เขาทาเคโอะ (Mt.Takao) เป็นสถานท่องเที่ยวใกล้โตเกียวที่คนไทยไม่นิยม แต่สำหรับคนญี่ปุ่นที่นี่หนาแน่นแออัดมากทุกวันหยุด เพราะใกล้โตเกียว เราจึงวางแผนไปวันธรรมดา เราตั้งใจไป "ชมใบไม้เปลี่ยนสี" ที่นี่ และชมภาพสูงเมืองโตเกียวบนยอดเขา หากโชคดีอาจให้เห็นภูเขาไปฟูจิ

ออกจากโรงแรมหกโมงเช้า เราออกเช้ามากถ้าไปไกล หรือไม่ก็สายมากไปเลย เลี่ยงคนทำงานที่หนาแน่นตามสถานีเบียดคนไม่ไหว เดินฝ่าคนญี่ปุ่นที่จ้ำเร็วมากไม่ทัน

นั่งรถหลายต่อ (ศึกษาเส้นทางไปแล้วจากเมืองไทย เช็คอีกทีที่สถานี) ไปลงที่สถานี Takaosanguchi ใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง (ใกล้กว่ามิตาเกะที่เดินทางสองชั่วโมงเศษ)

ไปถึงหาของกินรองท้อง ซื้อขนมดังโงะปิ้ง (รสชาติแบบขนมเข่ง) อุ่น ราคาไม้ละ ๓๑๐ เยน นั่งกินหน้าร้านเสร็จมองหาถังขยะไม่พบ ที่ญี่ปุ่นเราไม่เห็นถังขยะตามถนน และสถานท่องเที่ยว น่าแปลกใจมาก เดินไปที่แม่ค้า เธอชี้ให้ทิ้งลงถังหน้าร้านแล้วคืนเงินให้เรา ๑๐ เยน บอกว่า "ค่าเอาขยะมาทิ้ง…" (นี่แปลเอาเอง)

นั่งรถเคเบิ้ลคาร์ขึ้นเขาใช้เวลาเดี๋ยวเดียว ลงจากรถเดินตามทางที่สะอาด กว้าง เดินสบาย คนหนาแน่น มีจุดชมวิวเป็นระยะ คนญี่ปุ่นสูงวัยใช้ไม้เท้าช่วยลดภาระเข่าขณะเดินขึ้นเขา

ว่ากันว่าถ้าฟ้าใสเราจะได้เห็นโตเกียวตรงหน้า และหากโชคดีกว่านั้นจะได้เห็นภูเขาไฟฟูจิ

ฟ้าใส ได้เห็นทิวทัศน์สวยงามของเมืองโตเกียวไกลๆ ใบไม้เปลี่ยนสี แต่ไม่เห็นภูเขาไฟฟูจิ

ก่อนถึงยอดเขา เราเจออาคารหลังนี้ คิดว่าคงเป็นสำนักงานอะไรสักอย่าง แต่ผิด เพราะนี่คือ "ส้วม" ที่ใหญ่โตอลังการ

ส้วมบนเขาเป็นอาคาร ๒ ชั้น ชั้นบนสำหรับสุภาพสตรีล้วนๆ มี ๔๐ ห้อง ชั้นล่างแบ่งเป็น ๒ ฟากซ้ายขวา ครึ่งหนึ่งเป็นของผู้หญิงอีก ๒๐ ห้อง รวมเป็น ๖๐ ห้อง อีกฟากของสุภาพบุรุษ (ไม่ได้เข้าไปนับ)

ภายในส้วมสะอาดมาก (ดังภาพ) มีสุขภัณฑ์อย่างดีในสภาพใช้งานได้ ที่โถมีปุ่มกดชำระทั้งหนัก เบา ครบถ้วน คนญี่ปุ่นคิดละอียดรอบคอบ จึงมีโถฉี่เล็กๆ สำหรับลูกชาย กับฝารองที่นั่งเล็กๆ สำหรับลูกสาวที่ตามแม่เข้าไป มีกระดาษชำระมากพอ มีน้ำยาเช็ดทำความสะอาดที่นั่งให้พร้อม ไม่ลืมที่จะทำชั้นวางเป้ และ ที่แขวนไม้เท้า ที่ทางออกมีอ่างล้างมือที่ใช้งานได้และมีสบู่พร้อม !!! เที่ยวญี่ปุ่นมา ๖ รอบยังไม่เคยเจอส้วมชำรุด และไม่มีน้ำ!! (จะเขียนบันทึกเรื่องส้วมญี่ปุ่นเป็นการเฉพาะในโอกาสต่อไป)

ขอบคุณประเทศญี่ปุ่น ที่มีส้วมสะอาดทุกที่ ที่มีคน

บนเขามีลานไม่กว้างนัก คลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวญี่ปุ่น แม้คนจะมากมายแต่ไม่มีเสียงใดๆ มีแต่ความเงียบ กับเสียงนกร้อง เสียงลม และทิวทัศน์แสนงดงาม เป็นบรรยากาศการท่องเที่ยวที่สวยงาม และสงบ ได้พักผ่อนจริงๆ

เด็กๆ หลายกลุ่มมากับคุณครู พวกเขาก็มากันอย่างเรียบร้อย เงียบเชียบ แต่ใบหน้าแจ่มใส ยิ้มแย้ม กระตือรือร้น

ทุกคนมีผ้าผืนเล็กๆ เอามาปูกับพื้น หยิบของกินในเป้ออกมารับประทานกันเงียบๆ คุยกันเบาๆเสร็จแล้วเก็บขยะทุกชิ้นใส่ถุงที่เตรียมมา มัดปากถุงเก็บลงเป้ ทุกคนทำเช่นนี้ ไม่เว้นแม้แต่เด็กเล็กๆ ที่คุณครูฝึกให้เขาทำเช่นเดียวกับผู้ใหญ่

เป็นความรับผิดชอบต่อตนเอง และต่อสถานที่สาธารณะ และต่อสังคม ที่น่าชื่นชม

ฉันนั่งมองคุณป้าข้างๆ บรรจงเก็บขยะทุกชิ้นของตัวเองลงถุง แล้วใส่ลงเป้ของเธออย่างเรียบร้อย

ที่นี่ไม่มีถังขยะแม้ใบเดียว ไม่มีเศษกระดาษหรือเศษอาหาร ทิ้งเกลื่อนไว้ให้คนอื่นมาเก็บ ไม่มีการแสร้งลืมขยะไว้กับที่ที่นั่ง ไม่มีการแอบขว้างทิ้งลงไปในป่า เราจึงเห็นแต่สิ่งที่เป็นธรรมชาติล้วนๆ ที่ดูอย่างไรก็ไม่รกตา พวกเขาลุกจากไปแล้วทุกสิ่งบนนี้ก็คืนสู่ความเป็นธรรมชาติเช่นเดิม

เป็นวัฒนธรรมการท่องเที่ยวที่สงบ สุข และงดงาม ตามสไตล์นักท่องเที่ยวญี่ปุ่นที่น่าประทับใจ.

จันทร์ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๗.