ในช่วงชีวิตกว่า 3 ปี 4 เดือน กับจังหวัดที่ไม่เคยรู้จัก "อุตรดิตถ์" การเดินทางครั้งหนึ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะได้สิ่งใด ๆ มากมายในชีวิตขนาดนี้ โดยเฉพาะ "กัลยาณมิตร" ที่รู้จักและสัมผัสกันตลอดช่วงเวลาที่อยู่
จนกระทั่งบัดนี้ ความรู้สึกดี ๆ ของพี่ ๆ เพื่อน ๆ และน้อง ๆ ที่นั่นทุกคน "ยังมิจางหายไป"
ความสุข รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ คราบน้ำตา "ความฝัน" ที่ได้ร่วมกันทำงาน ณ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ "ความเป็นมิตรแห่งกัลยาณมิตร" ได้ร่วมฝันและทำมาด้วยมือและใจ
ชีวิตที่แอบอิงและอยู่ด้วยกัน "ฉันท์มิตร" แนบสนิทยึดมั่นกันเสมอ
เมื่อวานนี้มีกันฉันและเธอ แม้วันนี้ไม่เจอแต่ใจพันธ์
การเดินทางของเรายังไม่สิ้นสุด
ความเป็นเพื่อนของเรายังไม่จางหาย
ความเป็นมิตรของเรามิอาจกลาย
กัลยาณมิตรมีความหมายกว่าสิ่งใด
มอบให้กับอาจารย์พี่ ๆ เพื่อน ๆ และน้อง ๆ ทุก ๆ คน
ปภังกร วงศ์ชิดวรรณ
3 พฤศจิกายน 2549
หวัดดีน้องจอห์น
นึกว่าจะไม่มีรูปเจ๊ซะแล้ว
คิดถึงจ้า
พี่เฟิน
สวัสดีค่ะพี่ชายที่แสนดีของน้อง รูปของพวกเราดูกี่ครั้งก็รู้สึกดีนะคะ คิดถึงพี่ชาย อยากให้กลับมาเที่ยวบ่อยๆนะคะ
สวัสดีครับ พี่เฟิร์น เพื่อนปุ้ย และน้องตอง (ไล่ตามลำดับอายุ อิอิ)
งะ
รูปเดียวกับที่ติดฝาบ้านเลยเพื่อน
อิอิ