วันที่ 16 สิหาคม 2557 เป็นวันแรกที่ข้าพเจ้าได้เข้าเรียนหลักสูตร ครูสมาธิ ของสถาบันพลังจิตตานุภาพ  นครธรรม วัดธรรมมงคล

โดยมีหลวงพ่อวิริยังค์ เป็นพระอาจารย์ใหญ่ของสถาบันพลังจิตตานุภาพแห่งนี้

..

..

รุ่นที่ข้าพเจ้าเข้ารับการศึกษา เป็นรุ่นที่ 35 (ปัญจติงสโม) วิเศษพล(กำลังพิเศษ)

สาขา 88  วัดโมกขธรรมาราม จังหวัดสุราษฎร์ธานี

...........................................................................................

ข้าพเจ้าโชคดี ที่ วัดแห่งนี้อยู่ไกล้กับบ้านของข้าพเจ้า  และวัดแห่งนี้อีกเช่นกัน ที่ข้าพเจ้าได้อาศัยใบบุญของพระคุณเจ้า พระราชไพศาลมุนี ร่วมสร้างมหาวิทยะเจดีย์ เจดีย์ไทย-พม่า โดยมีกลุ่มคนพม่าที่เข้ามาทำมาหากินอยู่ในประเทศไทย เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงใหญ่ในการก่อสร้าง

..

ข้าพเจ้านั่งคิดทบทวนชีวิตของตัวเองที่ผ่านมาครึ่งค่อนชีวิต หลายต่อหลายครั้ง ข้าพเจ้าได้พบพานสิ่งเหล่านี้ เรื่องเหล่านี้ มันหาใช่เหตุบังเอิญแต่อย่างใดไม่?  

..

มันมีที่มาที่ไปของมันเสมอ...ข้าพเจ้าคิดเช่นนั้น

..

และมันก็เป็นบุญกุศล...ของข้าพเจ้าที่ได้พบเจอ...โดยแท้

..

..

สิ่งนี้คือ...สิ่งหนึ่งที่ทำให้ข้าพเจ้าคิดเช่นนั้น

..

มาบัดนี้ ...ณ วันที่ข้าพเจ้ายืนอยู่บนผืนดินแห่งนี้ ............มันทำให้ข้าพเจ้ารับรู้ว่า..ข้าพเจ้า.พีงทำสิ่งใดต่อไป

และนี่คือประโยคของพระอาจารย์หลวงพ่อวิริยังค์ซี่งท่านได้พูดไว้  ในวันนี้....

..

"เมื่อเรามามีชีวิตนี่...ก็เรียกว่ามาใช้ชาติ

อย่าถือว่าเรามาใช้ชาติเกิด...มาก็ตายไปเฉย ๆ 

แต่ว่า..เรามาได้สิ่งของที่ดี ที่จะติดตามตัวเราไป

เพราะว่า...ทานก็คือบุญ การรักษาศีลก็คือบุญ การภาวนาก็คือบุญ

เมื่อเราทำได้อย่างนั้นแล้ว  เราก็ถือว่าเป็นบุคคลที่มีความฉลาด

รู้จักเก็บหอมรอมริบเอาอริยทรัพย์ติดตนตามตัวเราไป"

..

..

และข้าพเจ้าจะถ่ายทอดอริยทรัพย์ที่ข้าพเจ้าได้รับมานี้  ซึ่งอาจจดสรุปไม่ได้ทั้งหมดที่อยู่ในหลักสูตรครูสมาธิ   หากแต่ได้ผ่านจากตัวของข้าพเจ้า ด้วยปัญญาที่ข้าพเจ้ามี....ได้จด...ได้สรุป เก็บไว้ ทั้งจากฟังถ้อยคำบรมครู  ครูผู้รู้  และสิ่งที่ข้าพเจ้าสัมผัสจริงจากการปฏิบัติ

..

ข้าพเจ้าจะเก็บไว้ ณ ที่แห่งนี่ซึ่งอาจเรียกได้ว่าเป็น...  "ขุมทรัพย์ทางปัญญายุคไฮเทค"