"ลอยกระทง ในวงเดือน" (กลอน)

                                                                                   

                                                                                         

                                                     ภาพจาก http://proindygraphic.blogspot.com/

           ประเพณี พี่น้อง ของคนไทย

ได้ผองถ่าย ไหว้คงคา คราหน้าหนาว

ใช้ชีวิต ติดกับน้ำ ย่ำยืนยาว

มาถึงคราว บอกล่าวไหว้ อภัยเธอ

              จัดกระทง บรรจงใส่ เทียนไขธูป

ดอกไม้หุบ ดอกไม้บาน สีสันเว่อร์

หาที่วาง ข้างคลอง ร่องเลิศเลอ

แล้วบ่นเพ้อ อธิษฐาน ให้บันดล

            ดวงจันทร์แจ่ม แต้มนภา ฟ้าไสว

แสงจันทร์ฉาย ไล่ราตรี ไม่มีหม่น

น้ำกระเพื่อม เป็นเหลื่อมคลื่น ผืนสายชล

เหมือนดั่งกล พ่นเม็ดไฟ ไหลไปมา

            แสงระยิบ กระพริบไฟ จากในน้ำ

แสงเย็นฉ่ำ ชื่นใจ ใยอุษา

พระจันทร์ส่อง มองเรา เฝ้าธารา

ฝากทงมา ขมาโทษ อย่าโกรธเรา

            โบราณสอน วอนปราม แม่น้ำไว้

เราขับถ่าย ใช้สอย อย่าปล่อยเน่า

นึกถึงคุณ บุญน้ำ ค้ำจุนเรา

โอ้แม่เจ้า เราขมา อย่ามีกรรม

            ปัจจุบัน ประเพณี หนีรากเหง้า

จัดงานเผา เล่นไฟ ไม่เกรงขาม

พลุตะไล ไฟพะเนียง เสียงเกินงาม

ระเบิดซ้ำ จนรำคาญ ทั่วบ้านเมือง

            งานกระทง ลอยลงน้ำ ตามกิเลส

เชิญคนเทศ คนทัวร์ มั่วน้ำเหลือง

ทั้งสุรา ยาเซ็กส์ เด็กประเทือง

นางงามเมือง เรืองรุ่ง มุ่งเสพกาม

             พองานจบ คนเก็บ ขยะล้น

นี่หรือผล กลอุบาย ขอไหว้น้ำ

เหมือนร่วมมือ ถือขยะ มาฆ่าธรรม (ชาติ)

กระทงทำ ให้น้ำเน่า เพราะเราเอง

               ความสำนึก ไร้สำนัก พิทักษ์น้ำ

มิใช่ทำ ย้ำทุกครา มาข่มเหง

เดือนสิบสอง จ้องจะจัด อัดครื้นเครง

เหมือนบรรเลง เร่งล่า คงคาตาย

              คำขอโทษ ขอขมา คงคาเจ้า

กลับเป็นกล่าว เอาพร อ้อนแฟนใหญ่

ขอโชคช่วย อำนวยรัก พิทักษ์กาย

สิ่งเลวร้าย ไปกับน้ำ อย่าตามตน

              ประเพณี หนีธรรม ย่ำยีน้ำ

โบราณพร่ำ นำปรัชญา มาฝึกฝน

ให้คิดทัน ธรรมชาติ ในอาตม์ตน

น้ำในตน คนทั้งหลาย ยังไม่มอง

               รากเหง้าเดิม เริ่มแรก แยกให้ออก

มาจากนอก งอกอินเดีย เคลียร์สมอง

เขาไหว้เทพ พระศิวะ ภูผาทอง

ที่ให้ผอง ป่องน้ำนี้ หิมาลัย

              หิมาลัย ได้สะสม อมน้ำมาก

ผ่านกาลกัก พิทักษ์เขา ดั่งเจ้าใหญ่

เป็นน้ำแข็ง แหล่งน้ำ ยามละลาย

ไหลเป็นสาย กลายเป็นองค์ แม่คงคา

             ชาวอินเดีย เชียร์เชื่อ เครือศักดิ์สิทธิ์

หากได้พิศ ดื่มกิน สิ้นตัณหา

บริสุทธิ์ ผุดผ่อง ชั่วชีวา

บาปนานา หาไม่ ไร้ราคี

             ในระหว่าง ทางไหล ของสายน้ำ

ชนพวกพราหมณ์ ทำบวงสรวง ดวงราศี

ให้สุขภาพ อนามัย ไร้ราคี

จัดพิธี ที่จุดไฟ ไหลตามธาร

             พอผ่านกาล ผ่านคน ถูกโดนเปลี่ยน

เลยผิดเพี้ยน เปลี่ยนว่า ขมาท่าน

แล้วขอพร อ้อนสิ่งดี ในชีวัน

ยกอธิษฐาน ยานกระทง จงลอยไป

             ฝูงนรชน ก็ยลยิน รักษ์ศิลป์วัฒน์

หลั่งไหลจัด งานกระทง ตรงเดือนหงาย

แต่งสีสัน งานรื่นเริง พลุเพลิงไฟ

ตื่นแสงไฟ ไหลระยิบ กระพริบพราว

             เป็นวันไล่ ไขความทุกข์ สนุกสนาน

หนึ่งปี มีหนึ่งวัน ในกาลหนาว

รักษาชาติ ประเพณี ให้ยืนยาว

คือเรื่องราว ไทยเอ็นจอย ลอยกระทง    

     
                                               -------------------<๖/๑๑/๕๗>------------------

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จับความคิด



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

คุณมะเดื่อไปร่วมงานลอยกระทง แต่ไม่ได้ลอยกระทงจ้ะ   

เขียนเมื่อ 

ส่งภาพ ลูก 2 สาวมาฝากค่ะ ....  (3 ปีที่ผ่านมาค่ะ) .... สุขสันต์วันลอยกระทง นะคะ  ..... คนโตไปเรียนที่Eng (ชุดชมพู) ...... ชุดน้ำเงิน  ...เป็นนักเขียนนามปากกา .. "MASATO   YU"

-สวัสดีครับ

-ลอยๆ กระทง...

-ปีนี้ฝนตกครับ..ก็เลยไปลอยกระทงในไร่ครับท่าน

-ขอบคุณครับ


เขียนเมื่อ 

เข้ามาอ่านกลอนบทสลดหู่

ดั่งเห็นอยู่หมู่คนสับสนยิ่ง

ประเพณีมีไว้ให้แอบอิง

บดบังสิ่งดีงามจนย่ามใจ.

เขียนเมื่อ 

...ขอบคุณบทกลอนที่ไพเราะ และมีความหมายที่ดีมากๆนะคะ

เขียนเมื่อ 

แสนสงสาร ประเทศไทย ในวันนี้

ประเพณี ลอยกระทง หลงทางหนอ

ใครจะช่วย ให้เห็นทาง สายกลางพอ

นานก็รอ คืนความดี มีสุขเอย