เคยคิดบ้างไหมว่า ทำไม ก.เอ๋ย ก.ไก่ ข.ไข่ในเล้า ฃ.ฃวดชองเรา ค.ควายเข้านา ฅ.ฅนขึงขัง ฆ.ระฆังข้างฝา ง.งูใจกล้า

จ.จานใช้ดี ฉ.ฉิ่งตีดัง ช.ช้างวิ่งหนี ซ.โซ่ล่ามที ฌ.เฌอคู่กัน ญ.หญิงโสภา ฎ.ชฎาสวมพลัน ฏ.ปฏักหุนหัน ฐ.ฐานเข้ามารอง

ฑ.มณโฑหน้าขาว ฒ.ผู้เฒ่าเดินย่อง ณ.เณรไม่มอง ด.เด็กต้องนิมนต์ ต.เต่าหลังตุง ถ.ถุงแบกขน ท.ทหารอดทน ธ.ธงคนนิยม

น.หนูขวักไขว่ บ.ใบไม้ทับถม ป.ปลาตากลม ผ.ผึ้งทำรัง ฝ.ฝาทนทาน พ.พานวางตั้ง ฟ.ฟันสะอาดจัง ภ.สำเภากางใบ ม.ม้าคึกคัก

ย.ยักษ์เขี้ยวใหญ่ ร.เรือพายไป ล.ลิงไต่ราว ว.แหวนลงยา ศ.ศาลาเงียบเหงา ษ.ฤษีหนวดยาว ส.เสือดาวคะนอง ห.หีบใส่ผ้า

ฬ.จุฬาท่าผยอง อ.อ่างเนืองนอง ฮ.นกฮูกตาโต เหล่านี้คืออักษรไทย สี่สิบสี่ตัว ซึ่งเป็นบทท่องจำตั้งแต่เริ่มเรียนหนังสือไทยของ

คนไทยโบราณมาจนถึงบัดนี้ แต่บางทีในปัจจุบันยุคนี้ ถามว่า เคยคิดบ้างไหมว่า ทำไม ก.เอ๋ย ก.ไก่ ???