สู่…ทองผาภูมิ…ดินแดนแห่งพงไพรและมิตรภาพ 3

สู่…ทองผาภูมิ…ดินแดนแห่งพงไพรและมิตรภาพ

 

เช้าตรู่ของวันที่ 3 มีนาคม 57  ณ กรีนเวิลด์  มองออกไปนอกห้องเห็น

สายหมอกคลอเคลียอยู่ตามยอดไม้ อากาศเย็นสบาย ผิดกว่าตอน

กลางวันเยอะเลย

 

 

 

ท่าน ผอ.คนเก่งบอกไว้ช่วงหัวค่ำว่า อาหารเช้า 7 โมง  8 โมงออกเดิน

ทางสู่ " สวนป่า วนวาร " ของยายธี ที่ลิ่นถิ่น  คุณมะเดื่อจึงเก็บกระเป๋า

แล้วเอามาใส่รถไว้ก่อน มีเวลาก่อนอาหารเช้านิดหน่อย จึงได้เห็นรถน้ำ

มาฉีดน้ำรดต้นไม้ใบหญ้าที่ดูเหี่ยวเฉามาก ในบริเวณโรงแรม 

 

 

 

มองไปรอบ ๆ ก็เห็นสะเดาช้างกำลังออกดอกบานเต็มต้น  จิกน้ำริมสระ

มีดอกระย้า สวยงาม

 

 

อาหารเช้าแบบบุฟเฟ่ต์ มีทัวร์เกาหลีมาร่วมอาหารเช้าด้วย คุณมะเดื่อ

เห็นอาหารอย่างหนึ่ง คล้ายแกงส้ม  จึงตักมาชิม คุณผักหวานป่าบอก

ว่าเป็น ซุปเกาหลี...หร่อยดีอ่ะ

ได้เวลาเดินทางต่อ  คณะของเราไปแวะที่โรงเรียนกุยแหย่ก่อน เพราะ

ยายธีต้องรอเจ้าหน้าที่รังวัดที่ดินก่อน  ท่าน ผอ.คนเก่งบอกว่าโรงเรียน

นี้เป็นโรงเรียนที่มีการพัฒนาและจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่ดีมาก

 

 

 

ท่าน ผอ.คนเก่งสนใจ " ห้องพยาบาล " ที่เขียนชื่อป้ายว่า " โรง

พยาบาล..."  ที่สร้างเป็นสัดส่วนสวยงาม  แถมติดแอร์ด้วย  คุณมะเดื่อ

คิดว่า ถ้าคุณมะเดื่อเป็นนักเรียนที่นี่นะ คงหาเรื่องป่วยทุกวัน เพราะจะ

ได้นอนห้องพยาบาลสบาย ๆ แบบนี้ ...อิ อิ

 

 

 

แต่คุณมะเดื่อชอบไอ้เจ้าดอกรุ่งอรุณสีหวาน ๆ บนซุ้มไม้นี้

 

 

 

 

 

เด็ก ๆ นักเรียนที่มาช่วยครูทำงานทาสีห้องเรียนในวันหยุด

 

 

เมื่่อยายธีและเจ้าหน้าที่มาพร้อมกันแล้ว คณะเราจึงเดินทางต่อไปยัง

 

จุดหมายปลายทางของการเดินทางในครั้งนี้  " วนวาร" 

 

 

 

 

 

 

ตื่นตา ตื่นใจ กับหลากหลายแมกไม้ที่ได้พบเห็นจ้ะ

 

 

 

 

ป่าสัก

 

 

ป่าไผ่

 

 

 

ป่าดอกกุหลาบหิน

 

 

 

เจอญาติคุณมะเดื่ออยู่หลายต้นเหมือนกัน

 

พวกเราเดินบุกป่าเพื่อหา " บ้านศิลป์" ของยายธี เล่นเอาแทบจะหลง

ป่ากันทีเดียว อากาศก็ร้อนมาก  หากันพักใหญ่ก็ไม่เจอ

 

 

คุณผักหวานป่า เห็นคุณมะเดื่ออุ้มเจ้าตัวเล็กลุยป่าไป ถ่ายรูปไปเหงื่อ

ท่วมตัว  จึงอาสารับเจ้าตัวเล็กไปอุ้มให้....ความรู้สึกของคุณมะเดื่อ ณ

เวลานั้น  เหมือนตอนที่คุณมะเดื่อไปเข้ารับการฝึกอบรมเป็นวิทยากร

ทสปช. (ไทยอาสาป้องกันชาติ )  ยังไงยังงั้นเลย  เดินป่า  

สะกดรอย....หาทิศทาง...!!

 

 

พ่อบ้านของคุณมะเดื่อที่ล่วงหน้าไปก่อน โทร.บอกทาง คุณมะเดื่อกับ

คุณผักหวานป่าจึงเดินไปตามทิศที่พ่อบ้านบอก ... ในที่สุดก็เห็นบ้าน

รำไร ๆ อยู่บนเนินหลังต้นไม้

 

 

 

ภาพล่างนี้  ดูออกไหมว่าเป็น...แท็งค์น้ำปูน  มี 2 ลูกคู่กันนะ

คุณมะเดื่อเดินดูรอบ ๆ บ้าน ก็เจอพืชพรรณไม้แปลก ๆ 

 

 

 

ลูกกลม ๆ นี้ คือ มันเลือดนก

 

 

 

ไอ้เจ้าลูกหน้าตาประหลาดนี่...ไม่รู้จักจริง ๆ ... ใครรู้จักบ้างจ๊ะ

 

 

คุณผักหวานป่า เรียกให้ดูต้นไม้ประหลาดที่มีหนามแหลมเปี๊ยบ...ตอน

แรกคิดว่าต้นงิ้ว  แต่  ไม่ใช่แฮะ !

 

 

ไม่ทราบว่าท่าน ผอ.คนเก่งไปเจออะไร เห็นยืนดูอยู่เป็นนาน  สงสัยจะ

คิดพล็อตเรื่องสร้างภาพยนตร์ล่ะมั้ง...?

อย่าลืมให้คุณมะเดื่อเขียนบทนะ....อิ อิ

 

 

 

เดินอ้อมไปหลังบ้านเจอเมล็ดพืชที่น่าจะเป็น เมล็ดต้นขจร

 

 

 

แล้วก็ดอกอะไรไม่รู้  สวยดี

 

 

 

ดงชะพลู

 

 

 

ไม่รู้ต้นอะไรอีกน่ะแหละ

เมื่อยายธีเสร็จธุระจาก วนวาร ก็ไปยังที่ดินอีกแปลงหนึ่ง ที่อยู่ริมน้ำ

ทางเข้า มีบ้านที่กำลังจัดงานแต่งงานด้วย

 

 

 

ที่่ดินแปลงนี้อยู่ติดกับสวนยาง ร่มรื่นและเย็นสบาย คงเพราะติดลำธาร

 

 

 

 

 

ท่าน ผอ.คนเก่ง ขอพักขา ไม่เดินไปดูบริเวณไร่  ยายธี พาเจ้าหน้าที่

รังวัดไปรอบ ๆ แปลง  ส่วนคุณมะเดื่อ  คุณผักหวานป่า และคนขับรถ

ของยายธี  รีบตรงไปยังริมน้ำ ตามที่ยายธีบอกว่า มี " พุน้ำ " ด้วย

 

 

 

ลำน้ำ ใสแจ๋ว ไหลเชี่ยว  น้ำเย็นเฉียบ  มีน้ำตกน้อย ๆ ไหลรินตลอด

เป็นน้ำที่ไหลมาจากใต้ดิน  ยายธีบอกว่า ไม่เคยแห้ง  หน้าฝนคง

มากกว่านี้

 

 

 

 

หญิงพม่า ที่ยายธีให้อาศัยปลูกบ้านอยู่ในพื้นที่แปลงนี้

 

 

 

 

ออกจากไร่ของยายธี  เราไปกินมื้อกลางวันที่ไทรโยกน้อย  น้ำตกไหล

ริน ๆ  คุณมะเดื่อมาที่นี่หลายครั้ง แต่ไม่เคยขึ้นมาที่น้ำตก ครั้งนี้ จึงถือ

โอกาส ชวนท่าน ผอ.คนเก่งหลบร้อนขึ้นมาบนน้ำตก และรอ

คุณผักหวานป่าหาซื้อของฝากที่ร้านค้าด้านล่าง

 

 

 

หัวรถจักรไอน้ำเก่า ที่ตั้งโชว์ไว้ที่นี่

 

 

 

 

 

ขบวนรถไฟสายมรณะ มาจอดส่งผู้โดยสารพอดี

 

 

 

 

ยายธีขอตัวกลับบ้านสิงห์ไปก่อน  เนื่องจากมีภารกิจที่จะต้องทำอีก

หลายอย่าง ส่วนคุณมะเดื่อไปพักที่โรงแรมในเลาขวัญ เพื่อวันรุ่งขึ้นจะ

ไปเยี่ยมเยียน คณะครูและนักเรียน " โรงเรียนบ้านหนองผือ " เป็น

คำรบ 2

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ใต้หล้าฟ้าเมืองไทย



ความเห็น (17)

เขียนเมื่อ 

MISSION POSSIBLE>>>>บนเส้นทางมิตรภาพ...สุดยอด..ของ..หัวใจ...รัก...อ้ะะ...ชื่นชอบธรรม...จ้ะะ...

ขอให้บุญรักษา..ทุกๆท่าน..ที่มีโอกาศ..ใช้เส้นทางนี้..เส้นทาง..เดิน..สู่มิตรภาพ......เจ้าค่ะ...(ยายธี)

เขียนเมื่อ 

...คงเห็นสัตว์ป่าบ้างนะคะ...ดินแดนแห่งเทือกเขาตะนาวศรี...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ ^_^ บันทึกดีดี + ภาพสวยๆ +ฝีมือเยี่ยมจริงๆค่ะ

-สวัสดีครับครู

-ตามมาเยี่ยมสวนยาย..

-มาบอกว่าผมรู้จักพืชอาหารป่าที่ครูนำมาถามไว้...ดังนี้..

-พรานกระต่ายเรียกว่า"ลูกชะเอม"นำมาลวกจิ้มนำพริก รสออกหวาน ๆครับ


-ดอกเหลืองๆ นี้เรียกแคป่าครับ ผมไปเก็บมาเมื่อวันก่อน นำมาลวกจิ้มน้ำพริกได้...กำลังจะลงบันทึกครับ

-บรรยากาศน่าอยู่มาก ๆครับ

-คงเย็นสบาย..

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วเพลินเหมือนได้ไปเที่ยวด้วยเลยค่ะคุณมะเดื่อ

ฟังเพลง ชมภาพเพลินดีมากๆเลยค่ะ มีความสุขกันมากนะคะ ส่งสุขมาให้ทุกคนที่เข้ามาชมด้วย ขอบคุณมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะยายธี เส้นทางมิตรภาพ ต้องคงอยู่ตลอดไปจ้ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะท่าน ดร.พจนา สัตว์ป่าเท่าที่เห็นก็จะมีพวกนกเป็นส่วนใหญ่จ้ะ นอกนั้นก็คงมีแต่คงหลบอยู่ตามพุ่มไม้จ้ะ อากาศร้อนด้วย คงไม่ออกมาให้พวกเราเห็น ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะพี่หมอเปิ้น ขอบคุณสำหรับคำชมและกำลังใจจ้ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะพี่กาญจนา สวนผลไม้ของพี่อยู่แถวไหนของเมืองกาญจน์จ๊ะ เผื่อวันหลังอาจจะผ่านไปแวะบ้างจ้ะ

เขียนเมื่อ 

หวัดดีคุณเพชร ว้าวววว...! ขอบคุณ ขอบคุณสำหรับข้อมูลพืชปริศนา ... ผลชะเอม กับแคป่า เป็นความรู้ใหม่เสียดายที่ไม่รู้ว่ากินได้ ไม่งั้นเก็บมาเพียบแล้ว....วันหน้าถ้าเจออีก ไม่พลาดแน่...ขอบคุณจ้าา

เขียนเมื่อ 

หวัดดีน้องกล้วยไข่ โอกาสหน้าคงได้ไปด้วยกันนะจ๊ะ ขอบคุณที่มาทักทายและให้กำลังใจจ้ะ

เขียนเมื่อ 

หวัดดีจ้ะพี่ดา ขอบคุณที่มาให้กำลังใจจ้ะ

เขียนเมื่อ 

เดินป่าเหนื่อยด้วยเลยค่ะ ๕ ๕ ๕ ๕

เขียนเมื่อ 

หวัดดีจ้ะคุณหมอธิรัมภา เหนื่อยนักพักหน่อย แล้วค่อยเดินต่อจ้ะ อิ อิ ขอบคุณที่มาทักทายจ้ะ

เขียนเมื่อ 

ไม่ได้ไปจริงแค่เห็นภาพ...ก็ซาบซึ้งที่สุดแล้วค่ะ สุดยอดจริง ๆเลย

เขียนเมื่อ 

หวัดดีจ้ะคุณครูหยิน ปลายเดือนมีนา คงได้พบกันแน่ ๆ จ้ะ