หลายต่อหลายครั้ง
ชีวิตคนเรามุ่งมั่น ดุ่มเดินไปสู่จุดหมายปลายทางอย่างบ้าคลั่ง
จังหวะชีวิตในแต่ละครั้ง จึงดูเหมือนดิบด่วน - แข็งกร้าว
เราเพียรพยายามทำทุกอย่างเพียงเพื่อไปให้ถึงจุดหมายปลายทางให้จงได้
ไม่ว่าจะช้า หรือเร็ว เราก็ทำทุกสิ่งอย่าง เพื่อให้ไปถึงซึ่งจุดหมายที่ว่านั้น



กระนั้นก็น่าเสียดายอยู่ไม่ใช่ย่อย
เพราะเราหลงลืมใส่ใจกับปรากฏการณ์บางเรื่องราวที่ก่อเกิดขึ้นในระหว่างทาง
ขณะหนึ่งระหว่างทาง อาจเป็นจุดหมายที่แท้จริงด้วยก็เป็นได้

คนที่โชคดี คือคนที่ไปถึงจุดหมายแล้วค้นพบว่า "ไม่ใช่"
เมื่อหันกลับมาดูระยะทางที่ผ่านมา
กลับพบว่า บางสิ่งบางอย่างในระหว่างทาง
มันคือจุดหมายที่แท้จริง
และโชคดี-เมื่อหวนกลับมาเยือน
บางสิ่งอย่างที่ว่านั้นก็ยังคงอยู่ - ใช่คงอยู่
ขณะที่บางคนอาจโชคร้าย เพราะบางสิ่งบางอย่างที่ว่านั้นสูญสลายแตกดับไปแล้ว

...