ส่วนใหญ่ผู้มารับการตรวจรักษาเรื่องผิวหนังเกือบทั้งหมดแข็งแรงดี การเรียกว่าคนไข้หรือผู้ป่วย ก็จะเรียกได้ไม่เต็มปากนัก พอมาหาหลายครั้งก็เริ่มคุ้นเคยเป็นกันเอง ก็เริ่มคุยเรื่องนี้เรื่องนั้น บางคนก็ยกอุปกรณ์มาให้ดู เป็นนกหวีดบ้าง มือตบเท้าตบบ้าง เกือบทุกคนอยากคุยอยากระบาย
วันศุกร์ที่ผ่านมามีแขกตัวน้อยมาให้ตรวจ เรียนอยู่ชั้น ป.6 เริ่มมีสิวให้เห็น หนุ่มน้อยมาประจำด้วยเรื่องภูมิแพ้ผิวหนัง คันที่ข้อพับและบริเวณลำคอเป็นประจำ สอบถามเรื่องการเรียน แม่ส่ายหน้าบอกว่าตกวิทยาศาสตร์
ก็น่าตกใจนะครับ เด็กท่าทีฉลาดเฉลียว แต่ถามแล้วกลับบอกว่า "ไม่ชอบวิทยาศาสตร์" ความอยากรู้บังเกิดขึ้นทันที ถามต่อได้ความว่า วิชายาก ครูสอนไม่รู้เรื่อง ครูเล่าแต่เรื่องประวัติตัวเอง
วิชาย่อยที่เรียนมีเรื่อง แรงและเรื่องอื่น ที่ฟังแล้ว น่าจะยากจริงๆ ผมจำได้ว่าวิชาที่กล่าวถึง ผมมาเรียนเอาตอนมัธยมปลาย คงต้องไปถามหลานๆที่กำลังเรียนชั้นประถมว่าเรียนอะไรกันตอนนี้ ถ้าเรียนเรื่องยากๆพวกนี้กันจริงๆ คงไม่มีเวลาสำหรับวิชาชีวิตอื่นๆที่น่าเรียนรู้อีกมากมาย
น่าเสียดายเวลาในวัยเยาว์นะครับ
ขอบคุณ แขกตัวน้อยๆที่เป็นผู้ให้มุมมองเรื่องการศึกษา คงต้องหาข้อมูล สารสนเทศ ความเห็นเพิ่มเติม
หมอสุข
ผมว่าการสอนของคุณครูมีส่วนกระตุ้นให้นักเรียนเรียนรู้ได้มาก
ถ้าครูปรับเปลี่ยนวิธีสอนครับ
ขอบคุณมากๆครับ
ไม่มีวิชาไหนยาก แต่ครูต่างหากที่สอนให้รู้สึกยาก
เด็กคนนั้นคงเกลียดวิชานั้นต่อไป ;)...
เห็นด้วยคร้า ถ้าเราชอบครู เราจะชอบวิชานั้น อิ อิ
ขอร่วมแลกเปลี่ยนด้วยคนนะคะ
สมัยเรียนมัธยมมีวิชาหนึ่งที่หนูไม่ชอบมากที่สุดและสอบตกตลอดคือ วิชาเคมี เนื่องจากไม่ชอบครูผู้สอน เพราะบ่อยครั้งที่ครูถามว่าเข้าใจไหม แล้วมีเพื่อนคนหนึ่งที่นั่งหน้าห้องตะโกนว่าเข้าใจครับ ครูก็มีกจะข้ามเนื้อหานั้นไปทุกครั้ง โดยตัวเรานั่งหลังห้องยังไม่เข้าใจ และถามไม่ทันเพื่อนคนนั้น ทำให้พาลไม่ชอบวิชานั้นไปและมีอคติวิชานี้มาโดยตลอดคะ แม้ว่าจะเปลี่ยนครูสอนแล้วก็ตาม
ครูบางคนสร้างแรงบันดาลใจให้ศิษย์ ครูบางคนบั่นทอนกำลังใจศิษย์
ด้วยความเคารพครับ
ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมให้มุมมองครับ