การบริการวิชาการแก่ชุมชน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

เขียนขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2557ผู้เขียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ที่พักเป็นรีสอร์ทชื่อเรือนแก้วรีสอท์อยู่ติดกับแม่น้ำ อากาศดีมาก แถมที่พักสะดวกสบาย เหมาะแก่การมานั่งเขียนหนังสือมาก




ห้องพักเป็นสีเขียว มองผ่านหน้าต่างไปจะเห็นแม่น้ำ ผู้เขียนเองชอบโคมไฟซึ่งเป็นตะเกียงสมัยก่อนที่ติดอยู่ที่เสา ทำให้คิดถึงสมัยเด็กใช้ตะเกียงแบบนี้ แต่เข้าใจว่าปัจจุบันคงหาตะเกียงแบบนี้ได้ยากแล้ว


ทีมงานลงพื้นที่เพื่อศึกษาเรื่องการเพาะพันธุ์ปลาและการแปลงเพศปลานิลซึ่งเป็นงานวิจัยของอาจารย์ดร.วิภาวี ไทเมืองพล ซึ่งเป็นโครงการวิจัยที่บริการชุมชน สามารถอ่านได้ในบันทึกนี้ของคุณแผ่นดิน จะพบว่าบริบทของอาจารย์ครบวงจรคือนิสิตได้ฝึกงานปีที่1 ในชุมชน ได้ลงพื้นที่จริงโดยใช้ชุมชนเป็นเหมือนแลบปฏิบัติการ นิสิตได้เรียนรู้จากการปฏิบัติ นอกจากนี้ยังตอบโจทย์ของชุมชนที่มีปัญหาอีกด้วย


ทีมงานเครือข่ายได้ลงแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับชุมชน นิสิตได้เรียนรู้ว่าการลงพื้นที่จริงเป็นอย่างไร เครือข่ายได้ลงมือปฏิบัติจริงในเรื่องการแปลงเพศปลานิล

นอกจากนี้ยังมีการทำโมเดลของทีมงานที่ลดต้นทุนการผลิตและการแปลงเพศปลานิลได้อีกด้วย เครือข่ายที่ลงพื้นที่ได้เรียนรู้ทั้งหมด ที่สำคัญคือนิสิตได้เรียนรู้จากชุมชนอย่างเต็มที่


ผู้เขียนเองชอบการที่นิสิตลงพื้นที่ได้ปฏิบัติจริง ที่ชอบใจคือมีผู้ปกครองของนิสิตลงพื้นที่มาด้วย หลังจากจบการศึกษาผู้ปกครองวางแผนว่าจะให้นิสิต(ตัวกลมใส่หมวกสีฟ้าในน้ำ) ไปเพาะเลี้ยงปลาที่บ้านเกิด โดยวางแผนทำบ่อปลาให้นิสิตเลี้ยงเลย เนื่องจากเห็นประโยชน์จากการทำงานที่นี่


ปกติเราไม่ค่อยพบผู้ปกครองตามมาเรียนรู้ด้วยในระดับมหาวิทยาลัยปกติจะมีแต่เฉพาะในระดับประถมและมัธยมศึกษา แต่ระดับนี้ถือว่าประสบความสำเร็จมากที่ผู้ปกครองวางแผนให้นิสิตเพราะเห็นประโยชน์จากการเรียนรู้ของนิสิต


ตอนที่ทำกิจกรรมกันนั้น ผู้เขียนเห็นแววตานิสิตที่กระตือรือร้นในการเรียนรู้มากถึงแม้นว่าอากาศจะร้อนมากเช่นกัน

รู้สึกว่าไม่มีนิสิตคนไหนไม่อยากลงพื้นที่เลย



หลังจากนั้นเครือข่ายก็นั่งแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันในแต่ละมหาวิทยาลัย ถ้ามีประเด้นที่สำคัญก็สามารถถามคำถามได้เช่นกัน ประเด้นที่ชอบอีกประเด็นคือมีอาจารย์ท่านหนึ่งถามคำถามพ่อผู้ใหญ่บ้านที่เป็นภูมิปัญญาว่าคิดว่าได้เงินคุ้มไหม ใช้อะไรวัด พ่อผู้ใหญ่ตอบว่า ขอให้มีเงินส่งลูกเรียน มีเงินเหลือพอใช้ได้ก็พอแล้ว ชอบใจคำตอบพ่อผู้ใหญ่ 555



นิสิตที่อยู่ในโครงการวิจัยนี้ตอบคำถามได้ชัดเจน อธิบายให้เพื่อนต่างสถาบันได้เรียนรู้เรื่องปลา เรื่องการแปลงเพศปลา เรื่องการดูว่าปลาตัวไหนเพศผู้และเพศเมีย การผสมโฮโมนแปลงเพศ


อาจารย์แต่ละมหาวิทยาลัยมีโอกาสได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องการลงพื้นที่ชุมชน การบริการวิชาการที่สามารถทำเป้นโจทย์วิชัยและตอบปัญหาชุมชนได้อีกด้วย


การลงพื้นที่ครั้งนี้ผู้เขียนและเครือข่ายได้เรียนรู้มากเลย ผู้อ่านสนใจเนื้อหาเพิ่มเติมสามารถอ่านเอกสารต่อได้ที่บันทึกคุณแผ่นดินบันทึกนี้นะครับ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน...