จงจดบันทึกและจงลืม จงยินดีที่สามารถลืมและวางใจได้ว่าเราได้จดไว้แล้ว แต่จงใช้สมองเพื่อคิดไอเดียสร้างสรรค์เถิด

ห่างหายไปนาน กับการเดินบนเส้นทางใหม่ (หัวใจเดิม)
จนวันนี้มีกัลยาณมิตร ส่ง LINE มาทักทาย
อดไม่ได้จะมาบันทึก 
ก่อนอื่น สุขสันต์วันแม่นะค่ะ :)

 ...

        

สิ่งที่แม่ปลูกฝังข้าพเจ้าโดยไม่รู้ตัว
คือหนังสือที่มีทั่วบ้าน
..จริง ที่หนังสือเล่มหนึ่งอาจเปลี่ยนชีวิตได้
วลีหนึ่งในหนังสืออาจเป็นทั้งน้ำดับไฟให้ใจสงบ
และขวานกระเทาะอารมณ์ที่เกาะกุมด้วยน้ำแข็ง ได้เช่นกัน.. 

หนังสือเล่มล่าสุดที่อ่าน 
มีประโยคติดใจ
"จงจดบันทึกและจงลืม จงยินดีที่สามารถลืมและวางใจได้ว่าเราได้จดไว้แล้ว แต่จงใช้สมองเพื่อคิดไอเดียสร้างสรรค์เถิด"

                                           

เช่นเดียวกับชีวิตข้าพเจ้าที่ผ่านมา ได้บันทึกไว้ใน gotoknow แล้ว

จากหลายหลายหน้า คั้นออกมาเป็นบทเรียนเข้มข้น ณ ขณะนี้

ความสุข เกิดเมื่่อเราซื่อสัตย์กับความรู้สึกและตัวตนที่แท้จริง
เมื่อนั้นความสุขไม่ได้เกิดขึ้น ณ ปลายทาง  แต่เกิดขึ้นทุกวันที่อยู่บนเส้นทางที่เราเลือก 
อาจมากบ้างน้อยบ้าง (เจือจางด้วยอุปสรรค) แต่เราก็จะรับรู้ถึงสุขลึกๆ ภายใน
ทุกวัน ที่ตื่นขึ้นมา ด้วยความเบิกบานยินดี ขอบคุณคนรอบข้าง
ที่เป็นส่วนสำคัญของการฝึกฝน 'training'

สำหรับข้าพเจ้า วัตถุประสงค์การ training คือ การสร้างนิสัยดีๆขึ้นใหมุ่ บรรเทาจุดอ่อนเก่า คือ
1. รอบคอบ คิดก่อนทำมากขึ้น                        : วัดโดย  ลบขีดฆ่าข้อความน้อยลง
2. รู้จักวิธีจัดการข้อมูล                                   : หาวิธี 'จดเพื่อให้ลืม'มีสมองไว้ตื่นรู้ สร้างสรรค์ แต่ดึงออกมาใช้ได้เมื่อจำเป็น  ใช้คำน้อย มีความหมายมาก
3. ไวต่อสถานการณ์เปลี่ยนแปลง                   : วัดโดยจำนวนครั้งที่สามารถยิ้มให้กับตัวเอง

วันนี้ คุณสุขแล้วหรือยัง ?