ดิฉันตั้งใจจะช่วยหมอของสถาบันในการตรวจสุขภาพให้เจ้าหน้าที่โดยใช้เวลา13.30-14.30 ทุกวันที่ว่าง

หลังจากเริ่มทำได้2วัน     ดิฉันทราบว่าเจ้าหน้าที่ของเรายังมีพฤติกรรมเสี่ยงอยู่มากเช่นการกินเหล้า   สูบบุหรี่     การกินอาหารที่เสี่ยงต่อการเป็นโรคหัวใจ   การไม่ออกกำลังกาย

ดิฉันพยายามอธิบาย   ชักชวน   ให้ข้อมูลและตบท้ายด้วยการขู่นิดๆเพื่อให้เห็นผลของการไม่ดูแลตัวเองค่ะ

ผลคือบางคนก็อยากทำตามคำแนะนำ    บางคนก็ขอไปลดความเสี่ยงเองโดยการปรับพฤติกรรม     ลดน้ำหนักและสัญญาจะมารายงานผลเลือดและพฤติกรรมอีกครั้งใน3เดือนข้างหน้า

มีหลายคนที่เป็นแพทย์ พยาบาล ที่ต้องมีความเข้าใจและแนะนำผู้อื่น    แต่ปัญหาก็เหมือนเดิมคือรู้ที่สอนมาทั้งหมดแต่มันอดไม่ได้ค่ะ    เพราะผมชอบนะพี่  (คุณหมอบอกพร้อมกับบอกว่าเจาะเลือดแล้ว   สูงเหมือนเดิม)

ที่ดิฉันอยากเห็นคือหลังจากการตรวจสุขภาพแล้วพฤติกรรมการสร้างสุขภาพเราดีขึ้น     การที่เราดูปกติในวันนี้ไม่ใช่ว่าเราจะไม่เป็นอะไรในวันหน้า     การตรวจสุขภาพโดยไม่ให้ความรู้ในการป้องกันน่าจะเป็นเรื่องที่หน้าเสียดาย     ตัวชี้วัดน่าจะเป็นพฤติกรรมเสี่ยงน้อยลง

เรื่องของการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมและนิสัยในการดำเนินชีวิต     ไม่ใช่แค่การให้ความรู้อย่างเดียว       แต่ต้องประกอบไปด้วยขบวนการอีกหลายอย่างที่ต้องประกอบในขบวนการ         เหมือนกับที่สถาบันกำลังมีโครงการลดความเสี่ยงของการติดเชือเอดส์ในคนไข้ที่มีเชื้อ     ให้มีพฤติกรรมของการมีเพศสัมพันธ์ที่ปลอดภัยซึ่งก็ไม่ใช่เป็นเรื่องง่ายเลยค่ะ    แต่พวกเรากำลังคิดวิธีที่จะลดความเสี่ยงอยู่ค่ะ