ขอบคุณผู้ให้ชีวิต

สวัสดีครับ 

ผมคิดว่าผู้ที่ให้ชีวิตแบะความสุขของเรานั้นคือ พ่อแม่ ผู้ที่มีแต่ให้โดยไม่เคยหวังสิ่งตอบแทนใด ๆ ทั้งสิ้นแต่คนส่วนใหญ่อาจจะมองข้ามไปแต่ผมคิดอยู่เสมอคับว่าม่านทั้งสองคือที่รักและดูแลผมได้ดีที่สุดครับ

 

ผมดีใจครับที่เห็นรอยยิ้มอั้รแสนจะมีความสุข อยากให้ครอบครัวผมมีรอยยิ้มแบบนี้ไปตลอดทุก ๆ เลยครับ ผมอยากให้ทุก ๆ คนที่ได้อ่านบันทึกนี้ หันกับไปดูแลท่านบ้าง อยากให้คุณไปรักท่านมาก ๆ เพราะเราไม่รู้ว่าท่านจะอยู่กับเราไปอีกนานแค่ไหน

ผมอยากพ่อกับแม่ผมว่า ผมรักคุณพ่อคุณแม่ทั้งสอง มาก ๆ ครับ ขอบคุณครับ

(16/03/2557)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สมุดบันทึกช่วง Summer



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

"ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้" แน่นอนครับ ;)...

เขียนเมื่อ 

...สำเนาถูกต้องค่ะ...