"การเิดินทางท่องเที่ยว" เป็นเป้าหมายหนึ่งในปี ๒๕๕๗ ที่ยังไม่ได้เขียนเอาไว้
แต่ตั้งใจจะทำให้ได้ หลังจากทำงานหนักมาหลายปีต่อเนื่องกัน ...

ดังนั้น วันเสาร์ที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๕๗ ที่ผ่านมา จึงหาเรื่องและเวลาขึ้นดอยสุเทพ-ปุย
เพื่อไปสัมผัส "ดอกนางพญาเสือโคร่งบาน" อีกครั้ง ณ ขุนช่างเคี่ยน

"ดอกนางพญาเสือโคร่ง" จะบานปีหนึ่งแค่ช่วงนี้ และไม่ค่อยเกิน ๒ อาทิตย์ก็จะโรย
ยิ่งปีไหนที่มีฝนหลงฤดูกาล การชมก็จะสั้นลงเพียงนั้น

ลองตาม ๆ มาชมแล้วกันนะครับ
อาจจะไม่สวย อาจจะไม่สมบูรณ์ แต่พอดูได้ ...

 

 

 

ลานกางเต้นท์

 

 

ภาพที่ ๑ ... คู่ครอง

 

 

 

ภาพที่ ๒ ... ผลิงาม

 

 

 

ภาพที่ ๓ ... ตามฝัน

 

 

 

ภาพที่ ๔ ... หมาง่วง

 

 

 

ภาพที่ ๕ ... หมาหนาว

 

 

 

ภาพที่ ๖ ... คนหันหลัง หมาหันหน้า

 

 

 

ระหว่างทาง ...

 

 

ภาพที่ ๗ ... รถติด ... (รถเครื่องไม่เท่าไหร่ แต่บางคนเรารถยนต์ขึ้นมา เกือบตกเหวหลายคัน เพราะถนนมีแค่นี้)

 

 

 

ภาพที่ ๘ ... เพื่อลูกของแม่ ... (คุณแม่พาคุณลูกมาชมนางพญาเสือโคร่งบานด้วยรถเครื่องเพียงคันเดียว)

 

 

 

ขุนช่างเคี่ยน ...

 

 

 

ภาพที่ ๙ ... บานแล้ว

 

 

 

ภาพที่ ๑๐ ... ลานตา

 

 

 

ภาพที่ ๑๑ ... ถนนสายนี้

 

 

 

ภาพที่ ๑๒ ... โค้งหักศอก

 

 

 

ภาพที่ ๑๓ ... สมรภูมิ

 

 

 

ภาพที่ ๑๔ ... เส้นทางชมพู

 

 

 

ภาพที่ ๑๕ ... ซ้ายชมพู ขวากาแฟ

 

 

 

ภาพที่ ๑๖ ... สองฟากฝั่ง

 

 

 

ภาพที่ ๑๗ ... เบ่งบาน

 

 

 

ภาพที่ ๑๘ ... ทอดกิ่งกรองใจ

 

 

 

ภาพที่ ๑๙ ... ส่งเสียงหน่อย ... (เป็นป้ายที่พบเห็นจนเจนตา เพื่อให้รถที่มองไม่เห็นกันกดแตรบอกสัญญาณตลอดทางขึ้นชม)

 

 

...

สีภาพอาจดูหม่น
เพราะคนถ่ายขึ้นไปช้า
สายเมฆหมอกล่องลอยตา
เพียงชมพูนางพญาดูน่าชม

...

 

แสดงภาพยังไม่หมด
โปรดรอกดให้ดอกไม้
ในตอน ๒ นะครับ ;)...

 

บุญรักษา ทุกท่าน ;)...