บันทึกนกแอ่นกินรังหน้าที่ 16

เราเขียนถึงเรื่องที่พ่อแม่ของนกแอ่นกินรัง เขาทั้งสองทุ่มเทให้ลูกอย่างไรมาแล้วจากบันทึกหน้าก่อนๆ

คราวนี้มาเจาะลึกถึงคุณลูกนกทั้งหลายบ้าง ว่ามันมีวิถีชีวิตเป็นอย่างไร

ลูกนกนั้น แรกเกิดก็ตัวแดง  ...เปือยกายออกมาจากไข่ อยากเห็นภาพNude ก็ให้มาดูกันตอนนี้เหละ ไม่โป้หรอกน่า  

เปือยไม่พอ ดวงตายังปิดสนิทอีก สงสัยอายที่ตัวเองเปือย

แต่ลูกนกมีตีน(เล็บและนิ้ว) ยาวแข็งแรงมาตั้งแต่เกิด... เป็นพันธุกรรมที่มันต้องเกาะให้ได้ในแนวดิ่ง เช่นตามผนังถ้ำหรือขอบรัง 

ลูกนกแอ่นกินรังออกมาจนถึงโตเป็นควาย ก็ยังช่วยตัวเองไม่ได้สักแอะเดียว  เป็นลูกแหง่ตลอด จนกระทั่งบินออกจากรัง

ผิดกับลูกไก่บ้าน  ที่ออกมาก็มีขนอุยปุยนิ่มคลุมตัวซะแล้ว มันเดินตามแม่ไก่ได้เลย..(ถ้าใจร้อน) หรือรอว่าหลังออกจากไข่วันหรือสองวัน หรือแล้วแต่ใจว่าเมื่อไรแม่ไก่จะพาเดิน มัน walkได้ และเกาะคอนได้ แต่ลูกนกแอ่นกินรังทำแบบนี้ไม่ได้ฮ่ะ ขอย้ำว่า มันช่วยตัวเองไม่ได้เลย

ลูกนกแอ่นต้องนอนรอในรัง อาศัยพ่อ-แม่กลับมาป้อนอาหารให้อย่างเดียวเลย  และวิธีการกินอาหารก็ต่างไปจากลูกไก่

ลูกไก่บ้าน  ที่หลังจากกินไข่แดงในท้องตัวเองได้หนึ่งถึงสองวันหลังออกมาดูโลก  แม่มันก็พาออกเดินคุ้ยเขี่ยอาหารจากผืนดินแล้ว

แม้ว่ว่าแม่ไก่บ้านจะพาหากิน จับอาหารให้  แต่ลูกเจี๊ยบก็ต้องจิกกินเอง แม่ไก่ไม่ได้จับอ้าปากป้อน หรือยื่นช้อนให้ถึงปากเด้อค่ะ

ดังนั้นลูกไก่ที่ฟักออกจากไข่ด้วยเครื่องฟัก เมื่อมีอาหารเม็ดให้ มันก็สามารถจิกกินได้ด้วยสัญชาติญาณของมันเอง หรือถ้ามีแม่อยู่ด้วย มันก็ต้องจิกกินเอง แม่ไก่มีหน้าที่ทำเสียงกุ๊ก กุ๊ก และเชิญชวนด้วยท่าทางเท่านั้น

แต่พ่อแม่นกแอ่นกินรังมีวิธีป้อนอาหารให้ลูกของมัน และแม้ว่าจะมีอาหารกองอยู่ข้างๆ ลูกนกแอ่นกินรังก็ไม่จิกกินเองแบบลูกไก่ 

หยิ่งหรือไรไม่ทราบ....ล้อเล่น มันเป็นสัญชาติญาณของมันเองน่ะ ลูกไก่ก็แบบหนึ่ง ลูกนกแอ่นก็แบบหนึ่ง  

สังเกตไหมว่า ลูกนกแอ่นกินรังต้องมีชีวิตที่พันผูกไว้กับพ่อแม่ของมันอย่างแท้จริง  ขาดกันและกันไม่ได้

จึงเป็นเหตุผลอีกข้อหนึ่งลูกนกแอ่นกินรังที่ฟักออกมาจากไข่ด้วยเครื่องฟัก  ใครล่ะจะเป็นคนป้อนอาหารอย่างที่พ่อแม่นกแอ่นกินรังป้อนให้

ปัจจุบันนี้มีการฟักไข่ลูกนกแอ่นกินรังด้วยเครื่องฟักหรือยังน้า...   ถ้าท่านสามารถทำได้.... เปิดเผยให้รู้กันหน่อยนะ   ว่าตั้งแต่ฟักออกจากไข่ มนุษย์เลี้ยงเองจนลูกนกโตบินจากรังได้  คุณทำอย่างไร  บอกเล่าเก้าสิบกันบ้าง

หรือถ้ายังไม่ได้ทำ แต่มีความคิดจะลองทำ 

ต้องนั่งสังเกตวิธีการป้อนอาหารอย่างละเอียดจากพ่อแม่นกแอ่นจริงๆ ก่อน

 แล้วคุณจะรู้ว่ามีศาสตร์และศิลป์อยู่ในนั้น  ถ้าคุณสามารถลอกเลียนแบบศาสตร์และศิลปะการป้อนอาหารแบบนกแอ่นได้จนเหมือนกับพ่อแม่ของมัน แล้วทำตามจนสำเร็จ เราก็ยินดีมากที่มนุษย์จะสามารถเพิ่มจำนวนลูกนกได้อีกกระบุงเกวียน

ไม่ใช่ว่าอนาคตเราจะเพิ่มจำนวนประชากรนกแอ่นกินรัง  แบบลูกไก่ไม่ได้   หากเมื่อถึงเวลาที่ประชากรของมันเหลือน้อยลงจนใกล้สูญพันธุ์เต็มทีแล้ว  มนุษย์สมควรต้องยื่นมือเข้าไปช่วยเพิ่มประชากร 

แต่ตอนนี้  แค่รักษาผืนดินอันอุดม สภาพแวดล้อมให้สะอาด ..(จะบอกว่าปราศจากสารพิษ  ก็เวอร์ไป เพราะไม่มีที่ใดในโลกที่ไม่ปนเปื้อนสารพิษ) แต่เอาเป็นว่า ลดสารพิษ ชลอชีวิตทั้งมนุษย์และนกกันหน่อย  ตอนนี้ประชากรนกแอ่นยังไม่น่าเป็นห่วง

ยังมีอีกหลายเรื่องที่เราควรเรียนรู้   เกี่ยวกับวิถีชีวิตของลูกนก  ซึ่งไม่ง่ายเลยกว่าที่มันจะโตจนถึงบินออกจากรังไปได้

พ่อแม่นกน่ะหรือ  เหงื่อตกไปหลายยกแล้ว กว่าที่ลูกนกจะบินออกจากอก 

บันทึกหน้านี้  ลูกนกยังแค่เพิ่งออกจากไข่เอ้งงงง 

กลับมาติดตามต่อนะ 

ครูเล็ก