วราภรณ์
นางสาว วราภรณ์ ดอกไผ่ ธรรมทิพย์สกุล

ขนมเค้กเล็ก ๆ แต่ยิ่งใหญ่


   บ่ายวันนี้ฉันไปเดินดูเสื้อผ้าที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในจังหวัดนครปฐม
ขณะเดินดูเสื้อผ้าอยู่  เห็นหญิงสาวสองคนท่าทางลุกลี้ลุกลนวิ่งมาหาแม่ค้าพร้อมกับ
ส่งขนมเค้กก้อนเล็ก ๆสองก้อนให้แม่ค้าวัยกลางคน

                          หญิงสาว :  "แฮปปี้เบิร์ดเดย์ป้า"  (พูดพร้อมกับส่งขนมเค้กให้ )
                            ป้า       :  .....ท่าทางตื่นเต้นทำอะไรไม่ถูก  เป่าเทียนต้นเล็ก ๆ ดับจนหมด
                        หญิงสาว :  โห ! ยังไม่ท้นร้องเพลงเลยเป่าหมดแล้ว

                           ผู้เขียน :  ถ้าอย่างนั้น จุดใหม่เป่าใหม่ค่ะ  เดี๋ยวถ้ายรุูปด้วยค่ะ
                        หญิงสาวอีกคนรีบจุดเทียนใหม่  แล้วช่วยกันร้องเพลง 
                                     "แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู ๆ  แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ๆ ..."
                           ป้า : เป่าเทียนพรวดเดียวดับหมด ทั้ง ๆ ที่เพลงยังร้องไม่จบ
                        หญิงสาว  : " ป้ารีบเป่าทำไมยังร้องไม่จบเลย"
                           ป้า :  ได้แต่หัวเราะแก้เขิน
          ฉันมองขนมเค้กก้อนเล็ก ๆ สองก้อนที่วางไว้บนฝากล่องโฟม  ถึงแม้จะดูธรรมดา
ไม่มีค่าอะไรแต่สำหรับผู้รับนั้นยิ่งใหญ่เสมอ...โลกใบนี้จะน่าอยู่มากขึ้นหากเรารู้ใจแบ่งปันน้ำใจ
ให้แก่กันในโอกาสต่าง ๆ ทำให้ผู้รับเห็นคุณค่าในตัวเอง และจะทำให้เห็นคุณค่าในตัวผู้อื่น
ทำให้ฉันอดคิดถึง ๑๐๘ วิธีมอบน้ำใจให้แก่กันไม่ได้
 http://www.tu.ac.th/org/ofrector/rangsit/inter/pdf...

                        
                

คำสำคัญ (Tags): #น้ำใจแบ่งปัน
หมายเลขบันทึก: 579587เขียนเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2014 20:03 น. ()แก้ไขเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2014 20:16 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (5)

น้ำใจ...มีคุณค่าจริงๆๆ ค่ะ

ขอบพระคุณมากค่ะ ดอกเตอร์เปิ้ลที่มาทักทายค่ะ

  • บทส่งท้าย มากมายด้วยคุณค่าจริงๆ ครั

ขอแค่ปันน้ำใจให้แก่กันก็มีความสุขแล้วนะครับ

พี่ครูสบายดีนะครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี