46 น. ()แก้ไขเมื่อ 25 มกราคม 2015 10:49 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (3)

ทึ่งน้องคนไทย

ที่ร้องได้ไพเราะมาก

เลยเอาเนื้อเพลงมาฝากด้วย


ชอบใจๆๆ

การอยู่ไกลคนรักก็ดีนะครับ ทำให้เรารู้ว่าเขาสำคัญต่อเราและครอบครัวมาก

แต่ผมไม่มีโมเน้นนี่เลย อิจฉาๆๆๆ

ขอบคุณ บันทึกดีดี นี้ค่ะ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี