ด้วยนานทีปีละหนจึงได้สวมใส่ชุดขาว ๆ อย่างนี้ เพื่อทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมายในงานรับปริญญาของมหาวิทยาลัยที่ทำงานอยู่ ด้วยคนที่เป็นมนุษย์เงินเดือนด้วยกันในสายนี้จะเข้าใจดีนะครับ
วันนั้นผมเองต้องออกเดินทางจากบ้านพักตั้งแต่เช้า ๆ ยังอีกราวสี่กิโลเมตรจะถึงทางเข้ามหาวิทยาลัยก็เจอรถติดซะแล้วต้องใช้เวลานานกว่าจะเข้าไปยังที่จอดรถได้แล้วเดินลุยฝ่าฝูงชนที่แน่นหนา
บางคนมารับปริญญา บางคนมาเป็นตากล้อง บางคนมาถือสิ่งของให้เพื่อน ๆ ที่เข้ารับปริญญา
บางคนคือครอบครัวหรือมวลญาติที่ถือสิ่งของพะลุงพะลังชุนละมุนชุนละเกกันไปหมด ผมกว่าจะฝ่าฝูงชนไปยังที่นัดหมายกับทีมงานได้ก็ใช้เวลามากโขอยู่
เนื่องจากเป็นประธานฝ่ายดูแลโดยตรงจึงต้องมีป้ายเข้านอกออกในได้สะดวกเพื่อทำหน้าที่บริการคืนความสุขให้กับมวลนิสิตในวันรับปริญญานั้น
พอว่าง ๆ ก็พูดคุยกันสารพัดเรื่องกับเพื่อน ๆ ที่อยู่ในทีมงานด้วยกัน เป็นอันว่าทั้งวันที่ทำหน้าที่ในพิธีอันสำคัญเพื่อมวลนิสิตนี้สิ่งหนึ่งที่เราได้รับคือ
ประสบการณ์การเรียนรู้จักมนุษย์ในทุกชนชั้นของสังคมปัจจุบัน บางมุมคิดในค่านิยมการรับปริญญาออกจะฟุ่มเฟือยไปหรือไม่อย่างไร ทุกท่านที่มาในงานรับปริญญานี้หมดไปเท่าไร คุ้มค่าหรือไม่น่าสนใจทำวิจัยเสียจริง ๆ นะครับ






ใช่ครับ
ญาตนิสิตมาเยอะมาก
วันนั้นผมอยู่ ม ราชภัฏ อบรมให้อาจารย์อยู่ รถติดมาก
เลยไม่ได้ไปทักทายอาจารย์กับอาจารย์อักษร ประเสริฐครับ
แต่น่าทำวิจัยนะครับ
สวัสดีครับ อ. ดร. ขจิต
วันนั้นงานเข้าเลยต้องทำงานตลอดทั้งวันละครับ เลยไม่ได้ทักทายกันนะครับ เอาไว้โอกาสหน้านะครับ
อิ อิ