วันก่อน แม่กลับมาจากสงขลา มาเล่าให้ฟังว่าไปเจอต้นว่านสี่ทิศ สีแดงสด ดอกใหญ่ สวยงามมาก แต่... เจอในสุสานที่เขาไปทำเชงเม้งกัน เลยไม่กล้าขอหัวตอนต้นว่านมาปลูก ได้แต่บ่นว่าเสียดาย และอยากหามาปลูกที่บ้านบ้าง

จริง ๆ แล้วที่บ้านตอนนี้ก็มีต้นว่านสี่ทิศอยู่ แต่คงจะเป็นพันธุ์ท้องถิ่นธรรมดา ดอกไม่ใหญ่ สีโอรส และกำลังชูช่อเบ่งบานกันในช่วงฤดูร้อนของทุกปี แต่ด้วยความที่แม่ไปเห็นดอกที่สีสดกว่าและดอกใหญ่กว่า ซึ่งผมคิดว่าน่าจะเป็นพันธุ์ที่มาจากต่างประเทศ หรือเป็นพันธุ์พิเศษสักอย่าง และบอกแม่ว่า น่าจะมีขายในงานเกษตรแฟร์ ถ้าเจอแล้วจะซื้อหัวของต้นว่านมาให้ปลูกครับ

แต่จนแล้วจนรอด จนงานเกษตรแฟร์ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ผมก็ไม่ได้ไปเดินชมต้นไม้แม้แต่วันเดียว (เป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจสำหรับผมมาก ๆ )  จนเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (๓๐ มี.ค.)  ผมพาแม่ไปเยี่ยมน้องสาว (น้าของผม) ที่ อ.บางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา ปรากฎว่า แม่ไปเจอกับดอกว่านสี่ทิศ ดอกสีแดงสด ที่น้าปลูกไว้หลังบ้าน  แม้ดอกจะไม่ใหญ่เหมือนพันธุ์ต่างประเทศ แต่ก็ถูกใจแม่ ฉะนั้น กิจกรรมการฉกต้นไม้จึงเกิดขึ้น แต่...

แม่คนเดียวไม่สามารถขุดหัวของต้นว่านได้ เลยต้องเรียกผู้ช่วยคนเก่งมาช่วยกัน ขุด คุ้ย ดึง และถอดในบัดดล (ในขณะที่กำลังฉก ขอบอกว่า เจ้าของยังไม่รู้ตัว)

   

    

  

หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจ ขุด คุย ถอน และเคลียร์พื้นที่เรียบร้อยแล้ว ก็ได้เวลา กลับบ้านกัน เพราะแม่มักจะบอกว่า ไปไหนก็ไปได้นะ แต่ขอให้กลับบ้านเร็ว เร็ว เพราะมีสมุนรอกินข้าวตอนเย็นอยู่หลายตัว ป่านนี้คงหน้าสลอนรอกันเต็มหน้าบ้านแล้วล่ะ

เราจึงได้ไปร่ำลาเจ้าของบ้านพร้อมกับบอกข่าวดี (ของเรา) ว่าเราได้ขุดหัวว่านสี่ทิศกลับไปเป็นของฝากเรียบร้อยแล้ว

และอีกไม่ช้าไม่นาน บ้านของผมก็จะมีต้นว่านสีทิศดอกสีแดงสด ๆ ไว้ชื่นชมแล้วล่ะ...และนี่แหละกิจกรรมในวันหยุดที่อากาศร๊อน ร้อน แต่เราก็ร้อนและร่างกายภายนอก ส่วนใจเรากลับเย็น สดใจ สดชื่น และสุขใจกันในครอบครัวครับ

อากาศร้อน สังคมร้อน หรือรอบ ๆ ตัวเราร้อน ก็ช่างเถอะครับ ทำให้ตัวเราและคนรอบข้างเราเย็นใจ สุขใจกันดีกว่านะครับ