All of Me - เกิดอะไรขึ้นในความคิดอันงดงามนั้นนะ...

อากาศตอนตีสีของวันนี้ หนาวเย็นกว่าเมื่อวาน

แม่ของลูกๆ เดินทางไปประชุมที่ภูเรือ จังหวัดเลย

ใช้เวลานานสำหรับการร่ำลากัน...(นานๆ ลูกๆ จะห่างแม่...แต่พ่อกลับคุ้นเคย)

ต่างคนต่างแยกย้ายตามวิถีชีวิต...ลูกๆ นอนต่อ เพราะยังเป็นเช้ามืดวันอาทิตย์...


แม่ของเด็กๆ ไม่อยู่วุ่นวายดูไปหมด...

คำถามของเด็กๆ มากมาย...ผมต้องเอาวิชาตอนที่ "จบตรีมโน จบโทจินตนาการ" มาตอบ

เมื่อทุกคนนิ่งเงียบ....เราทุกคน จึงเริ่มบ่นว่า คิดถึงแม่

แต่แม่ของเด็กๆ จะไม่เปิดมือถือจนกว่าเสร็จธุระ...


บางทีการไม่ได้อยู่ด้วยกันบ้างเป็นสิ่งดี...เพราะทำให้เราทบทวนถึงความรู้สึกในใจที่มีต่อกัน

ตอนนี้ทิมดาบสามารถเล่นเปียโนได้บ้างตามประสาเด็ก...(เล่นเพลงโดราเอมอนไม่ติดขัดผมก็มีความสุขแล้ว...)

พวกเราจึงเลือกเพลงนี้มาร้องให้แม่เด็กๆ...ต้อนรับการกลับมาบ้านของแม่เด็กๆ

เพลงนี้ได้มาจากเพลงประกอบเกมส์ของทิมดาบ...ความหมายดี....ได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วย...


วันอาทิตย์ที่แสนวุ่นวาย และเหงาหงอย

25 มกราคม 2558


(ต้นฉบับคนร้องคือ John Legend แต่ในบันทึกนี้ Cover by BILLbilly01 and King เป็นคนไทยครับ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คือ...บ้านที่มีชีวิตของทิมดาบ



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

ทึ่งน้องคนไทย

ที่ร้องได้ไพเราะมาก

เลยเอาเนื้อเพลงมาฝากด้วย


ชอบใจๆๆ

การอยู่ไกลคนรักก็ดีนะครับ ทำให้เรารู้ว่าเขาสำคัญต่อเราและครอบครัวมาก

แต่ผมไม่มีโมเน้นนี่เลย อิจฉาๆๆๆ

เขียนเมื่อ 

บันทึกน่ารักจัง

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ บันทึกดีดี นี้ค่ะ