18 ปี แล้ว ที่พ่อ...เฝ้ามองลูกเติบโต ท่ามกลางความฝันเล็ก ๆ ของพ่อ
...
ลูกสูงใหญ่...เกินกว่าที่พ่อจะคาดเดาได้
...
เวลามันช่างผ่านไปรวดเร็ว...ราวติดปีกบินจริง ๆ
..
วันวานที่ .... พ่อเคยอุ้มลูกตระเวนไปไหนต่อไหนเสมอ...ยามเมื่อลูกยังเล็กอยู่
..
แต่มาบัดนี้...วันนี้
....ด้วยภาพลักษณ์ทางกายภาพ ที่พ่อจำต้องเหงนหน้าพูดคุยกับลูกอยู่เช่นเคยเหมือนวันวาน
ลูกยังคงโตเพียงแค่ตัวหรอกนะ...
..
ความคิด ความอ่านและการเรียนรู้ชีวิตในโลกใบนี้....นั้น
..
ลูกยังต้องเรียนรู้,,มุมมองต่าง ๆ ของชีวิตในโลกใบนี้ไปอีก...ตราบใดที่สายธารแห่งชีวิตของลูก มันยังคงไหลรินของมันไปเช่นนั้น....
..
..
พ่อ..ขอเพียงให้ลูก ยอมรับที่จะเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ เหล่านั้น
อยู่กับมันให้ได้ เหมือนกับที่ลูกอยู่กับพ่อ อยู่กับครอบรัวของเรา
..
..
มันอาจยากไปบ้าง...ยามเมื่อลูกถอดใจที่จะสู้
มันอาจมองน่ากลัว...นั่นเพราะมันเป็นสิ่งที่ลูกยังไม่คิดที่จะลองทำดู
มันอาจไม่น่าสนใจ....เพราะมันไม่ใช่ ไลพ์สไตล์ ของลูก
...
แต่พ่ออยากให้ลูกของพ่อ
จดจำสิ่งนี้ไว้ต่างหาก
...
เพราะ...ยามใดที่ความเปลี่ยวเหงาเยี่ยมกลายเข้ามาในชีวิตลูก
ลูกจะได้มีพลังที่จะต่อสู้ และขับไล่ สิ่งเหล่านั้นไป ด้วยศักยภาพในตัวของลูกเอง
...
การกล้าที่จะท้าทายศักยภาพของตัวเองนั้น มันเป็นอะไรที่ลูกจะได้จดจำไว้ในหัวจิตหัวใจของลูกเลยทีเดียว
..
พ่อเชื่อเช่นนั้นนะ
...
เพราะอะไร?นะหรือ?
..
เพราะ...
..
..
..
ลูกคือ....ลูกของพ่องัยละ?
..
พ่ออยากให้ลูกจดจำสิ่งดี ๆ ในชีวิตของพ่อ ที่ลูกได้ซึมซับมันไว้นะ..
..
มันอาจมิใช่?.... สิ่งที่ลูกหวัง
..
แต่
แผนที่ชีวิต....ทั้งชีวิตของพ่อ
พ่อทิ้งไว้ให้กับลูกแล้วนะ
...
พ่อ...
จะไม่บอกหรอกนะว่า....ลูกควรเปิดกาง...แผนที่ชีวิต...ที่พ่อมอบไว้ให้กับเจ้า เมื่อใด?
..
..
จำคำพูดของพ่อไว้นะ ...ลูกพ่อ
..
..
บันทึกนี้เขียนเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 วันเกิดครบรอบปีที่ 18 ของลูก
มาอ่านความในใจในบันทึกของพ่อ
ซึ้งมากค่ะคุณแสงแห่งความดี
คิดถึงนะคะ ครอบครัวทุกท่านสบายดีนะคะ
ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมนานแล้วค่ะ
ขอบคุณมากนะครับคุณอร
ผมตั้งใจเขียนให้ลูหชายในวันที่ลูกอายุครบ 18 ปี
..
บางครั้ง สิ่งแทนใจ บางอย่างนั้น หากเขียนทิ้งไว้ให้เค้านั้น
เต้าจะได้อ่านเสมอ ๆ
..
พรุ่งนี้ ลูกจะกลับไปเรียนที่ต่างจังหวัดแล้วครับ...อยากให้เค้าอ่านสิ่งที่ผมเขียนในวันที่เต้าอยากอ่าน
..
คุณอร สบายดีนะครับ
ด้วยความระลึกถึงเช่นกันครับ
...18 ปีลูกชายโตเป็นหนุ่ม...หน่วยก้านดี...ดูมาดมั่นมากๆ...น่าปลื้มใจมากๆ...รอลุ้นการเดินทางจากแผนที่ชีวิตที่คุณพ่อมอบไว้ให้นะคะ
ขอให้น้องทะเลชล มีความสุขมากๆครับ
ขอบคุณคุณแสงที่เขียนเรื่องครอบครัวที่อบอุ่นให้อ่านเสมอๆครับ
เพราะ...ยามใดที่ความเปลี่ยวเหงาเยี่ยมกลายเข้ามาในชีวิตลูก
ลูกจะได้มีพลังที่จะต่อสู้ และขับไล่ สิ่งเหล่านั้นไป ด้วยศักยภาพในตัวของลูกเอง
...
การกล้าที่จะท้าทายศักยภาพของตัวเองนั้น มันเป็นอะไรที่ลูกจะได้จดจำไว้ในหัวจิตหัวใจของลูกเลยทีเดียว
..
เป็นคำสอนที่ลึกซึ้งค่ะ
ลึกซึ้งมากค่ะ ลูกกลับมาอ่านได้อีกเสมอด้วยนะคะคุณแสงฯ
สอนด้วยชีวิตจริงๆ ค่ะ
"...แผนที่ชีวิต....ทั้งชีวิตของพ่อ
พ่อทิ้งไว้ให้กับลูกแล้วนะ..."
ลึกซึ้ง ใด เกิน ความผูกพันนี้
เป็นห่วงเป็นใย โยง ความหวังดี
และไม่มี สิ่งใดๆ มาเจือปน...
สบายดีค่ะ
บันทึกอบอุ่นนี้มีคุณค่าต่อหลานได้ดีค่ะ
สำคัญที่เขาอ่านเมื่อใดก็ได้ อ่านกี่ครั้งก็ได้ วันเวลาผ่านไป หลานก็ยังกลับมาอ่านได้ค่ะ
* ขอเป็นกำลังใจให้คุณพ่อผู้แสนดี...เชื่อว่าลูกซึมซับความรู้สึกเหล่านี้ได้ค่ะ...
* กาลเวลาผ่านไป สายสัมพันธ์ในครอบครัวอาจเปลี่ยนรูปแบบ แต่กลับบ่มเพาะสายใยแห่งความรักให้เหนียวแน่นลึกซึ้งยิ่งขึ้นค่ะ
อ่านบันทึกแล้วรู้สึกดีจังเลยค่ะ เพลงเพราะด้วย
อ่านแล้วคิดถึงข้อความที่ว่า "แบบดี ดีกว่าบอก" ค่ะ
แวะมาอวยพรวันเกิดย้อนหลังให้หลานชายค่ะ :)
ขอบคุณมากนะครับ