พระเนื้อผง ที่ทำจากเนื้อผงปูนเปลือกหอยเป็นหลักนั้น สร้างกันมาประมาณ 200 ปีมานี้เอง

เช่น พระวัดพลับ วัดเงิน วัดธาตุ วัดทอง ฯลฯ เป็นต้น

แต่ต่อมาได้มีพระระดับราชาคณะผู้ใหญ่ ระดับ "สมเด็จ" สร้างขึ้นมา จึงเรียกว่า "พระเนิ้อผง พระสมเด็จ........"

เช่น พระเนื้อผงของพระสมเด็จพุฒาจารย์โต พิมพ์วัดระฆัง เป็นต้น

ที่ในยุคใหม่ ที่กำลังนิยมกันนี้

เริ่มจาก พระสมเด็จพระพุทธบาทปิลันท์ ประมาณช่วงปี 2405

และอีกสองปีต่อมา ตามด้วยพระสมเด็จพุฒาจารย์ (โต) ในปี 2407
ที่มีพิมพ์หลากหลาย แยกเป็นกลุ่มได้ 3 กลุ่มใหญ่ๆ ตามโครงสร้างของศิลปะ และเนื้อ
คือ 1. วัดระฆังโฆสิตาราม 2. วัดเกศไชโย และ 3. วัดบางขุนพรหม ตามลำดับ

ต่อมาก็เป็น พระสมเด็จพุทธโฆษาจารย์ (เจริญ)

แต่ระยะหลังๆมานี้ มีการสร้างพระเนื้อผงกันมากมาย ที่ผู้สร้างมิได้เป็นระดับ "สมเด็จ"

แต่ก็ยังเรียกติดปาก ตามความนิยม ว่าเป็น "พระสมเด็จ"

ทั้งที่แท้จริง ไม่สมควรที่จะเรียกเช่นนั้น แต่ควรจะเรียกว่า

"พระเนื้อผง วัด................... หรือ พระเนื้อผง ลป .................. " ฯลฯ

เช่น พระเนื้อผงวัดระฆัง ปี 2515 หรือ พระเนื้อผง ลป หิน วัดระฆัง เป็นต้น

น่าจะเหมาะสม และถูกต้องมากกว่า

และป้องกันความสับสน ยกย่อง หรือ ลบหลู่คำว่า "พระสมเด็จ" ให้ผิดไปจากความจริง

ผมศึกษามาดังนี้ เลยขอแสดงความเห็นดั่งนี้ครับ

อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ