ความเป็นจริงของชีวิต...

    การทำงาน ณ ปัจจุบัน โดยเฉพาะในมหาวิทยาลัยที่ฉันได้ทำงานอยู่

ฉันเฝ้าเพียรถามตัวเอง คิด วิเคราะห์ดูว่า...ถ้าทุก ๆ คนไม่เล่นการเมืองกัน

องค์กรน่าจะเจริญและพัฒนามากขึ้นกว่านี้...แต่ก็อีกนั่นแหล่ะ...ถ้าห้ามไม่ให้

เกิดขึ้นคงเป็นไปไม่ได้ เพราะมีหนทางที่จะได้มาซึ่งผลประโยชน์มากมาย...

ขึ้นอยู่กับใครที่ขึ้นมาเป็นผู้บริหารจะปฏิบัติตนอย่างไร...

    การเป็นผู้บริหารที่ดีนั้น ทุกคนอาจนึกไม่ถึงหรือลืมนึกถึง...ว่ามันไม่ใช่เรื่อง

ที่ทำได้กันทุกคน ดั่งคำเปรียบเทียบว่า "คนเราไม่สมบูรณ์แบบเต็ม ๑๐๐ %"

ความจริงเมื่อมันไม่เต็ม ๑๐๐ แบบนี้ ก็พยายามทำสิ ทำให้ได้เกือบ ๑๐๐...

แม้ว่าจะไม่ถึง ก็ทำความดีให้ใกล้ ๆ หลัก ๑๐๐...แต่นี่เปล่า??? ทำอย่างไรก็ได้

ที่จะทำให้อีกขั้ว "ล้มลง" ให้ได้ ไม่ผลักให้ล้มก็เลื่อยขาเก้าอี้เสีย...

    การเล่นการเมืองมากไปทำให้องค์กรไม่พัฒนาในทางที่ดีขึ้น เพราะเอาเวลา

ไปเสียอยู่กับการคิดในทางตรงข้ามกับการพัฒนา...ไม่แปลกใจว่า...ทำไม?

คนทำงานภาครัฐ จึงไม่พัฒนาไปมากกว่านี้...เพราะทำเพื่อหวังอำนาจ...

หวังแต่ประโยชน์ส่วนตนกันมากเกินไป...แถมมองอีกฝ่ายหนึ่งเป็นฝ่ายตรงข้าม

กันตนเอง...ไม่ใช่พวกตนเอง...สำหรับฉัน ๆ คิดว่า คงไม่ใช่...แม้แต่ตัวฉันเอง

ถึงแม้ฝ่ายตรงข้ามมองว่าคนละขั้ว แต่ฉันก็กลับมองว่า...ทุก ๆ คน ในองค์กร

ฉันต้องดูแล รักษา พัฒนาให้มีความเจริญมากขึ้น แม้ว่าจะได้ไม่มาก แต่นี่คือ...

"หน้าที่ที่ฉันได้รับผิดชอบ" ไม่ว่าจะเป็นการพัฒนางาน พัฒนาคน มันคือหน้าที่

ของฉันเอง...ขอเพียงอย่าคิดอคติกับฉันเลย เพราะไม่เช่นนั้นก็จะคอยจ้องจับผิด

อยู่นั่นเอง...

     ฉันอดนึกไม่ได้ว่า...อุปสรรคบางเรื่องในการทำงาน ทำให้ฉันท้อบ้างเหมือนกัน

เพราะจะทำให้การทำงานสำหรับฉัน "ไม่มีความสุข" แต่ก็ต้องอดทน ๆ ต่อปัญหา

ต่ออุปสรรคดังกล่าว ซึ่งฉันต้องผ่านมันไปให้ได้...ฉันยังคิดต่อว่า...ถ้าฝ่ายตรงข้าม

เขาคบหาฉันจริง ๆ แล้ว เขาจะยังคิดอีกหรือไม่ว่า...ฉันเป็นคนละขั้วกับพวกเขา...

สำหรับตัวฉัน ๆ ไม่เคยคิดว่าฉันเป็นคนละขั้วกับใคร ๆ ฉันคิดเพียงแต่ว่า...

ฉันทำงานตามหน้าที่ที่ฉันต้องรับผิดชอบเท่านั้น...และขอทำหน้าที่ของฉันให้ดีที่สุด

เท่านั้นคงพอสำหรับตัวของฉันเอง...ขอเพียงอย่าเล่นการเมืองกันมากเกินไป...

มีสติต่องานที่ได้รับมอบหมายก็น่าจะพอแล้ว...

     เขียนบันทึกนี้ เพียงเพื่อเตือนตนเองว่า...ฉันมีหน้าที่อย่างไร? และไม่ควรมีอคติ

ต่อผู้อื่นในการทำงาน เพราะทุกคน ทุกตำแหน่งมีหน้าที่ที่ได้รับผิดชอบด้วยกันทุกคน

แต่จะปฏิบัติที่แตกต่างกันเท่านั้นเอง...หน้าที่ของอีกตำแหน่งหนึ่งเราไม่สามารถนำมา

ปฏิบัติเองได้ เพราะคนละตำแหน่ง - หน้าที่กัน...อย่านำไปเหมารวมกันว่าเป็นของฉัน

คนเดียว นึกจะทำอะไรก็ทำได้เลย...เพราะมหาวิทยาลัยก็คือ องค์กรภาครัฐองค์กรหนึ่ง

เหมือนกัน...อย่าคิดว่าเป็นของเราคนเดียว...

 

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๑๐ เมษายน ๒๕๕๗