สู่…ทองผาภูมิ…ดินแดนแห่งพงไพรและมิตรภาพ

 

เช้าตรู่ของวันที่ 3 มีนาคม 57  ณ กรีนเวิลด์  มองออกไปนอกห้องเห็น

สายหมอกคลอเคลียอยู่ตามยอดไม้ อากาศเย็นสบาย ผิดกว่าตอน

กลางวันเยอะเลย

 

 

 

ท่าน ผอ.คนเก่งบอกไว้ช่วงหัวค่ำว่า อาหารเช้า 7 โมง  8 โมงออกเดิน

ทางสู่ " สวนป่า วนวาร " ของยายธี ที่ลิ่นถิ่น  คุณมะเดื่อจึงเก็บกระเป๋า

แล้วเอามาใส่รถไว้ก่อน มีเวลาก่อนอาหารเช้านิดหน่อย จึงได้เห็นรถน้ำ

มาฉีดน้ำรดต้นไม้ใบหญ้าที่ดูเหี่ยวเฉามาก ในบริเวณโรงแรม 

 

 

 

มองไปรอบ ๆ ก็เห็นสะเดาช้างกำลังออกดอกบานเต็มต้น  จิกน้ำริมสระ

มีดอกระย้า สวยงาม

 

 

อาหารเช้าแบบบุฟเฟ่ต์ มีทัวร์เกาหลีมาร่วมอาหารเช้าด้วย คุณมะเดื่อ

เห็นอาหารอย่างหนึ่ง คล้ายแกงส้ม  จึงตักมาชิม คุณผักหวานป่าบอก

ว่าเป็น ซุปเกาหลี...หร่อยดีอ่ะ

ได้เวลาเดินทางต่อ  คณะของเราไปแวะที่โรงเรียนกุยแหย่ก่อน เพราะ

ยายธีต้องรอเจ้าหน้าที่รังวัดที่ดินก่อน  ท่าน ผอ.คนเก่งบอกว่าโรงเรียน

นี้เป็นโรงเรียนที่มีการพัฒนาและจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่ดีมาก

 

 

 

ท่าน ผอ.คนเก่งสนใจ " ห้องพยาบาล " ที่เขียนชื่อป้ายว่า " โรง

พยาบาล..."  ที่สร้างเป็นสัดส่วนสวยงาม  แถมติดแอร์ด้วย  คุณมะเดื่อ

คิดว่า ถ้าคุณมะเดื่อเป็นนักเรียนที่นี่นะ คงหาเรื่องป่วยทุกวัน เพราะจะ

ได้นอนห้องพยาบาลสบาย ๆ แบบนี้ ...อิ อิ

 

 

 

แต่คุณมะเดื่อชอบไอ้เจ้าดอกรุ่งอรุณสีหวาน ๆ บนซุ้มไม้นี้

 

 

 

 

 

เด็ก ๆ นักเรียนที่มาช่วยครูทำงานทาสีห้องเรียนในวันหยุด

 

 

เมื่่อยายธีและเจ้าหน้าที่มาพร้อมกันแล้ว คณะเราจึงเดินทางต่อไปยัง

 

จุดหมายปลายทางของการเดินทางในครั้งนี้  " วนวาร" 

 

 

 

 

 

 

ตื่นตา ตื่นใจ กับหลากหลายแมกไม้ที่ได้พบเห็นจ้ะ

 

 

 

 

ป่าสัก

 

 

ป่าไผ่

 

 

 

ป่าดอกกุหลาบหิน

 

 

 

เจอญาติคุณมะเดื่ออยู่หลายต้นเหมือนกัน

 

พวกเราเดินบุกป่าเพื่อหา " บ้านศิลป์" ของยายธี เล่นเอาแทบจะหลง

ป่ากันทีเดียว อากาศก็ร้อนมาก  หากันพักใหญ่ก็ไม่เจอ

 

 

คุณผักหวานป่า เห็นคุณมะเดื่ออุ้มเจ้าตัวเล็กลุยป่าไป ถ่ายรูปไปเหงื่อ

ท่วมตัว  จึงอาสารับเจ้าตัวเล็กไปอุ้มให้....ความรู้สึกของคุณมะเดื่อ ณ

เวลานั้น  เหมือนตอนที่คุณมะเดื่อไปเข้ารับการฝึกอบรมเป็นวิทยากร

ทสปช. (ไทยอาสาป้องกันชาติ )  ยังไงยังงั้นเลย  เดินป่า  

สะกดรอย....หาทิศทาง...!!

 

 

พ่อบ้านของคุณมะเดื่อที่ล่วงหน้าไปก่อน โทร.บอกทาง คุณมะเดื่อกับ

คุณผักหวานป่าจึงเดินไปตามทิศที่พ่อบ้านบอก ... ในที่สุดก็เห็นบ้าน

รำไร ๆ อยู่บนเนินหลังต้นไม้

 

 

 

ภาพล่างนี้  ดูออกไหมว่าเป็น...แท็งค์น้ำปูน  มี 2 ลูกคู่กันนะ

คุณมะเดื่อเดินดูรอบ ๆ บ้าน ก็เจอพืชพรรณไม้แปลก ๆ 

 

 

 

ลูกกลม ๆ นี้ คือ มันเลือดนก

 

 

 

ไอ้เจ้าลูกหน้าตาประหลาดนี่...ไม่รู้จักจริง ๆ ... ใครรู้จักบ้างจ๊ะ

 

 

คุณผักหวานป่า เรียกให้ดูต้นไม้ประหลาดที่มีหนามแหลมเปี๊ยบ...ตอน

แรกคิดว่าต้นงิ้ว  แต่  ไม่ใช่แฮะ !

 

 

ไม่ทราบว่าท่าน ผอ.คนเก่งไปเจออะไร เห็นยืนดูอยู่เป็นนาน  สงสัยจะ

คิดพล็อตเรื่องสร้างภาพยนตร์ล่ะมั้ง...?

อย่าลืมให้คุณมะเดื่อเขียนบทนะ....อิ อิ

 

 

 

เดินอ้อมไปหลังบ้านเจอเมล็ดพืชที่น่าจะเป็น เมล็ดต้นขจร

 

 

 

แล้วก็ดอกอะไรไม่รู้  สวยดี

 

 

 

ดงชะพลู

 

 

 

ไม่รู้ต้นอะไรอีกน่ะแหละ

เมื่อยายธีเสร็จธุระจาก วนวาร ก็ไปยังที่ดินอีกแปลงหนึ่ง ที่อยู่ริมน้ำ

ทางเข้า มีบ้านที่กำลังจัดงานแต่งงานด้วย

 

 

 

ที่่ดินแปลงนี้อยู่ติดกับสวนยาง ร่มรื่นและเย็นสบาย คงเพราะติดลำธาร

 

 

 

 

 

ท่าน ผอ.คนเก่ง ขอพักขา ไม่เดินไปดูบริเวณไร่  ยายธี พาเจ้าหน้าที่

รังวัดไปรอบ ๆ แปลง  ส่วนคุณมะเดื่อ  คุณผักหวานป่า และคนขับรถ

ของยายธี  รีบตรงไปยังริมน้ำ ตามที่ยายธีบอกว่า มี " พุน้ำ " ด้วย

 

 

 

ลำน้ำ ใสแจ๋ว ไหลเชี่ยว  น้ำเย็นเฉียบ  มีน้ำตกน้อย ๆ ไหลรินตลอด

เป็นน้ำที่ไหลมาจากใต้ดิน  ยายธีบอกว่า ไม่เคยแห้ง  หน้าฝนคง

มากกว่านี้

 

 

 

 

หญิงพม่า ที่ยายธีให้อาศัยปลูกบ้านอยู่ในพื้นที่แปลงนี้

 

 

 

 

ออกจากไร่ของยายธี  เราไปกินมื้อกลางวันที่ไทรโยกน้อย  น้ำตกไหล

ริน ๆ  คุณมะเดื่อมาที่นี่หลายครั้ง แต่ไม่เคยขึ้นมาที่น้ำตก ครั้งนี้ จึงถือ

โอกาส ชวนท่าน ผอ.คนเก่งหลบร้อนขึ้นมาบนน้ำตก และรอ

คุณผักหวานป่าหาซื้อของฝากที่ร้านค้าด้านล่าง

 

 

 

หัวรถจักรไอน้ำเก่า ที่ตั้งโชว์ไว้ที่นี่

 

 

 

 

 

ขบวนรถไฟสายมรณะ มาจอดส่งผู้โดยสารพอดี

 

 

 

 

ยายธีขอตัวกลับบ้านสิงห์ไปก่อน  เนื่องจากมีภารกิจที่จะต้องทำอีก

หลายอย่าง ส่วนคุณมะเดื่อไปพักที่โรงแรมในเลาขวัญ เพื่อวันรุ่งขึ้นจะ

ไปเยี่ยมเยียน คณะครูและนักเรียน " โรงเรียนบ้านหนองผือ " เป็น

คำรบ 2