ย่างก้าวที่สัมผัสของการเป็นครู

     จากที่ผมที่ได้ไปทดลองสอนในโรงเรียนบ้านแม่ปูคาย่างก้าวแรกที่ผมได้เดินเข้าสู่โรงเรียนผมก็ได้พบกับนักเรียนแต่ละระดับชั้น ผมได้เห็นชีวิตในโรงเรียนต่างๆ มากมาย ผมได้มานั่งย้อนคิดดูแล้วว่า แต่ละคนมีหน้าที่แตกต่างกัน นักเรียนทุกคนที่ตั้งใจและเต็มใจมาเรียนหนังสือต่างก็มีหน้าที่ ที่อยากจะได้ความรู้จากการมาเรียนเพื่ออนาคตที่ดีในวันข้างหน้า อาชีพครูก็เหมือนกันครูทุกคนมีหน้าที่ต้องสั่งสอน อบรมให้ลูกศิษย์เป็นคนดี ถ่ายทอดความรู้ให้ศิษย์ได้เป็นผู้มีปัญญามีความรู้นำไปใช้ในวันข้างหน้า
     แต่ใช่ว่าสิ่งเหล่านั้นครูจะทำไปเพราะเป็นหน้าที่เพียงอย่างเดียว แต่ลึกๆแล้วมันคือหัวใจของการเป็นครู ที่ครูต้องการอยากให้ลูกศิษย์เป็นผู้มีทั้งความรู้ และคุณธรรมจริยธรรม ครูเห็นศิษย์ทุกคนเป็นเสมือนลูกของตัวเองคนหนึ่ง ที่ต้องการมอบทั้งความรักความใส่ใจ การดูแล เพื่อให้ลูกคนหนึ่งคนนี้ เติบโตไปในทิศทางที่ดี ไม่ว่าครูในที่นี้จะเป็นครูที่สอนในสาขาวิชาใดก็ตาม แต่ครูทุกคนมีเป้าหมายที่เหมือนอย่างเดียวกันคือ ต้องการให้ศิษย์ให้ประสบความสำเร็จ และมีความสุขทั้งกายและใจ ทั้งระหว่างที่อยู่ในโรงเรียนและนอกโรงเรียน
      โรงเรียนบ้านแม่ปูคา ก็เป็นโรงเรียนหนึ่งที่ผมได้สัมผัสถึงความรักที่ครูทุกคนมีให้ต่อศิษย์ ตั้งแต่แรกย่างก้าวที่ศิษย์นั้นได้ก้าวสู่โรงเรียน ค่อยอบรมสั่งสอนหน้าเสาธงทุกวัน แม้กระทั้งสอนวิชาการในห้องเรียนครูยังสอนแทรกคุณธรรมเข้าไปด้วยเพื่อปลูกฝั่งให้ศิษย์นั้นเป็นคนดี และนอกจากนี้ยังให้ความช่วยเหลือ ให้คำปรึกษาทั้งเรื่องส่วนตัว ค่อยสอดส่องดูแลความประพฤติเพื่อไม่ให้เด็กทำผิดและติดเป็นนิสัย ให้ความรัก ความเมตตาเป็นอย่างดี และสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นหัวใจของการเป็นครู ซึ่งผมสัมผัสได้ ^^