ฟ้าเปิดแล้วมาปล่อยว่าวควัน (7/11/2557)

หลังจากหลายวันที่ผ่านมาฝนตก เกิบครบอาทิตย์

มาวันนี้ฟ้าเปิดเป็นใจให้เหล่าชาวเมืองงายได้ปล่อยว่าวควันกันซักทีค่ะ

คำว่า "ว่าวควัน" มีชื่อเรียกอีกอย่างวา "โคมควัน" ค่ะ ซึ่งจะปล่อยแค่ตอนกลางวันเท่านั้น เพราะต้องใช้หลักทางวิทยาศาสตร์หลายข้อมาช่วย ไม่ว่าจะเป็นความกดอากาศที่เหมาะสม แรงลม และการใช้ควันอัดเข้าไปในโคมให้พอเหมาะ เพื่อที่จะส่งโคมควันให้ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างสวยงาม

การปล่อยว่าวควันนี้ถือเป็นประเพณีแบบล้านนาแท้ ๆ ที่ยังสามารถพบเห็นกันได้ตามรอบนอกของตัวเมืองเชียงใหม่เลยค่ะ

และที่โรงเรียนชุมชนบ้านเมืองงายนี้ก็ได้จัดขึ้นมาเป็นประจำทุกปี โดยจะแข่งขันกันเป็นคณะสีค่ะ

สำหรับเกณฑ์การตัดสินการแข่งขันว่าวควัน มีดังนี้ค่ะ

1. ระยะเวลาการปล่อย (3 คะแนน)

2. ความสูงของว่าว (ขณะลอยขึ้นท้องฟ้า) (2 คะแนน)

3. ความสวยงาม (2 คะแนน)

4. การสลัดหาง (3 คะแนน)

รวมทั้งหมด 10 คะแนน ในว่าวควันแต่ละลูก และคณะกรรมการจะเลือกลูกที่ได้คะแนนเยอะที่สุดของแต่ละกลุ่มสีมาตัดสิน

มาชมบรรยากาศของการปล่อยว่าวควันกันเลยค่ะ ที่ใช้เวลาภาคเช้าไปตั้ง 2 ชั่งโมงก่อนรับประทานอาหารเที่ยงค่ะ ทั้งลุ้น ทั้งเชียร์ กันอย่างสนุกสนานมากค่ะ (ดิฉันเองก็ลุ้นสีแดงสีของตัวเองระหว่างที่รอว่าวจะสลัดหางอย่างสวยงาม จนแทบจะหยุดหายใจกันเลยค่ะ)

ภาพ : ถ่ายกับเพื่อนร่วมงานคนใหม่ แต่ไม่ใหม่ ที่พึ่งย้ายมาฝึกประสบการณ์ด้วยกันในเทอมนี้ (ที่บอกว่าไม่ใหม่ เพราะเราเป็นเพื่อนกันตอนเรียน ม.ปลาย)

ภาพ : การบรรจุควันเข้าไปในว่าวควันค่ะ แต่ละกลุ่มก็รวมไม้ร่วมมือกันอย่างดีค่ะ

ภาพ : ว่าวควันที่ปล่อยขึ้นท้องฟ้าอย่างสวยงาม (ยกเว้นบางสีที่ ไปได้แค่สูงพ้นอาคารโรงเรียนไปได้ไม่ไกล ยังไม่ทันลับสายตาก็ตก นั้นก็ถือเป็นสีสันของการแข่งขันอีกอย่างค่ะ)

ผลการแข่งขันที่ออกมาอย่างไม่เป็นทางการ และไม่ต้องคิดมาก สีที่ได้ที่ 1 คือ "สีแดง" ค่ะ ตามมาด้วยสีน้ำเงิน สีเหลือง สีเขียว ตามลำดับ

พอเข้าถึงช่วงบ่ายที่งานเริ่มเข้ามาวุ่นวายอีกครั้งหลังจาก เฮฮา ในภาคเช้ามาแล้ว

งานแรกเจอกับงานพิเศษเลยค่ะ การกรอก ปพ. ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/2 ที่ครูท่านกรุณาเผื่อเหลืองานมาให้ช่วยทำ เพราะว่ายังเห็นว่าง ๆ ขณะรอสอนอีก 1 ชั่วโมงถัดไป เพื่อให้ครูท่านได้พักผ่อนสายตาค่ะ

เหลือเวลาอีกไม่กี่นาทีก่อนเข้าคาบสอน หลังจากทำงานพิเศษเสร็จ แทนไม่ทันเวลาสอน ก็เลยไปเตรียมห้องรอนักเรียนค่ะ

แต่นักเรียนสิค่ะ ดันมาเรียนช้าเป็นครึ่งชั่วโมง เพราะกำลังมุงดูเกรด ผลจากการกรอก ปพ. ที่พึ่งเสร็จไปของครูประจำชั้น (เฮ้อ!! น่าโมโหจริง ๆ ค่ะ ครั้งแรกพอให้อภัยได้ต่อไปเราเจอกันค่ะ "นังมารร้าย")

ตามแผนที่ตั้งไว้ว่าจะให้นักเรียนเช็ค e-mail ตัวเอง และสมัคร Classstart ให้เสร็จสมบูรณ์ แต่พอสอน ๆ ไปได้แค่ ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น ก็มีเด็กประถมเอาจดหมายด่วนมาให้เซ็นรับทราบว่า "เรียนคณะครู และนักเรียนประชุมพร้อมกัน เวลา 14.30 น." (เฮ้ย!! มันก็ตอนนี้ไม่ใช่เหรอ !! T_T) ก็เลยเซ็น ๆ ไปค่ะ ไม่ได้เข้าใจ แต่สอนต่อแบบรีบ ๆ แหงนดูเวลาไปพัก ๆ แล้วบอกนักเรียนว่าขออีก 10 นาที และ 10 นาที ๆ จนถึงเวลา 15.00 น. ก็เลยปล่อยนักเรียนไปอย่างเร่งรีบ และที่เตรียม ๆ มา ก็ยังทำไมครบตามแผนเลยค่ะ (เฮ้อ !! อีกที)

พอถึงไปถึงที่ประชุมนักเรียนก็แอบโดนดุนิดหน่อย แต่อย่ามาว่าหนูเลยไม่ใช่ความผิดหนูตั้งแต่แรกนะ มาเรียนก็ช้า เรียนได้ครึ่งชั่วโมงจะให้เลิก ก็เกินไปมั้งค่ะ หนูเตรียมมาของหนูแล้วนะค่ะครู

และก็เช้าที่ประชุมทันเค้ากำลังจะเริ่มพูดกันพอดีค่ะ ส่วนเนื้อหาการประชุม คือ ระเบียบที่หย่อนยานของนักเรียน ที่ท่านผู้บริหารคนใหม่ทั้งสองต้องการปรับปรุงอย่างเร่งด่วนนั้นแหละค่ะ

วันนี้ก็หมดเวลาในโรงเรียนไปกับอารมณ์ที่ขุ่นข้องใจ ถ้าเป็นแบบนี้ทุกอาทิตย์แล้วจะสอนเด็กยังไงกัน ก็พอนึกภาพออกนะค่ะว่าทำไมครูเค้าถึงไม่อยากสอนคาบบ่ายกัน แล้วโยกมาให้เราหมดแบบนี้ (T-T อยากร้องไห้ 555 ผมนี้ ปวดหัวเลย)

แล้วเจอกับบันทึกวันจันทร์ค่ะ หากไม่มีเหตุการณ์สำคัญอะไรก็จะได้เล่าถึงท่านผู้บริหารคนใหม่ทั้ง 2 ท่านสักทีค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการสอนของนางสาวเมธินี เดชะ ... (ภาคเรียนที่ 2/2557)



ความเห็น (1)

น่าสนใจครับ