ศุกร์ที่ผ่านมานี้เองค่ะ พี่เม่ยมีนัดกับน้องก้อย (นักศึกษาฝึกงาน จากสาขาวิชาเทคนิคการแพทย์  สำนักวิชาสหเวชศาสตร์ ม.วลัยลักษณ์ ) มาฝึกหัดย้อมเอ็นไซม์ในเม็ดเลือดขาว (cytochemical stain)ค่ะ
ระหว่างที่กำลังฝึกย้อมกันอยู่นั้น  ก็มีโอกาสนั่งคุยกับน้องเค้าค่ะ...
พี่เม่ย "ฝึกงาน...เบื่อไหม?  สนใจวิชาอะไรเป็นพิเศษล่ะ"
ก้อย "หนูชอบทางเคมีค่ะ"
"อ้อ....แล้วฝึกงานผ่านมาแล้ว ได้ความรู้อะไรบ้างล่ะ"
"ก็...ได้ดูระบบงาน ฝึกทำงาน และอาจารย์ก็เรียกไปคุย ไปสอนเพิ่มเติมบ้าง"
"แล้ว อย่างอื่น ล่ะ  ได้อะไรบ้างไหม?"
ก้อยส่ายหน้า คงไม่เข้าใจความหมายของคำว่า "อย่างอื่น  พี่เม่ยจึงพูดต่อว่า
"การฝึกงานเนี่ย  ต้องมองว่าเป็นโอกาสทองของเราเลยนะ  เพราะเรากำลังได้เรียนรู้วิธีการทำงานและประสบการณ์ของพี่ๆเขา  เราต้องหัดสังเกต หัดจดจำ หัดซักถาม  ให้มากๆ....
...น้องลองคิดดูสิ  เราจะหาโอกาสดีๆอย่างนี้ได้เมื่อไหร่อีกล่ะ ได้นั่งดูพี่เขาทำงาน  ได้ลงมือทำด้วย สงสัยก็ถามได้ด้วย ถามแล้วพี่เขาก็เต็มใจตอบด้วย....
... แล้วการเรียนรู้เนี่ย เราต้องเรียนรู้ทุกอย่างนะ ไม่ใช่สนใจฝึกตามตารางปฏิบัติงานเท่านั้น ความรู้ด้านวิชาการเราค้นคว้าเองได้  ทักษะเราหาโอกาสฝึกฝนเองได้ แต่ความรู้ของคนอื่นนี่สิ  หาโอกาสเรียนรู้ได้ยากนะ"
พี่เม่ยชี้ไปที่ อุปกรณ์กรองสาร 2 in 1  แล้วถามน้องว่า  "ก้อยเคยเห็นวิธีกรองสารแบบนี้ที่ไหนมาก่อนไหม  แล้วสงสัยไหมว่าทำไมพี่ต้องทำอย่างนี้?"
น้องส่ายหน้าอีกแล้ว  พี่เม่ยจึงเล่าที่มาที่ไปของอุปกรณ์ชิ้นนี้ให้ฟัง แล้วบอกต่อว่า "เรื่องแบบนี้  น้องต้องฝึกที่จะ มองให้เห็น เวลาไปทำงานที่ไหนก็จะได้หัดสังเกตรอบๆตัวเราด้วย  เราจะได้ความรู้พิเศษติดตัวเราไป  วันหลังเราอาจจะได้นำไปใช้ประโยชน์ก็ได้"
ก้อยนั่งฟังอย่างตั้งใจค่ะ  ดูเหมือนจะเข้าใจเรื่องที่พี่เม่ยพยายามบอกได้มากทีเดียว
เราช่วยกันย้อมสไลด์จนเสร็จเรียบร้อย และนัดหมายว่าจะมาอ่านผลกันในวันจันทร์ค่ะ
พี่เม่ยก็คิดต่อในใจตัวเองค่ะว่า...
หากน้องเข้าใจ และปฏิบัติตนได้อย่างที่พี่เม่ยแนะนำ...
คงจะสามารถเก็บเกี่ยวประโยชน์จากการฝึกงานได้อย่างเต็มที่ต่อไปอย่างแน่นอนค่ะ