ขนมเทียน

     เมื่อตอนเย็นวันนี้ (๒๙ มกราคม ๒๕๕๗) เดินเข้าไปในตลาด เห็นแต่ขนมเทียน

ขนมเข่ง เต็มไปหมด...รู้แต่ว่าจะเป็นวันตรุษจีน...แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันเห็นแล้วทำให้ฉันนึกถึง

คน ๆ หนึ่ง คนนั้น นั่นคือ..."แม่" ของฉันเอง...ตอนแม่มีชีวิตอยู่ แม่ชอบทำ "ขนมเทียน"

มาก แม่ชอบและก็จะเผื่อแผ่ทำให้กับคนในครอบครัวได้ทานด้วย...โดยเฉพาะพ่อกับลูก ๆ

การทำขนมก็จะมีฤดูที่ชอบทำกัน เช่น ทำเพื่อไปทำบุญที่วัด ตักบาตร...

       ฉันไม่รู้ว่า ที่อื่น เรียก ขนมหน้าตาแบบข้างล่างนี้เหมือนกับฉันหรือไม่...แต่ทางบ้าน

ของฉันเรียกว่า "ขนมเทียน" บางครั้งฉันเห็นเพื่อน ๆ เรียกว่า "ขนมนมสาว"...ฉันมองดู

ก็รับรู้ว่า เพื่อนอาจเรียกตามลักษณะของขนมที่เขาห่ออยู่ภายนอก คือ มีมุมแหลม ๆ ด้านบน

เหมือนนมของสาว ๆ คริ ๆ ๆ...ก็ช่างคิด ช่างพูดกันไป แต่ฉันเรียกว่า "ขนมเทียน"...สมัย

เด็ก ๆ แม่ชอบให้ฉันช่วยทำ โดยเป็นลูกมือของแม่ ซึ่งแม่จะตัดใบตอบไว้ แล้วฉันก็มีหน้าที่

นำน้ำมันมาใส่ในใบตองแล้วใช้ใบตองอีกใบหนึ่งมาถูกับใบตองที่มีน้ำมัน คือ นำใบตองมา

ประกบกันแล้วถูเพื่อให้น้ำมันกระจายทั่วใบตอง เหตุที่ทำแบบนี้ก็เพื่อว่า เวลานำแป้งที่มีไส้

วางบนใบตองจะได้ไม่ติดใบตอง นั่นเอง...

       เมื่อฉันเห็นก็นึกถึงแม่ เลยต้องหันกลับไปซื้อมาทานที่บ้าน...ถามแม่ค้าว่า ขาย

อย่างไร...แม่ค้าตอบว่า...กิโลละ ๘๐ บาท ฉันบอกว่า ซื้อครึ่งกิโล...ครึ่งกิโลก็ ๔๐ บาท

พอมานับที่บ้าน...อุแม่เจ้า!!! มีอยู่ ๑๐ ลูก ตกลูกละ ๔ บาท...เมื่อคิดเบ็ดเสร็จ อืม!!!

มันก็น่าอยู่หรอกเพราะตอนนี้ของต่าง ๆ แพงมาก จะให้มาขายถูก ๆ ได้อย่างไร...

ทำให้ฉันนึกถึงพ่อบ้าน...เวลาฉันซื้อของแล้วแพง ฉันก็จะพูดว่า "แพงจัง"...พ่อบ้านได้ยิน

เขาก็จะว่าฉันว่า...ไม่อยากเสียตังค์ซื้อเพราะว่ามันแพง...คราวหน้าก็ทำกินเองสิ!!!

เออแน่ะ!!! ดูสิ...ยังจะมาย้อนฉันอีกแน่ะ...ก็ผู้หญิงไง...ขอให้ได้บ่นบ้างจะเป็นไรไป

ไม่ได้บ่นให้ใครเสียหายสักหน่อย...แบบนี้เขาเรียกว่า..."บ่นกับตัวเองคร้า" คริ ๆ ๆ...

 

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ...

บุษยมาศ  แสงเงิน

๒๙ มกราคม ๒๕๕๗