ตอน  ปริศนาความคิด                                

          

          ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าป้าเม้านี้ไม่ใช่คนเก่ง  เรื่องที่อยากเล่าสู่กันฟังนี้ไม่ใช่วิชาการแต่เป็นเรื่องของการถ่ายทอดความคิด  ประสบการณ์ในการทำงานของผู้หญิงคนหนึ่งที่เข้าท่าบ้าง  ไม่เข้าท่าบ้าง  เรียกว่ามีทั้งน่ายินดี  (สำหรับป้าเม้าเอง)  และซึมไปหลายวันก็มี  แต่ในที่สุดก็ลุกขึ้นมายืนและออกก้าวเดินอีกครั้ง  เก็บความพลาดพลั้งไว้เป็นครูมาถ่ายทอดผ่านตัวอักษร  เล่าสู่กันฟัง                                

           ปัจจุบัน  ป้าเม้าทำหน้าที่งานด้านการประชาสัมพันธ์  สำหรับท่านอื่นไม่ทราบว่ามีแนวคิดเกี่ยวกับการดำเนินด้านนี้อย่างไรบ้าง  แต่สำหรับตนเองแล้วมีความคิดว่า  งานประชาสัมพันธ์  เป็นงานที่ต้องใช้ศาสตร์หลาย ๆ ด้านเข้ามาผสมผสาน  นับตั้งแต่วันแรกที่เข้าทำงาน  ป้าเม้าเกิดคำถามที่ถามกับตนเองว่า  ต้องการทำงานประชาสัมพันธ์ในรูปแบบใด ?  ต้องการเป็นนักประชาสัมพันธ์แบบไหน ? ในที่สุดก็หาคำตอบให้กับตนได้ในเวลาไม่กี่นาทีว่า  หากเราต้องทำงานประชาสัมพันธ์ ที่แต่งตัวสวยพริ้งวัน  หนึ่งวันเวลาหมดไปกับการรับ  ต่อ  โอนโทรศัพท์    กับการคอยตอบคำถามทางไปโรงอาหาร  บอกทางห้องน้ำ   คอยยืนเป็นตุ๊กตาประกอบฉากเวลาเจ้านายมอบกระเช้าดอกไม้  ชื่นชมกับข่าวที่ลงในสื่อมวลชนโดยไม่สนใจว่าข่าวนั้น  หรือภาพข่าวนั้นนอกจากจะบอกเล่าเก้าสิบว่าเราทำอะไรให้ประชาชนรับทราบแล้ว  ยังสะท้อนภาพลักษณ์ใดแก่หน่วยงาน  หรือจะลุกขึ้นมาให้คนภายนอกเขาได้รับรู้บ้างว่า  เรา  (หมายถึงหน่วยงานนะ)  กำลังทำอะไร  เรา  มีดีอย่างไร  แน่นอนบุคลิกเป็นเรื่องสำคัญ  และงานด้านบริการนั้นเราก็ต้องทำ

          เมื่อได้คำตอบแล้วก็เริ่มต้นด้วยความมุ่งมั่น  หันมามอง  หันมาวิเคราะห์  งานประชาสัมพันธ์ ของเรานี้มีจุดอ่อนอย่างไร  มีจุดแข็งอย่างไร  มีโอกาสที่จะเกื้อหนุนการดำเนินงานของเราที่ได้ผลในระยะเวลา อันรวดเร็ว  กรบวนการ   Benchmarking   เริ่มถูกนำเข้ามาใช้  ใช้อย่างไร    Benchmarking   =   การเปรียบ  ประยุกต์   สู่ความเป็นเลิศ

          เรียนรู้และดูจาก  ที่เขามีดี  ทำอย่างไรเขาถึงดี  ทำอย่างไรเขาจึงเด่น  ไม่ใช่ไปลอกเลียนแบบ เขา  ชนิดว่า  copy   มาหมดเสียทุกอย่างทุกเรื่อง   เพียงแต่เราศึกษาวิธีการของเขานำมาร่วมกับผลวิเคราะห์ทางบริบทของเรา เพื่อให้เกิดงานและกิจกรรมในรูปแบบของเราที่เราสามารถทำได้  หมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องทำให้ได้พร้อมกับกำหนดกิจกรรมลงในแผนปฏิบัติการเป็นลายลักษณ์อักษรกันเลย  (ตามประสาคนขี้ลืม)

          งานด้านประชาสัมพันธ์นั้น  บางครั้งการให้ความสำคัญ  หรืออาศัยแค่การสนับสนุนอย่างเดียวนั้นอาจจะยังไม่เพียงพอ  คงต้องอาศัยปัจจัยและแรงเสริมจากอีกหลาย ๆ ส่วน  หลาย ๆ ด้านเข้าร่วมด้วย  

       ในโอกาสหน้าป้าจะเล่าความในใจให้ฟังว่าทำไม....ต้องจัดกิจกรรมอย่างนั้น...ลงในแผนปฏิบัติการด้วย  อย่าเพิ่งเบื่อล่ะ...