นานมาแล้ว คุณมะเดื่อเคยเขียนถึง " ต้นไม้ยักษ์" หรือ ต้นกร่างใหญ่
ซึ่งอยู่ข้างรั้วโรงเรียนของคุณมะเดื่อ มาแล้ว ใน บันทึก นี้ มาถึงวันนี้
กร่างยักษ์ใหญ่ที่เคยตระหง่าน เย้ยฟ้า ท้าลม มานานใกล้เคียง ศตวรรษ
มีสภาพ แบบนี้
ต้นกร่างยักษ์ต้นนี้ เสมือนเป็น สัญลักษณ์ ของโรงเรียน ใครที่เคยเป็น
ศิษย์ของโรงเรียนนี้ ไม่ว่า รุ่นแรก รุ่นหลัง หรือรุ่นไหน ๆ ก็คุ้นเคยกับ
กร่างยักษ์ต้นนี้ทั้งสิ้น
ร่มเงา อันเกิดจากกิ่งก้านที่แผ่กว้างออกไปทุกทิศทางของกร่าง เป็นที่
หลบแดดยามเข้าแถวตอนเช้า ๆ เป็นร่มเงาที่อาศัยวิ่งเล่นของเด็ก ๆ
ยามพักเที่ยง และยังเคยเป็น " ห้องประชุม" ของโรงเรียน ที่ได้อาศัย
เงาของมันเป็นที่นั่งประชุมผู้ปกครอง มาหลายครั้งหลายหน ในยุคหนึ่ง
ของโรงเีรียน ในยามหน้าแล้ง ใบกร่างจะร่วงหมดต้น ภายในไม่ถึง
สัปดาห์ ไม่เหลือสักใบเดียว ยามนี้แหละ ที่เด็ก ๆ คงจะ " โกรธ" มาก
เพราะต้องเก็บกวาดใบของมันทุกวัน ต้นใหญ่ขนาดนี้ คิดดูเถอะว่า
ใบของมันจะมีสักกี่ใบ...?
แต่...ราวกับว่า ทันทีที่ใบสุดท้ายร่วงหล่น ใบอ่อนก็แตกพรึ่บพรั่บแทนที่
ทันทีทันใด เต็มต้น แถมสวยงาม แบบนี้
แบบนี้
และ...แบบนี้
แต่...มาวันนี้ กร่าง หมดกิ่งก้าน เหลือแต่..ตอ..แต่กร่างไม่ตายจากพวก
เราไปหรอก หากแต่..คงไม่มีต้นไม้ยักษ์ที่ยืนอวดกิ่งก้านให้เห็นแบบเดิม
อีกนับร้อยปีน่ะแหละ
แล้ว....ทำไมต้องตัดกร่างยักษ์ ใครตัด ตัดเพื่ออะไร ...?
วัดอู่ตะเภา กำลังบูรณะโบสถ์ที่สร้างมาตั้งแต่ปี 2500 ซึ่งผุพังไปมาก
แล้ว ขณะนี้กำลังดำเนินการ และขาด...ไม้แบบ...จำนวนมาก
หลวงพ่อเจ้าอาวาสวัด จึงได้ทำพิธีขออนุญาตต่อรุกขเทวดา
ที่ (อาจจะ) อยู่ประจำในต้นไม้ยักษ์นี้ ตามคติความเชื่อโบราณ แล้วจึง
ให้ผู้ชำนาญการตัดต้นไม้ทำการตัด แต่ไม่ใช่โค่น เพื่อให้กร่างได้แตก
กิ่งก้านขึ้นใหม่ได้อีก ... ซึ่งตอนนี้ก็มีกิ่งเล็ก ๆ งอกมาให้เห็นแล้ว
อีกประการหนึ่งในการตัดกิ่งก็คือ กิ่งของกร่างยักษ์แต่ละกิ่งใหญ่มาก
เวลา ลมพัดแรง ๆ น่ากลัวว่าจะหักลงมา ซึ่งถ้ากิ่งกร่างหักลงมา ก็น่า
กลัว อันตรายที่จะเกิดกับเด็ก ๆ ที่อาจจะวิ่งเล่นอยู่แถวนั้น หรือทำให้
อาคารเรียน หรือโรงรถพังลงมาได้....รวมเป็น 2 เหตุผลด้วยกัน
ก็คงจะนับอีกสักร้อยปี ที่จะเห็นต้นไม้ยักษ์ในสภาพเดิมได้นะ...น่าเศร้า
เหมือนกันจ้ะ
น่าเสียดายต้นไม้เก่าแก่ แต่ก็เห็นใจหลวงพ่อ
ขอให้กิ่งก้านใบ โตวันโตคืนนะครับครูมะเดื่อ
สวัสดียามดึกจ้ะคุณพิชัย
คุณมะเดื่อก็ขอให้เป็นเช่นนั้นจ้ะ ก็คงอีกสัก 70 - 80 ปี ก็คงได้เห็นจ้ะ (ถ้าไม่ถูกตัดไปอีกนะ ) ฝันดี ราตรีสวัสดิ์จ้ะ
ไม่มีอะไรที่เที่ยงหรอก ถึงเวลาเค้าก็ต้องไปอยู่ดี ทุกสรรพสิ่ง ไม่เพียงแต่ต้นกร่าง
ตามกฎหมายถ้าต้นไม้อายุเป็นร้อยปี จะได้รับการอนุรักษ์นะคะ
""เรา..ต้องการ..คำว่า..ปฏิวัติ.ให้กับ..ต้นไม้.น่ะ.ค่ะ...ท่าน(ต้นไม้)..พูดไม่เป็น..ท่านที่เป็น(เทพ) ก็มัวพูดเพ้อเจ้อ..ด่าทอ..เอาการงาน..จริงๆก็คงจะไม่ได้..ก็เลยเป็นอย่างที่เห็นๆล่ะเจ้าค่ะ"..ในอเมริกา..ยังมีป่าไม้แดง..ต้นเจ็ดแปด..คน..โอบให้เห็น.ต้นไม้จะถูกโค่น..สักต้น..โดน..คนเดินขบวนขึ้นไปยื้อชีวิต..ต้นไม้ไว้..เป็นความเห็นของคนมี..ประ..ชาธิปไตยน่ะอ้ะะ...บ้านเรา..เดินขบวนแบบแปลกๆนะเจ้าคะ...ต้นไม้..ก็ถูก..ริด..รอน..เสรีภาพ..การเป็นอยู่..ไปทุกๆวัน..เหมือนคน..ด้วย..กระมัง....(ยายธี)
-สวัสดีครับ
-เย็น ๆ แบบนี้เพลงเพราะดีนะครับครู..
-น่าเสียดายต้นไม้...
-ขอบคุณครับ..
อ่านแล้วก็เศร้าน่ะคะ เพราะคนเรามองต่างมุม จึงต่างความคิด...อยากบอกเขาสักนิดว่าชั่วชีวิตเขาก็ไม่สามารถปลูกคืนกลับให้กับแผ่นดิน..ว้า...ทามใจ
สวัสดีจ้ะคุณ นพรัตน์
ใช่แล้วจ้ะ โลกนี้ไม่มีอะไรเที่ยงแท้ และ แน่นอน ขอบคุณสำหรับการทักทายและกำลังใจจ้ะ
สวัสดีจ้ะท่าน ดร.พจนา
กฏหมายเมืองไทย เดินทางในระยะสั้น ๆ จ้ะ ไปไม่ทั่วถึงทุกถิ่นที่หรอกจ้ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะจ๊ะ
หวัดดียายธี ที่รัก
การอนุรักษ์ไม่ว่าจะเป็น ต้นไม้ หรืออะไรก็ตาม มันขึ้นอยู่กับจิตสำนึก หากไร้จิตสำนึกแล้ว จะพูดหรือจะประกาศ หรือจะตราบทลงโทษอย่างไร ๆ ก็คงไม่ได้ผลหรอกจ้ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ
สวัสดีจ้ะพี่ใหญ่
การตัดใจตัดต้นไม้ไม่ได้ ก็เพราะ " จิตสำนึก" ถึงคุณค่าของต้นไม้น่ะแหละจ้ะ ขอบคุณจ้ะ
หวัดดีคุณเพชร
เพลงนี้เข้ากับบรรยากาศยามดึก และหนาว ๆ อย่างนี้แหละจ้าา ขอบคุณจ้ะ
หวัดดีคุณครูหยินคนเก่ง
ทุกอย่าง อยู่ที่จิตสำนึกของแต่ละบุคคลจ้ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ
เสียดายจัง