นิราศอิตาลี (๑๙)

37) ฟ้าแดดใส เมฆขาว สาวก็สวย

หุ่นดีด้วย หน้าตา ช่างพาฝัน

ลมรำเพย พัดผ่าน สะดุ้งพลัน

ไม่เทียมทัน น้องเจ้า พี่เฝ้าครวญ

สาวนางไหน ไม่เปรียบ เทียมเทียบเจ้า

ที่อยู่เฝ้า สี่ห้องใจ ให้คิดหวล

ด้วยใจภักดิ์ รักเจ้า เฝ้ารัญจวน

ไม่มีนวล นางใด ละม้ายเธอ

38) เดินคนเดียว เปลี่ยวใจ ให้หงอยเหงา

อยากให้เจ้า เดินคู่ อยู่เสมอ

เห็นคู่เขา คลอเคล้า เราพบเจอ

ใจยิ่งเพ้อ ครวญคร่ำ พร่ำรำพัน

ถึงเวลา นัดหมาย รีบเดินกลับ

ถึงจุดรับ เวลาไว้ ไม่ผกผัน

ทุ่มครึ่งถึง เวลาทาน อาหารพลัน

มื้อเย็นนั้น ร้านจีน กินด้วยกัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศอิตาลี



ความเห็น (0)