"อืม...ไข่ต้มนะเหรอ คงปลอกเองได้มั้ง" ผู้เขียนพูดยิ้มๆ

  

    คนทำงานอย่างผู้เขียนหรืออย่างผู้อ่านหลายท่านคงจะชาชิน คุุ้นเคย คุ้นชิน ถึงขั้นคุ้นลิ้น กับอาหารตามสั่งในมื้อกลางวันกันนะครับ ที่บอกว่ามื้อกลางวันก็เพราะบางท่านก็อาจจะไม่ทานข้าวเช้า บางท่านก็ทานมาจากบ้าน และบางท่านถึงจะมาทานที่ทำงาน หรือนอกบ้านแต่อาหารเช้ามักจะไม่ทานอาหารตามสั่ง

   และหนีไม่พ้นมื้อกลางวันที่จะต้องเป็น ...อาหารตามสั่ง...

    ผู้เขียนคนหนึ่งล่ะที่ผ่านมาสามวันแล้วที่ต้องหลีกไม่พ้น เมนูผัดกะเพราไข่ดาว ผัดคะน้าไข่ดาว เปลี่ยนชื่อตามสัตว์ที่ใส่เข้าไป หรือไม่งั้นก็พวกข้าวผัดต่างๆ เป็นต้น เรียกว่ากินกันแทบจะทุกกวันจนบางคนบอกเป็นอาหารที่สิ้นคิด ว่าไปนั้น

   ตกตอนเย็นนั้นแล ผู้เขียนถึงจะมีลุ้นว่าแม่บ้านจะทำอะไรให้ทานให้กิน ซึ้งแม่บ้านมักจะซื้อมาทำกินเย็นและเผื่อไว้เช้าก่อนออกจากบ้านไปทำงาน ส่วนมากก็จะเป็นพวกน้ำพริก แกงเลียง ผัดผัดแบบบ้านๆ ง่ายๆ ไม่อร่อยมากมายแต่ดีกว่า อาหารตามสั่ง เป็นไหนๆ

   เย็นวันนี้ก็เช่นเดียวกัน หลังย่อยคะน้าหมูกรอบไข่ดาว ตอนมื้อกลางวันไปแล้ว ผู้เขียนถึงบ้านดึกกว่าทุกวัน ลูกสาวขึ้นห้องไปแล้ว แม่บ้านกับทอฟฟี่ดูทีวีรออยู่ข้างล่าง 

   "วันนี้ไม่รู้จะทำอะไรให้กิน เลยผัดเห็ดฟาง กับไข่ต้ม น้ำพริกปลาดุกกรอบ"เธอเอ๋ยถึงเมนู

   "ไข่ต้มยังไม่ปลอกให้นะ" เธอบอกต่อ 

    "อืม...ไข่ต้มนะเหรอ คงปลอกเองได้มั้ง" ผู้เขียนพูดยิ้มๆ

    " ก็ไม่บอกไม่สั่งนี่ ว่าอยากกินอะไร จะได้ทำให้กิน"เธอพูดเหมือนกลัวผู้เขียนไม่พอใจ ขณะผู้เขียนนึกถึงคำว่า สั่ง อาหารตามสั่งน่ะเหรอ พลันกลิ่นกะเพราก็ฉุนขึ้นจมูก

    "ไม่เอา เบื่อจะแย่อยู่แล้ว อาหารตามสั่ง"

    "แต่พ่อปลอกไข่กินเองได้จริงๆนะ หรือจะเรียกลูกสาวมาช่วย ฮ่าๆๆๆ" ผู้เขียนแสร้งพูดเย้าต่อ

    แม่บ้านได้แต่นั่งยิ้มแบบค้อนๆ

  ... 

    อาหารไม่ตามสั่ง... เย็นนี้ ไม่อร่อย แต่มีความสุข

    มากินไข่ต้มกันครับ คุณผู้อ่าน....

..................

25 มิถุนายน 2557

พ.แจ่มจำรัส

ขอบคุณภาพประกอบจาก dreamstime.com