วันที่ ๒๗ กันยายน ๒๕๕๗ ในการประชุมสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มีการนำเสนอเรื่อง การพัฒนาบัณฑิตคุณภาพ และเรื่อง ผลการสอบวัดความรู้และทักษะภาษาอังกฤษ (CMU – ePro) ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ ๑ โดยท่านรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการและพัฒนาคุณภาพการศึกษา ศ. ดร. วัชระ กสิณฤกษ์ ถือเป็นวาระการประชุมที่มีคุณค่าที่สุดในวันนั้น ในสายตาของผม

          เป็นตัวอย่างของ การบริหารคุณภาพการศึกษาโดยใช้ข้อมูลและสารสนเทศ

          ศ. ดร. วัชระ เป็นนักวิจัยชั้นเลิศของประเทศ เมื่อมารับทำงานบริหาร ก็ได้ใช้ทักษะการเป็นนักวิจัย ให้เป็นประโยชน์ โดยการตั้งคำถามให้เจ้าหน้าที่วิเคราะห์ข้อมูล ที่ได้จากการสอบวัดความรู้และทักษะ ภาษาอังกฤษ ของ นศ. ปี ๑ เกิดการวิเคราะห์แยกแยะสารสนเทศ ได้ความรู้ นำไปสู่การพุ่งเป้าไปแก้ปัญหา ที่จุดสำคัญ ไม่ทำงานแบบเหวี่ยงแห เป็นความรู้ป้อนให้แก่คณะ/หลักสูตร ดำเนินการปรับปรุงวิธีรับนักศึกษา และรู้ตัวนักศึกษาเป็นรายคน ที่จะต้องพัฒนาพื้นความรู้ด้านภาษาอังกฤษของตน

          ผมฟังแล้ว เห็นว่าสุดท้ายแล้ว นักศึกษาที่มีปัญหาภาษาอังกฤษ เกิดจากความไม่เอาไหนของตนเอง ขาดแรงบันดาลใจในการเรียน ซึ่งก็เป็นความท้าทายว่า ทำอย่างไรจะให้เด็กไทยมีแรงบันดาลใจในการสร้าง อนาคตของตนเอง และในการเป็นคนที่มีคุณค่าต่อสังคม

          กลยุทธการพัฒนาบัณฑิตคุณภาพ ที่เสนอต่อสภา มช. ประกอบด้วยมาตรการ ๓ ข้อ และมีรายละเอียด ดังนี้

  • ๑.การพัฒนาอาจารย์คุณภาพดี ได้จัดทำ “โครงการพัฒนาอาจารย์ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในการจัดการเรียนรู้แบบใหม่ที่สอดคล้องกับศตวรรษที่๒๑”
  • ๒.การพัฒนาหลักสูตรที่เป็นเลิศ
  • -ยุทธศาสตร์การประกันคุณภาพการศึกษา
  • -ยุทธศาสตร์การพัฒนาหลักสูตรคุณภาพ
  • -ยุทธศาสตร์การปรับปรุงและพัฒนาหมวดวิชาศึกษาทั่วไป
  • -ยุทธศาสตร์การพัฒนา single database สำหรับงานวิชาการ
  • -โครงการหลักสูตร double degree
  • -ยุทธศาสตร์การพัฒนาหลักสูตรนานาชาติ/ความเป็นนานาชาติ
  • -โครงการค่าธรรมเนียมการศึกษาแบบเหมาจ่าย
  • ๓.การพัฒนานักศึกษา

          ผมเสนอต่อ ศ. ดร. ปิยะวัติ บุญ-หลง ผู้อำนวยการสถาบันคลังสมองฯ ว่า สถาบันคลังสมองฯ น่าจะจัด Workshop ให้ผู้แทนมหาวิทยาลัยต่างๆ ลงทะเบียนเข้ามาเรียนรู้ รูปแบบวิธีการใช้ข้อมูล สารสนเทศ เพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา

วิจารณ์ พานิช

๒๘ ก.ย. ๕๗