การทำอะไรสักอย่าง...เคยนึกหรือไม่ว่า...เมื่อทำแล้วจะทำให้ใจเราเกิด "สุข" ที่เรียกว่า...ความสุขทางใจ...ทำแล้วไม่ทำให้ใคร ๆ เดือดร้อน...

    คนเราเกิดมา...เคยคิดกันหรือไม่ว่า...เราเกิดมาเพื่ออะไร?

การที่เราได้อาศัยอยู่บนโลกมนุษย์...ซึ่งมีหลากหลายอาชีพ...

หลากหลายประเภทที่เป็นคน...ไม่คิดได้หรือไม่ที่จะไม่เอาเปรียบกัน

...ไม่คิดได้หรือไม่ว่าเมื่อทำไม่ดีไปแล้วจะทำให้ผู้อื่นเขาเดือดร้อน...

    มีใครบ้าง? คิดที่จะแบ่งปันสิ่งต่าง ๆ ให้ด้วยใจ...ให้โดยที่ไม่หวัง

ผลใด ๆ ตอบแทน...ให้ดั่งใจที่ต้องการจะให้...มีจิตบริสุทธิ์ที่มุ่งมั่นที่

จะแบ่งปัน...ไม่คิดเรียกร้องสิ่งใด ๆ...สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้...ไม่ได้รับกลับคืนมา

ในรูปของสิ่งของหรือผลตอบแทน...แต่สิ่งที่ได้นั่นคือ..."ความสุข...ทางใจ"

ใจที่เกิดสุข...เพียงแค่ "ความคิด" คิดที่จะทำความดี ทำแต่สิ่งที่เป็น

ประโยชน์ต่อผู้อื่น มีความช่วยเหลือเกื้อกูลกัน...

     เพียงแค่คิดว่า...คนเราเกิดมาแล้วสุดท้ายก็ตายด้วยกันทุกคน...

ยามมีชีวิตอยู่จะกอบโกยสิ่งใด ๆ ไปใยเล่า...แม้แต่เมื่อมีอำนาจ ยศถา

บรรดาศักดิ์แล้ว...ก็หลงฝักใฝ่ในอำนาจที่ตนเองได้รับ...แต่สุดท้าย

ก็นำติดตัวไปไม่ได้สักอย่าง...ถ้าทุกคนเข้าใจการใช้ชีวิต และรู้จัก

คำว่า "ชีวิตเกิดมาเพื่ออะไร?" แล้วละก็...สังคมโลกจะสงบสุขลงมิใช่น้อย...

คนเราเกิดมาเพื่อ "ตาย"...มิใช่หรือ...แล้วใยจึงต้องดิ้นรนขวนขวาย

กอบโกยไปใย...ขอเพียงแต่ "ทำความดี" ทำแล้วสบายใจ ทำแล้วใจ

เกิดสุขก็คงพอแล้วกระมัง...

 

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๙ เมษายน ๒๕๕๗